Magic Sam - West Side Soul (1968)

Een van de beste (elektrische) blues albums ooit met het hartverscheurende All of Your Love als hoogtepunt.

Samen met Otish Rush, Buddy Guy en Freddie King was Magic Sam de belangrijkste vertegenwoordiger van de 'West Side Soul Chicago Sound' in de late vijftiger jaren van de vorige eeuw. Een sound die ervoor zorgde om de kloof tussen oudere vormen van de blues en het meer gedisciplineerde van soul doortrokken genre te dichten, die zoveel jongeren de komende jaren zou aantrekken.

Kort voordat hij een optreden zou verzorgen in de Royal Albert Hall, stierf Magic Sam aan een hartaanval, 32 jaar oud. Een onvergetelijk blueszanger en gitarist.

Ongeveer een jaar voor zijn dood verscheen ' West Side Soul'. Een van de absolute hoogtepunten uit de bluesdiscotheek.

I Feel So Good , I Wanna Boogie ! ! !

Alweer een heel goede en juiste bericht van Mr. Blues George.
Maar...kleine aanmerking of beter een vraag...
Moet in jouw lijst niet ook nog Junior Wells staan?

Een goede vraag, Mr. Blues Harald. Junior zat in South Side Chicago, zat o.m. in Muddy's Waters Band en werkte vanaf ongeveer ' 58 al zo nu en dan samen met....jawel...Buddy Guy. De specifieke West Sound en de daarbij behorende namen zijn correct. Je kent mij toch?

Maarrrrrrrrrr... I Feel So Good , I Wanna Boogie ! ! !

Hey Blues Brother...en BUDDY GUY & JUNIOR WELLS hebben ook en aantal heel goede platen samen gemaakt: ik noem maar "Last time around-live at legends", "Everything gonna be alright (Montreaux 9th july") , "Play the Blues" of "Drinkin' tnt 'n' smockin' Dynamite (feat. Bill Wyman)"

Je vergeet een hele belangrijke samenwerkingsverband tussen die 2 , Harald , mijn bluesbrother ! , ga eens terug naar het jaar 1965.
De eerste echte Chicago blues lp.....????? Ik zeg nog niks , je stond er gewoon even niet bij stil........hoop ik

Bedoel je "I was walking through the woods"? Maar die is uit 1964

Neeeeeeeeeeeeeeeee , nog een hint dan. Je hebt-en terecht- die plaat zelf gehonoreerd met 4.5 ster !

Laatste Hint The Junior Wells Blues Band met Buddy Guy en hoe heet die geweldige , klassieke bluesplaat nou...brother ?

Junior Wells - Hoodoo Man Blues

Magic Sam - West Side Soul draaid bij me op dit moment in de cd speler, wat een prachtige cd.

Zojuist op eBay een 2e hands exemplaartje aangeschaft.

Fantastisch ! Kun je meedoen

Dan snel kopen jongens... Morgen zijn in heel Nederland alle exemplaren uitverkocht

Ik ben niet zo in de blues vanavond dus de lp blijft in de kast.
Ik zal een biertje opentrekken op jullie uitstekende bluessmaak heren.

@ pjh 1967 Ik miste je naam al, het zijn toch vaak dezelfde namen die je bij deze oude bluesjuweeltjes aantreft..

We zijn hard bezig en we doen dus onze uiterste best om daar verandering in te brengen !

Tijd voor een clip!

Geweldig ! Nooit eerder gezien.Prachtige slow blues. Staat I Feel So Good , er niet bij? Dan hebben we compleet een feest

Triest dat deze bluesgrootheid maar een paar maanden na zijn grote doorbraak overleed.

Ja , het is soms een grote onrechtvaardigheid
Jammer ook , dat EH deze plaat lijkt te missen.

... en binnen !! Wat een prachtplaat. Na 3 luisterbeurten staat ie al op 4,5*. Zal toch zomaar in m'n top10 kunnen binnenkomen!!

Gefeliciteerd met deze bluesklassieker !

Van de Music & Words website afgehaald:

"Omdat er steeds meer vraag komt naar kwalitatief goed vinyl, heeft Music & Words besloten om zich weer wat meer met de zwarte schijven te gaan bezighouden.

