The Mama's and The Papa's - If You Can Believe Your Eyes and Ears (1966)

Deze LP voor een eurootje aangeschaft.
Niet met originele hoes trouwens.

California Dreamin' en in mindere mate Monday, Monday vond ik vroeger (5 jaar terug ofzo ) al leuke liedjes.
Ik kon de LP dus niet laten liggen.

Jammer dat de rest van de nummers met de eerste luisterbeurt een stuk minder kunnen boeien.
Spanish Harlem vind ik zelf behoorlijk vervelend.

Daarnaast vind ik het album wat te lang, het gaat vervelen.
En dat voor een album van net aan een half uur.

Toch is dit een album die de typische jaren '60 sfeer uitademt, en daarom is het toch wel fijn om ernaar te luisteren.
En wie weet zal mijn appreciatie nog stijgen.

Hmm, dit is toch wel dubieus en ik noem dit ook maar fout. Zo op zijn tijd trek ik best wat van die zoetsappige foute muziek, zeker als het met een knipoog is. Dit neigt echter teveel naar een heel flauw gebeuren, bekende nummertjes zoals California Dreamin' daargelaten. Maar nummers als Got a Feelin' en Spanish Harlem trekken op niks. Dat is echt suffigheid op zijn suffigst. Het jammere is dat ik ook maar niet kan wennen aan dat Close Harmony-gebeuren, terwijl het best knap kan zijn hoe die arrangementen in elkaar zitten.