Kris Kristofferson - Kristofferson (1970)

Monumentale plaat, nog steeds, van een monumentale artiest, ook nog steeds, en idd, dit luistert zich bijna weg als een soort van Greatest Hits compilatie. Ken de nummers of course door en door en blijft gewoon meer dan geweldig ja. Maar zijn hele oeuvre vind ik zeer zeer goed, met zeker wel wat mindere momenten ertussen, maar ja, wie niet hè. Helaas hier ten lande never echt groot, voor zover mogelijk, geweest. Veel songs gecovered door anderen maar er gaat toch niks boven the real stuff. Al met al een parel met historische waarde, binhen de everchanging muziekwereld. Schitterend.

het in 1970 verschenen debuutalbum van wijlen Kris Kristofferson (R.I.P. 28-09-2024) is inderdaad een monumentaal album, waarvan in 2001 een fijne re-issue uitkwam met 4 niet eerder uitgebrachte prima bonus tracks. zijn debuut verscheen oorspronkelijk onder de titel "Kristofferson" en verkocht slechts 32.000 exemplaren. na het hitsucces van Janis Joplin met het gelijknamige nummer werd de heruitgave "Me and Bobby McGee" met een nieuwe hoes binnen een maand goud. zijn reputatie als singer/songwriter van de buitencategorie was hiermee meteen gevestigd.

het wat melige "Blame It On the Stones" (co-written John Wilkin) met een tekst over hoe de oudere generatie destijds tegen de Rolling Stones aankeken heb ik altijd het minste nummer gevonden, maar alle overige nummers staan ook ruim 50 jaar later nog als een huis. behalve dit nummer is ook "Me and Bobby McGee" co-written met producer Fred Foster. alle overige 14 nummers zijn van eigen hand.

met recht een klassieker te noemen met uitsluitend memorabele liedjes die weinig toelichting behoeven.

de man die bij leven als activistisch en links georiënteerd werd betiteld, zal zijn tegengeluid in het huidige Amerika niet meer kunnen laten horen, maar dat terzijde. "the rest is history".

Album werd geproduceerd door Fred Foster
Recorded at Monument Recording, Nashville, Tennessee

Kris Kristofferson: guitar, vocals
Norbert Putnam: bass
Kenny Buttrey: drums
Jerry Kennedy, Chip Young, Jerry Shook: guitars
Charlie McCoy: harmonica

deelcitaat uit de liner notes van Al (Cooley) Bianculli (October, 2000)

"Although Kris' songs began to get covered in 1968, it wasn't until 1970 Kris' songs found their audience. Along with the release of this debut album, Kris had major hits with Ray Price ("For the Good Times"), Johnny Cash ("Sunday Mornin' Comin' Down"), Sammi Smith ("Help Me Make It Through the Night"), Bobby Bare ("Come Sundown"), Waylon Jennings ( "The Taker") and, of course, Janis Joplin ("Me and Bobby McGee").

Songwriter Mickey Newbury once compared Nashville in the late sixties to Paris in the twenties or Hollywood in the thirties. To others, it seemed like Greenwich Village in the early sixties. Kris was at the center of a group of talented "hippie troubadours" who were hell bent on writing great country songs. Besides Kris, this group included, Newbury, Guy Clark, Donnie Fritts, Chris Gantry, Martha Sharp, Lee Clayton, Billy Joe Shaver, among others"