Onder de labelnaam '6 Spices' zal een mooie catalogus van blues, jazz, klassiek en world opgezet worden, zowel klassiekers als nieuw werk. De eerste releases worden half maart verwacht en zijn:

Magic Sam- West side soul
Shirley Collins - Adieu to Old England
Sun Ra - Sun song (+ bonus track)

Alle lp's worden uitgebracht op 180 grams vinyl en zijn geperst in Duitsland bij P&O, beide noodzakelijke voorwaarden voor de audiofiel. De masters zijn zoveel mogelijk gemaakt van de originele banden en niet van de cd-versie! Houd deze website in de gaten voor meer nieuws. De lp's zullen ook rechtstreeks bij ons bestelbaar worden."

http://www.musicwords.nl/

Wat een ontdekking, ik had wrkelijk nog nooit van de beste man gehoord.(shame on you). Schitterend album. Ik heb hem vandaag op vinyl besteld. Ben benieuwd hoe deze dan klinkt.Wellicht nog mooier als de digitale opname. Als ik de elpee binnen heb laat ik het weten muziekvrienden. 5 sterren,voor minder kan ik het echt niet doen.p.s goeie lobby George.

Magic Sam wordt op 14 februari 1937 geboren als Gene Maghett in Mississippi. Hij leert zichzelf de blues spelen door te luisteren naar platen van Muddy Waters en Little Walter. Samen met Otis Rush, Freddie King en Buddy Guy wordt Magic Sam gezien als de belangrijkste vertegenwoordiger van de Chicago West Side Soul sound. Naar deze sound is deze prachtige plaat dan ook vernoemd. "West Side Soul" dicht de kloof tussen de blues en de meer gedisciplineerd klinkende soul. Daarnaast wordt deze plaat alom beschouwd als een van de eerste en beste electrische bluesplaten allertijden.

Magic Sam heeft, net als zovele blueslegenden, een unieke stijl van spelen. Hij was niet zozeer een gitaarvirtuoos, maar het zit hem bij Magic Sam met name in de harmonieuze klank die hij uit zijn gitaar tovert. Waar de meeste bluesgitaristen uit die tijd zich vooral hielden aan de standaard twaalf maten melodie, voegde Magic Sam hier een harmonieuze onderlaag aan toe wat er samen met zijn stem ertoe leidde dat de nummers een ongekende diepgang kregen. Luister maar eens naar het hartverscheurende "All Your Love". Daarnaast zal Magic Sam herinnert worden aan zijn tremelo gitaartechniek, waarbij hij extra emotie aanbrengt door een trillend effect aan zijn toon toe te voegen.

Naast de blues en de soul is de funk nooit ver weg op "West Side Soul". De meeslepende groove van nummers als "I Feel So Good (I Wanna Boogie)" en "Lookin' Good" verraden duidelijk de invloed die Magic Sam zal hebben op de latere funkmuziek. Magic Sam zal niet alleen invloed hebben op de funk, maar zal ook vele bluesartiesten inspireren door zijn gitaarspel, zang en componerende kwaliteiten.

"West Side Soul" zal herinnert worden als een hoogtepunt uit het bluesgenre en het zal ook het magnus opus blijken te zijn van Magic Sam. Op 1 december 1969 komt Magic Sam te overlijden aan de gevolgen van een hartaanval. Hij wordt slechts 32 jaar. We zullen nooit te weten komen hoe zijn buitengewone talenten zouden zijn ontwikkeld als hij de kans had gekregen meerdere platen uit te brengen. Voor mij is "West Side Soul" een historisch bluesdocument, een ode aan een blueslegende, een voor eeuwig vastgelegd bewijs van een buitengewone sfeervolle gitarist en zanger, maar vooral een steengoede bluesplaat die je terugbrengt naar het Chicago van eind jaren 50 en begin jaren 60.

Het album moet even op gang komen. Er is niets mis met de eerste drie nummers, maar ik heb niets zoiets van 'wow' of 'wat uniek'. Daarna krijg ik dat steeds iets meer. Magic Sam heeft een mooie, expressieve stem en is geen onaardige gitarist. Wat 't hem doet is dat er net een klein beetje soul wordt vermengt met de blues. Soms zo weinig dat het wellicht niet eens opvalt voor degenen die niet vaak naar blues luisteren, maar het heeft wel effect. Het onderscheidt Magic Sam van de rest.

