Common - One Day It'll All Make Sense (1997)

Gezien m'n liefde voor artiesten uit de Tribe/Roots hoek zou Common een favorietje van me moeten zijn, maar ik ben helaas absoluut geen fan van z'n stemgeluid, vooral op z'n eerdere albums. Mooie "conscious" teksten, maar aangezien ik hier de productie niet overal zo bijzonder vind, en hij op een paar tracks een beetje irritant uit de hoek komst blijf ik op 3 sterren steken. De 2 albums hierna vond ik aanzienlijk beter.

There's nobody like Common. Goeie lyrics, goeie flow, één van mn favoriete rappers.

Erg leuk album maar de productie is niet overal even sterk. Beste nummer vind ik retrospect for life met lauryn hill. 3,5*

Nu is mijn verzameling cmopleet, en wrm is dit album zo ondergewaardeerd, damn dit klinkt soepel.

Zo ondergewaardeerd vind ik het niet, 3,89 is een prima gemiddelde. Helaas wel erg weinig aandacht, want de plaat is goed.

Dat bedoelde ik, dat er weinig mensen dit album kennen, sry

beste Common voor mij

Making a Name for Ourselves wow zeker prachttrack, dit album moet ik zeker al om die ene track uitchecken .

Gettin' Down at the Amphitheater...vanwaar ken ik die beat toch?

Waarschijnlijk Mobb Deep ft 50 Cent - The Infamous geproduceerd door The Alchemist...

Laat ik ook maar gelijk reageren op het album zelf. Kort maar krachtig: gewoon goed. 4*

Idd, deze is uiteraard beter wat het album betreft: een meevaller, die goed opgang komt. De eerste 5 tracks zijn zeker de moeite; helaas mindert het wat daarna, met hier en daar nog wel een leuke track. (Hungry, All night long, Making a name for ourselves) 3,5*

Zeer goed album, favoriete tracks: Invocation, Retrospect for Life, Hungry en My City heeft ook wel iets speciaals hoewel Common er niet zelf in meedoet.

Lekker album van Common, luistert lekker weg.
Vooral de samenwerking met Canibus is een hoogtepunt voor mij. Ik vind hem daar erg sterk.
3,5*

idd, uiterst vette track, de hardcore-track van het album

zeer vette plaat van Common

Deze Common-plaat trek ik gelukkig een stuk beter dan zijn opvolger Like Water For Chocolate. Producties vind ik een stuk beter, en Common zelf vind ik ook een stuk sterker (hij blijft toch wel gewoon een grootheid). Luistert goed weg, slechte nummers ben ik niet tegengekomen, en ook de gastartiesten zijn goed gekozen. Ruime 3,5*. G.O.D. (Gaining One's Definition) is erg mooi.

Reminding Me (Of Sef), écht een track voor het moment. Lekkere summervibe.

Redelijk goed album. Beats in orde, Common rapt op de manier als hij doet op Ressurection. Klinkt ook goed. Het album begint al goed, met een fijne intro. Nr daarna is ook geweldig goed. Lauryn Hill en Common brengen een goed nummer samen. Het nr GOD is prachtig, zo heeft My CITY ook een geniale Jazzy beat. Ook de beat van Stolen moments 2 is erg vet. Al die Stolen moments zijn wel vet alleen die beat van part 1 heb ik eerder gehoord. Het nummer met Canibus is 1 van de hoogtepunten. Ze passen erg goed bij elkaar, tot mijn grote verbazing.

Het album kent wel minpunten. Zo vind ik de beat van nr 5 niet goed. En Erkya Badu klinkt niet zo lekker op All night long. Hierdoor is t nr te lang, en weet mijn aandacht niet te pakken. Sommige nrs duuren ook wat te lang. Aan het einde van sommige nrs hoor je iemand praten, dat mocht wel weggelaten worden. En tja, ik heb het nooit zo gehad met die Pop's Rap. Het is leuk enzo maar als het er niet bij was zou ik t niet erg vinden. Wel een erg fijne beat.

Weer een goed album van Common. Alleen ik mis een nr dat ik echt op repeat kan zetten en kan beluisteren zonder enige last. Dat soort nrs heb ik wel gehad bij zijn albums die ik tot nu toe ken. Maar jah, zoals ik al zei, weer een goed album van Common Sense.

4*

Wederom een sterk geheel van Common. Zijn stem en flow liggen mij heel erg goed. Altijd genieten met deze man. En dan te bedenken dat dit niet zijn sterkste werk is. Maar het voordeel bij Common is dat hij je altijd weet te boeien. En hij rapt in ieder geval ergens over.

4 sterren.

Dit album lijkt op stemgeluid inderdaad op Ressurection die vind ik wel net iets beter want daar zitten ook een paar echte toppers op (I Used To Love H.E.R., Nuthin To Do enz.). Deze cd is heel sterk als geheel ik vind hem tot nu toe wat minder dan Ressurection.
Op Making A Name For Ourselves komt Canibus ook wel goed terwijl hij mij normaal gesproken niet echt boeit. G.O.D. en My City vind ik tot nu toe de beste tracks. 4* meer dan verdient.

eerste indruk,LEKKER:) geweldige producties.Ik ga dit album nog vaker luisteren,dan geef ik een cijfer.

Het lijkt alsof Common nooit kan tegenvallen.Goeie producties,lyricly,tja,Common he .En de gasten op dit album vind ik ook echt een toevoeging.4,0

Geweldig album van een geweldige rapper. Bent juist erg fan van zijn stem en stijl. Onderscheidend. De jazz samples zijn weer erg goed op dit album.

Hungry vind ik prachtig.

