Jane Siberry - No Borders Here (1983)

Jane Siberry moet toch wel één van de sympathiekste artiesten ooit zijn. Haar liedjes zijn enorm persoonlijk, treffend en vooral herkenbaar. Al is het over dat ene baantje dat je potentie beteugelt (The Waitress), een dagje aan het strand waar je een dat ene avontuurlijke meisje ontmoette (Mimi on the Beach) of simpelweg de narigheden tijdens liefde (You Don't Need) en na liefde (Symmetry) met die ene jongen of meid.

Ze legt op een gevoelige en karakteristieke wijze de vinger op de wond. Wat me opvalt aan haar muziek - buiten dat haar muziek op elk album enorm verschilt, doch herkenbaar Jane Siberry blijft - is dat het vooral een esthetische werking heeft. Ze weet - vooral uit het oogmerk van haar personage, een tiener - haar gevoelens op een enorm realistische en melodramatische wijze over te brengen.

Wat mij betreft is No Borders Here echt een blauwdruk voor haar uiteindelijke meesterwerk - When I Was a Boy - waarin ze nog gevoeliger, sentimenteler en ontroerender haar melancholische, bange en verdoofde buien aan de luisteraar opdringt. Op No Borders Here brengt ze haar hoekige arty popsongs op een kille en gevoelloze manier over, met soms een momentje van tederheid, waar op When I Was a Boy haar psyche en spiritualiteit op hartbrekende wijze zich manifesteren.

4/5