Maar één van de beste bluesalbums? Nah, dat toch niet. Magic Sam is wel een bluesartiest die meer waardering verdient.

Eén van de eerste elektrische bluesplaten is het trouwens bij lange na niet, maar dat zal wel een vergissing zijn, Ronald (ik zie namelijk dat je behoorlijk thuis bent in de blues)?

@Stijn: mijn bewering blijkt inderdaad iets te stellig te zijn. Dank voor je oplettendheid. Blues is mijn passie. Ik denk dat ik daarom iets teveel doorsloeg in mijn enthousiasme

Deze heerlijke soulvolle bluesplaat wordt hier nog regelmatig uit de kast getrokken. Klassieker.

Liefhebbers van dit werk raad ik aan om eens Luther's Blues van Luther Allison te beluisteren en Fast Fingers van Jimmy Dawkins.

Prachtig album dat in het midden ligt tussen blues en soul. Expressief gezongen, met veel passie en zijn gitaarspel is ook niet mis. Jammer dat deze zanger zo vroeg is gestorven waardoor hij onbekend is gebleven, ik ontdekte dit album dankzij Mume.
1967 leverde bijzonder veel topalbums, deze komt er nog bij.

WAT EEN GE-WEL-DI-GE PLAAT.

Wauw

Wauw

Deze plaat is vroeger me nooit zo opgevallen in de diverse 'Best of' Blueslijstjes,waarschijnlijk mede doordat de carrière van Magic Sam al in de kiem gesmoord werd.De begenadigde gitarist uit Mississippi overleed al op 32 jarige aan een hartaanval.
Maar toen ik zo'n anderhalf jaar geleden West Side Soul,het eerste volledige album van de Magic Sams Blues band op de draaitafel legde bracht dat toch een opwindend gevoel te weeg.Elf enerverende Blues songs,met een flink bestanddeel Soul knalden uit de speakers in een zowel levendige als weelderige sound, met een prachtig open geluid waarbij alle instrumenten (inclusief de vocalen) mooi aan bod komen.Al is destijds de volumeknop van de zangmicrofoon en gitaarversterker zo te horen wel wat verder open gedraaid.
De combinatie van de uitstekende stem en het zinderende gitaarspel van Magic Sam klinkt in elk geval weergaloos,iets wat bijvoorbeeld naar voren komt in het door hem zelf geschreven All Your Love.Klasse nummer.
Ook het overige songmateriaal,met nog drie nummers van zijn eigen hand en verder onder meer bijdragen van B.B. King,Willie Dixon,Robert Johnson en Don Robey is vrijwel zonder uitzondering van voortreffelijk niveau.Met voor nu I Feel So Good (I Wanna Boogie),Sweet Home Chicago ,I Need You So Bad en het eerder genoemde All Your Love als voorlopige uitschieters,al zit het allemaal erg dicht op elkaar.
En dat we hier met een Bluesklassieker te maken hebben is me inmiddels wel duidelijk.

Heel erg lekkere plaat van Magic Sam, waarmee hij in 1968 ook bij het wat grotere publiek bekendheid verwierf. Jammer genoeg zou hij het jaar erop aan een hartaanval sterven - het leven kan soms zwaar klote zijn.

West Side Soul is geen soul- maar wel degelijk een bluesplaat. De Chicago Blues wordt hier gespeeld en gepreekt, met elektrische ondersteuning. Sam zelf was in de eerste plaats een begenadigd gitarist (die tremolo blijft geweldig), maar ook zijn stem had heel wat kwaliteiten. Lekker rauw soms, maar net zo vaak opzwepend.

Blues dus. Maar toegegeven: soul (en funk) zijn niet afwezig op dit pittige plaatje. Bij wijlen swingt het echt een heel eind weg, en de songs kennen een snedige groove. Ik luister deze plaat niet vaak, maar steeds blijkt het weer flink de moeite ze toch 'ns op te leggen.

4 sterren

Prima plaatje. Het voelt net alsof ik in De Vestibule zit: een voormalig bluescafe in Groningen.
Daar draaiden ze nog albums op vinyl integraal vanachter de bar. Ongetwijfeld dat deze daar voorbij is gekomen terwijl m’n vriendje en ik nog een Westmalle deden. Ja, bluesfanaten waren we