One Day It'll All Make Sense is het eerste reguliere album dat Lonnie Rashied Lynn uitbrengt onder de naam Common. De voorgaande albums waren namelijk onder de naam Common Sense uitgebracht. Dit album komt 3 jaar na zijn absolute klassieker, Resurrection, uit. De vraag is dus of hij met dit album kan laten zien dat het een rapper is om rekening mee te houden of toch een soort eendagsvlieg is. Voor dit album heeft hij de hulp ingeschakeld van topproducers No I.D. en Dug Infinite. Gastartiesten zijn o.a. De La Soul, Lauryn Hill, Cee-Lo en Canibus.

Wat opvalt aan de stem van Common is dat hij enigzins slist. Dit maakt zijn stem bijzonder, ik vind het in ieder geval een toegevoegde waarde. Wat de rapper verder onderscheid is dat hij graag mag werken met jazz invloeden. Dit komt terug in de producties die vaak vol met live instrumenten zitten. Real Nigga Quotes is daar een prachtig voorbeeld van. Dit nummer bevat, buiten het nodige gescratch, het geluid van een saxofoon. Lyricaal behoort de rapper tot de top wat hij ook op dit nummer weer laat zien:

'R and B studs kill me with they hardcore ballads
Love songs is violent, them niggaz whole style is silent
I hate to Staple the singers together, but in my head
It's been ringin forever...and a day if you grew up on Marvin Gaye
Where all you singers booty this and freak me baby, it gets me
MCs be insecure, like them little hoe niggaz Immature
Wearin bobs, if I got a show in your town, I'm there with mob
Bukein niggaz and pullin broads is the apparent job'

Van experimenteren is de rapper ook niet vies. Hij probeerd vernieuwing in de hiphop te brengen. De productie op Gettin Down at the Amphitheater is dan ook zeer appart te noemen. Dit komt door de bubbels die in heel het nummer verwerkt zijn.

G.O.D. vind ik zelf een van de mooiste nummers van de cd. Common rapt hier heel relaxt, naar het langzame toe zelfs. De productie past er prima bij en het refrein wordt met veel gevoel gebracht door de hoge stem van Cee-Lo. De nummers daarna My City en Hungry geven het album een nog mooiere sfeer. Het zijn prima luister liedjes om bij te ontspannen.

Na een prachtige gastbijdrage van soul zangeres Erykah Badu, een van de beste zangeresen die ik ken is het tijd voor Stolen Moments pt I en II (en even later pt III). De eerste versie is solo en kent een mooie beat met allerlij geluiden zoals een fluit en een drum. De 2de versie heeft een zo mogelijk nog mooiere beat, deze bevat strijkinstrumenten.

Het einde van de cd kenmerkt zich met de nodige gastbijdrages. Deze zijn net als de raps en producties met zorg uitgekozen. De eerste in de serie is Q-Tip. Een rapper die te verwachten is op een album van Common. Maar de rapper die hierna komt is op zijn minst een opvallende verschijning te noemen. Het is namelijk Canibus die in 1997 pas aan het begin van zijn carriere stond. Deze rapper staat bekend om zijn energie en zijn krachtige teksten. Op het nummer Making a Name for Ourselves is dat niet anders:

I'm creatin the ultimate verses with perfect lines
Puttin together them whether my rhyme one threat at a time
So you niggaz need to stop testin me
Cuz you know you can't "F" with me
Steppin to me with insuperior weaponry
Exposin yourself to the verbal radiations
Sayin you can defeat me is nothin but speculation
Lyrics unravel, faster than bullets travel through barrels
Niggaz be diggin my styles like fossils and pterodactyls
Who wanna battle?

Het einde is net als heel de cd bijzonder (goed) te noemen, deze wordt namelijk niet gebracht door Common maar door de vader van de rapper. Lonnie "Pops" is ook een man met talent, zijn manier is namelijk Spoken Word en dat kan deze 'oude rot' fantastisch.

Conclusie is dat er op deze geweldige cd erg weinig aan te merken is. De hoge verwachtingen die geschept zijn na zijn klassieker uit 1994 heeft hij waar weten te maken. Common is een geweldige rapper die de producties en zelfs de gastartiesten met zich mee heeft.

goed album, vind dit zijn 2e beste. Food for funk vind ik een heerlijk nummer

Wat een grootse MC zeg, die Common. Ik begin goed fan van hem te worden, en ik zou maar al te graag naar een concert van hem willen gaan. Hoe dan ook; wederom zet Common hier weer een goed album neer, hoewel ik deze niet zo bijzonder vind.

Ik zie die video van Invocation net pas voor het eerst, geweldig! Instrumentaal zit het prachtig in elkaar, misschien wel één van beste hiphopbeats die ik ken.
Ik ben nu eindelijk begonnen aan dit album, ik kende voorheen alleen Hungry waar ik geen genoeg van kon en kan krijgen.
Common klinkt hier ook nog zo fantastisch goed, het doet me zelfs denken aan Resurrection...

Snap niet Real Nigga Quotes niet meer stemmen heeft. Vind ik op zijn minst bij de 3 beste horen op deze plaat. In ieder geval beter dan G.O.D.. Ben merk ik toch niet bepaald fan van Cee-Lo..

Retrospect for Life krijgt me toch elke keer weer teary eyed. Iets wat het origineel van Stevie Wonder (I Never Dreamed You'd Leave in Summer) nog niet gelukt is. Chapeau! En gewoon chapeau voor de hele plaat, want hij mag er verdomd zijn. Weeral.

De feel die dit album met zich meebracht- al vanaf het moment dat ik de eerste naald erop zette blijft bij mij (misschien wel voor altijd) hangen.. like gettin goosebumps