The Bees - Octopus (2007)

Heerlijke Beatleslike poprock

Klinkt niet verkeerd.

Kan er misschien iemand een beter/mooier hoesje plaatsen.

Ben zeer benieuwd! Hun voorganger was magistraal! Deze hoes lijkt me een beetje deprimerender. Hebben ze hun geluid uitgediept?

De voorganger vond ik toentertijd niks aan. Ik denk dat ik die maar eens ernstig moet herbeluisteren aangezien ik dit plaatje erg sjiek vind. Beta band meets The Stands, retro + modern dusss.... erg leuk allemaal .

Beste nummer voor mij: (This is For The) Better days: wat een heerlijk, licht, groovend, funky liedje zeg!

The Bees zorgen voor een lekker gevarieerd album, waar ik erg blij van wordt. Ben nu zeker benieuwd naar de voorganger van dit Album. Dit is muziek die je lekker opzet terwijl je aan het werk bent en lekker mee kan zingen.
Van mij krijgt het een 3.5, omdat het een erg prettig album is, maar waar ik niet echt goed voor hoef te gaan zitten.

Eerlijk gezegd vind ik het toch wel tegenvallen vergeleken met Free The Bees. Met de eerste 3 nummers begint het album nog wel geweldig maar daarna zakt mijn aandacht toch steeds verder weg.

heerlijk albumpje hoor. vind elk liedje wel oke. duurt niet bijzonder lang, heb hem in t begin van de herfst veel op mijn koptelefoon geluisterd tijdens fietstochtjes. lekker vrolijk, swingend, beetje retro pop. en zelfs reggae (listening man).

Heerlijke mix van de vakkundige liedjesschrijverij van hun tweede plaat en de vreemde stilistische kruisbestuivingen van hun debuut.

haha, mooi gezegd dj maus!

Ik heb dit album nog maar net, en na de eerste luisterbeurten vind ik het album een klein beetje minder interessant dan haar voorganger, maar wel een stuk beter dan het debuut van deze band.

De eerste twee nummers gaan er goed in, heerlijk tempo en scheurend gitaargeluid in Who Cares What the Question is en prachtige samenzang in Love in the harbour (mijn favoriet tot dusver).
Left Foot Stepdown boeit wat minder, beetje Dub-achtig nummer die wel groeit naarmate ik hem vaker lusiter.
Daarna echter komt het geweldige Got to let go, dat maar weer eens de klasse van deze ondergewaardeerde band onderstreept, en waarin de blaassectie excelleert met een paar fantastische solo's.
Listening Man is weer een nummer dat voor mijn gevoel zo op Free the Bees had kunnen staan, dezelfde kwaliteit en heerlijk zomers, met een herkenbaar thema en geweldige clip trouwens.
Stand is weer een dub-achtig nummer met een soort Eighties-gevoel, ik kan er de vinger nog niet echt op leggen.
This is for the better days luistert lekker weg, heeft niet zoveel om het lijf, doet me gek genoeg een beetje denken aan het album van Eric Clapton en JJ Cale 'Road to Escondido'.
The Ocularist begint goed, met een heerlijk psychedelische Sitar en andere sixties geluiden, maar het nummer an sich beklijft nog niet echt, gelukkig maakt het heerlijke orgelgeluid van Hot One! veel goed, die de boel aan het einde van de plaat nog behoorlijk opvrolijkt met een heerlijk rollende gitaar en, ja ja, een heus Lalala-koortje!
Toepasselijk sluit End of the street de plaat af, met een melig nummer dat gelardeerd is met droge geluidsfragmenten die de tekst aanvullen. Op ieder ander album had ik dit niet nodig gevonden, maar the Bees komen er mee weg.

Al met al een afwisselende schijf die genoeg variatie en zomerse nummers te bieden heeft om lang te blijven boeien. Of dit album dezelfde houdbaarheidsdatum heeft als haar voorganger betwijfel ik nog steeds, wellicht zal 'Free the Bees' een album zijn dat nooit te overtreffen valt, de tijd zal het leren.

'This Is for the Better Days' is zo'n ongelofelijk heerlijk nummer !