Bobby Hutcherson - Dialogue (1965)

Deze wordt inderdaad gezien als het officiële debuut van Bobby Hutcherson als bandleider (eind 1963 nam hij al wat nummers op, die in 1999 onder de noemer The Kicker alsnog uitgebracht zouden worden), en wat voor een debuut! Nu is alleen de line-up al om van te likkebaarden, natuurlijk:

Bobby Hutcherson: vibrafoon - marimba
Sam Rivers: tenor sax - soprano sax - klarinet - fluit
Freddie Hubbard: trompet
Andrew Hill: piano
Richard Davis: bas
Joe Chambers: drums

Eerder speelde Hutcherson al mee op o.a. Out to Lunch! van Eric Dolphy, Idle Moments van Grant Green en Judgment! van Andrew Hill, die overigens 3 van de 5 stukken op dit album (plus bonustrack Jasper) componeerde.

Deze plaat kreeg destijds (en nu nog steeds) erg lovende kritieken, en daar kan ik het alleen maar mee eens worden. De vijf composities sprankelen, en blinken uit in variatie. De opener klinkt heerlijk broeierig en latino, Idle While doet dan weer wat weemoediger naar adem happen, en Les Noirs Marchent is een geëngageerd (Civil Rights Movement!) meesterwerkje uit Hill's koker. Het hoogtepunt vind ik echter het titelstuk, met een hoofdrol voor Hutcherson zelf, maar vooral heerlijk samenspel; de groepsdynamiek op z'n best!

4 sterren

Ik draai voor het eerst de CD versie hiervan waar bonustrack Jasper op staat. Dat vind ik juist één van de betere nummers van deze Andrew Hill gekleurde sessie. Dit samen met het nummer daarvoor Ghetto Lights en het fraaie openingsnummer Catta, met latin piano. De rest van de muziek is toch behoorlijk experimenteel/licht weird, maar niet onaardig.

Vier nummers hier zijn van pianist Andrew Hill en twee van drummer Joe Chambers. Die laatste twee, Dialogue & Idle While vind ik ietsje minder. Op trompet horen we Freddie Hubbard, Sam Rivers op saxofoon & fluit en lekker op dreef op bas is Richard Davis. Tot slot op vibrafoon en ook de bandleider: Bobby Hutcherson himself. Toch een interessant post bop album dit.