Scientifik - The Most Blunted (2006)

Als grote fan van "Criminal" van Scientifik moest ik "The Most Blunted" ook zeker een kans geven. En het stelde niet echt teleur, al kan het niet tippen aan "Criminal", toch is het een bovenmaats album.

Joe Mansfield (die op Edo G's eerste album ook produceerde) neemt hier de producties voor zijn rekening. En de producties klinken erg lekker, al laat de geluidskwaliteit op mijn originele cd toch wel wat te wensen over. "The Most Blunted" was in '92 een soort demo en dat blijf je horen. De nummers zijn niet goed afgemixt en klinken scherp en krakend. Aan een andere kant geeft dit het album nog een extra duister, underground basement-sfeertje mee. Ik kan er dus mee leven.

De beats vallen vooral op door sterk sample-gebruik en harde drums. Ook reeds op "Criminal" was duidelijk dat Scientifik graag harde beats en zware bassen heeft, ook al kan de overheersende melodie laid back en rustig zijn. Zoals op het eerste en tevens het beste nummer: "I Used to Know Ya" (featuring Edo G.). Een ijle en melancholische melodie schept een rustige esoterische sfeer, maar toch geven de drums zonder mededogen strak de maat aan. De Blackbyrds-sample was trouwens blijkbaar populair in '92, hij is immers ook te horen op "Lord Have Mercy" van Da Lench Mob en "Live & Let Die" van Kool G Rap & DJ Polo. We horen onmiddellijk dat Scientifiks - voor mij althans - weergaloze flow reeds in '92 tot ontwikkeling is gekomen.

"Bitch I Don't Need Ya" klinkt ook bekend in de oren: zelfde sample als "Shit Is Real" (Premo Remix) van Fat Joe. Joe Mansfield blijkt te beschikken over een muzikaal oor voor geschikte samples voor boombap-beats, want ook dit mysterieuze geluid klinkt ondanks zijn zachte tonen erg rauw en sinister. Scientifik klonk op "Criminal" wat zelfverzekerder en was rijmschematisch iets beter uitgekookt dan hier, maar op de meeste nummers komt Scientifik toch ook bij wijlen hard aanzetten met zijn op het eerste gehoor stuntelige maar toch erg precieze flow, waarmee hij zonder zich op te jagen in staat is een productie - hoe hard de bass en drum ook is - aan flarden te flowen.

Van een harde bass gesproken: op "Slicka Picka Uppa" staat de bass véél te luid en onzuiver. Toch een lekker harde beat en MC in vorm. Mijn misschien wel tweede favoriete track moet wel "It's Murda Son" zijn. Simpele begeleidende beat, dat wel, maar hier flowt Scientifik gewoon iedereen naar huis. Op een erg rustige manier vloeien alle woorden erg regelmatig uit zijn mond. Het klinkt zo gemakkelijk en vlot net omwille van de quasi perfectie van zijn flowschema. Ook de blazers tijdens de hook doen een hiphopliefhebber uiteraard deugd, net als de jaren '70-achtige strijkers die af en toe te horen zijn. Erg simpel concept en op het eerste gehoor simpele uitvoering, maar in zijn minimalisme is "It's Murda Son" gewoon erg effectief.

DJ Premier moet fan geweest zijn van Joe Mansfield, want na de sample op "Bitch I Don't Need Ya" heeft hij ook de sample van "I Ain't The Damn One" later gebruikt, m.n. op "Memory Lane" van Nas. Scientifik maakt er een gedreven nummer van gevuld met battle-raps. De bekende sample is hier ingepast op een strakker tempo in een iets 'kaler' klinkende productie, weliswaar op maat gesneden van de agressieve lyrics van de Boston-MC. Scientifik weet wat ik graag hoor. Voor dancehall geïnspireerde hiphop met reggae-samples heb ik immers een zwak en ik word op mijn wenken bediend op de titeltrack. Ook hier is het geheel niet degelijk afgemixt, wat jammer is. We horen allerlei Jamaïcaans klinkende geluidjes door elkaar op BDP-achtige drums, stijlvol afgewerkt met een vlotte blazersample. En Scientifik bezingt zijn liefde voor marihuana en wie is daar beter voor geplaatst dan "The Most Blunted".

De volgende twee nummers halen het niveau niet bepaald naar beneden maar trekken het ook niet op; "It's On" heeft trouwens dezelfde sample als "Son Get Wrec" van Black Moon. Het korte albumpje sluit af met "Disco Tech", dat een vrij funky beat heeft, die duidelijk meer swingt dan de andere producties en wat oubolliger klinkt.

Mijn boombap-honger werd zeker gestild door "The Most Blunted", maar na het 5-sterren menu van "Criminal" heeft de chef-kok op "The Most Blunted" een Michelin-ster moeten afstaan, waardoor ik uitkom op 4*.