Merauder - Master Killer (1995)

Loop je dan. In dat typische achterbuurtje in een verlopen voorstad van een veel te grote Amerikaanse metropool. Basketbaloutfitje aan. Minding your own business als de langzaam zakkende avondzon de grauwe, grijze straten en gebouwen geeloranje kleurt. En dan gebeurt wat je had kunnen weten. Een groepje opgeschoten knapen komt van een versleten veranda afgestapt. Recht op je af. Ow shit. Je bent binnen no time omsingeld. Er wordt met priemende vingers in je nieuwe shirt geprikt. Er wordt moeilijk boos gekeken. Er wordt je gevraagd wat de FOK je komt doen in de hood van die gang met die naam afgeleid van de naam van de straat waar je toevallig liep en die ook weer blijkt uit de lelijk ingekraste tattoos die die gasten in hun nekken dragen. Maar jou maken ze niks. Want jij bent de Master Killer. Een urban assassin pur sang. Weten zij veel. En je tovert je blaffer tevoorschijn en je laat die nepgangsters diep in de loop van dat ding kijken. Life is pain, motherfuckers. Blam, blam, blam...

Op de achtergrond is ergens uit een slaapkamer een ghettoblaster te horen waarop de laatste tonen van deze eerste cd van Merauder langzaam wegsterven. Grooven tot je kapot gaat. Biohazard deed het een beetje voor. Merauder ging verder. Soort van rappen met metalriffs. Was het nog maar 1995.