Megadeth - Cryptic Writings (1997)

Ik voeg daar dan graag nog So far, so good....so what!? bij!! Dan heb je wat mij betreft dé trilogie van Megadeth te pakken!

bedankt
heb toevallig gister op m'n zolder ff naar een paar albums van megadeth gezocht en daar had ik peace sells ook gevonden
ga hem zo beluisteren

had ik maar zo'n zolder!

hahaha ja mijn vader spaarde vroeger al die album van alle metal bands
ik heb ze allemaal gekregen
ben er ook erg blij mee

Trust, een van de beste nummers die ik ken, opent dit album op een zeer epische wijze. Maar dat niveau wordt helaas niet behouden. Het wordt nergens slecht, het blijft op zich goed, maar er ontbreekt dat extraatje. She-Wolf is overigens ook een fantastisch nummer.

Kan iemand van dit album de remaster/remix (met de zwarte cover) vergelijken met het origineel?

De verschillen met de oorspronkelijke mix zijn minimaal. Buiten de bonustracks dan. Ik denk dat het verschil niet eens opvalt als je er niet op let.
Alleen het intro van Almost Honest is iets anders. Maar dat is ook een minimaal verschil.

Bedankt Edwynn. De originele heb ik destijds al snel weer verkocht. Maar de remix is nu verkrijgbaar voor 5 euro en voor dat geld wil ik 'm dan wel weer als het verschil verwaarloosbaar is.

Zul je geen buil aan vallen, inderdaad.

Over het algemeen is het financieel geen gunstige zaak om te verkopen en weer opnieuw te kopen, maar met sommige lage prijzen van tegenwoordig en de relatief hoge prijs die je voor je tweedehands kreeg in de jaren negentig maak ik soms zelfs winst.

Hangt wel een beetje af van de bekendheid van de uitvoerende artiest.
Zo heb ik een paar jaar geleden 90 euro voor een drietal ' verloren' Laaz Rockit cd's neergetikt. Die zijn niet veel later wel gewoon opnieuw uitgebracht.
Maar ja, heb ik wel originele persingen. Da's toch ook weer tof.

En nu wacht ik nog steeds op het moment dat Nuclear Blast Prophecies Of A Dying World van Revenant eens afstoft. Want je zult zien, nu kopen op Ebay is bij mij altijd morgen een re-releasebericht lezen.

Cryptic Writings heb ik overigens altijd een fris klinkend plaatje gevonden. Borduurt voort op de op Youthanasia ingeslagen weg. maar is tegelijkertijd directer en puntiger. De zorgvuldig gedoseerde venijnige speldenprikjes in de vorm van The Disintegrators en FFF zorgen ervoor dat het niet al te gezapig wordt. Want ik moest wel wennen aan de Beatles trekjes in Use The Man enzo.

Met Marty Friedman op de gitaar valt er trouwens altijd wel wat leuks te beleven.

Het ceedeetje is onderweg. Voor een keer is de gewijzigde hoes eigenlijk ook wel een verbetering. Ik hou meer van zwart dan van grijs.

De Amerikaanse uitgave had die zwarte hoes al bij de release, meende ik.

Inderdaad. Op deze site vind ik daar het volgende over:

The first 500,000 copies of Cryptic Writings in the U.S. were released with silver background album cover.

Maar de zwarte hoes blijkt dus niet specifiek van de remaster uit 2004 te zijn.

Nu vraag ik me wel af of dat zilver ook zilverkleurig was of dat ze het grijs bedoelen zoals de cd in Europe verscheen.

Het Spaanse refrein of de andere versie is anders wel leuk. Maar voor de rest staat er niet super veel interessants op. Ik heb zelf alleen de re-issue in huis, maar ik de hoes zowel zwart als grijs afschuwelijk.

Geen idee eigenlijk.
Ik weet niet of er nog meer smaken zijn. Maar mijn exemplaar zou ik ook zilverkleurig willen noemen. Een beetje een aluminiumfoliekleur. Niet matgrijs ofzo. Er zat geen tradingcard bij. Het is dus gewoon een Europese versie denk ik. Ik heb hem wel sinds het uitkomen ervan.

Zoals ik het mij herinner van mijn cd was het nogal gewoon lichtgrijs. Hoe dan ook, saaie hoes. En de twee volgende waren al niet beter.

De mijne heeft dus een aluminiumkleur. Ik zit er nog eens naar te luisteren en dan vraag ik mij sterk af waarom zoiets nog geremastered of zelfs geremixed moet worden.

Dan Huff van Giant levert hier fantastisch werk af namelijk. Die man zou veel vaker metalcd's moeten produceren.

Mee eens! Geluid is dik in orde wat mij betreft. In vergelijking met Youthanasia, dat door de befaamde Max Norman is geproduceerd, is dit zelfs een verademing.

Vandaag in de bus gekregen. Nog een verschil dat opvalt, op de hoes staat rond de cirkel tweemaal de albumtitel en daarboven in het groot de gebruikelijke letters van Megadeth.

Hij blijft hoe dan ook lelijk . Maar het is wel goed dat het gewone logo van de band erboven staat.

Megadeth deed wat wel meer gevestigde namen in de metalwereld rond die tijd deden; hun logo wat moderniseren in de hoop een brug te slaan naar een jongere generatie. Maiden en Metallica deden het ook. Gelukkig doen ze tegenwoordig weer redelijk normaal en hanteren ze weer veel de oude vertrouwde logo's

Dit is naast het debuut wel de enige Megadeth studioplaat die het logo niet draagt. Zelfs Risk heeft min of meer het gewone logo.

Zo vreselijk vind ik de hoes overigens niet. De tumibeeldjes aan de binnenkant verhouden zich met de titel en de incaschets op de voorkant.

De hoes is niet vreselijk lelijk. Wel vreselijk saai.

Je vergeet de dode duif .

Mooi stukje Iron Maiden speelt Mustaine op het einde van She-Wolf.

Dit album verdient een betere score! Heerlijk gelaagd, goed geproduceerd, veel diepgang... Okee, het is geen Rust in Peace of So Far, So Good maar een hele fijne metalplaat is het desalniettemin.

Het treintje van Train of consequences (op Youthanasia) raast ook nu weer voorbij op Have Cool, Will Travel aangekondigt door de mondharminica. Heerlijke twin gitaarsolo weer evenals op Sin en She-wolf.
Vortex en FFF hebben dan geen twinsolo maar Friedman weet toch weer de juiste snaar te raken Jammer dat de hierboven genoemde 5 beste songs het minst lang duren. Voor het zeurdirige I'll get even with you en eveneens refrein gerichte A secret Place wordt dan wel weer ruim de tijd voor uitgetrokken, erg jammer.
Er staan weer heerlijk baslijntjes op van Ellefson en Menza gaat ook weer bruut tekeer (voorlopig?) voor het laatst en moet ik eerlijk bekennen dat deze niet onder doet voor Youthanasia (wat ik altijd wel dacht, eigenlijk)

Nee joh, deze is zeker net zo goed. En als ik eerlijk ben klinkt deze produktioneel sowieso feller dan Youthanasia.

Ja inderdaad, ik heb mijn stem moeten herzien. De remastered versie van Have Cool, will travel heeft 14 seconden extra aan het begin. Die horen er niet bij, de song begint van origine met de riff.