menu

The Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)

mijn stem
4,07 (1237)
1237 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Virgin

  1. Mellon Collie and the Infinite Sadness (2:52)
  2. Tonight, Tonight (4:14)
  3. Jellybelly (3:01)
  4. Zero (2:40)
  5. Here Is No Why (3:45)
  6. Bullet with Butterfly Wings (4:18)
  7. To Forgive (4:17)
  8. Fuck You (An Ode to No One) (4:51)
  9. Love (4:22)
  10. Cupid de Locke (2:50)
  11. Galapogos (4:46)
  12. Muzzle (3:43)
  13. Porcelina of the Vast Oceans (9:21)
  14. Take Me Down (2:54)
  15. Where Boys Fear to Tread (4:23)
  16. Bodies (4:12)
  17. Thirty-Three (4:10)
  18. In the Arms of Sleep (4:12)
  19. 1979 (4:26)
  20. Tales of a Scorched Earth (3:45)
  21. Thru the Eyes of Ruby (7:38)
  22. Stumbleine (2:54)
  23. X.Y.U. (7:07)
  24. We Only Come Out at Night (4:05)
  25. Beautiful (4:18)
  26. Lily (My One and Only) (3:31)
  27. By Starlight (4:48)
  28. Farewell and Goodnight (4:24)
  29. Tonight, Tonight * (2:41)
  30. Methusela * (4:08)
  31. X.Y.U. * (7:10)
  32. Zero * (2:46)
  33. Feelium * (4:21)
  34. Autumn Nocturne * (1:30)
  35. Beautiful * (5:07)
  36. Ugly * (2:47)
  37. Ascending Guitars * (3:12)
  38. By Starlight * (4:31)
  39. Medellia of the Gray Skies * (3:04)
  40. Lover * (3:46)
  41. Thru the Eyes of Ruby * (5:49)
  42. In the Arms of Sleep * (3:50)
  43. Lily (My One and Only) * (3:19)
  44. 1979 * (4:04)
  45. Glamey Glamey * (3:05)
  46. Meladori Magpie * (2:44)
  47. Mellon Collie and the Infinite Sadness [Demo Version] * (2:45)
  48. Galapagos * (3:54)
  49. To Forgive * (3:46)
  50. Bullet with Butterfly Wings * (4:34)
  51. Set the Ray to Jerry * (4:12)
  52. Thirty-Three * (4:03)
  53. Cupid de Locke * (3:13)
  54. Porcelina of the Vast Oceans * (9:05)
  55. Jellybelly * (3:05)
  56. The Aeroplane Flies High (Turns Left, Looks Right) [Version] * (8:32)
  57. Jupiter's Lament * (2:41)
  58. Bagpipes Drone * (2:38)
  59. Tonight, Tonight * (4:15)
  60. Knuckles * (3:08)
  61. Pennies * (2:30)
  62. Here Is No Why * (3:51)
  63. Blast * (2:56)
  64. Towers of Rabble * (2:57)
  65. Rotten Apples * (3:05)
  66. Fun Time * (4:32)
  67. Thru the Eyes of Ruby * (4:55)
  68. Chinoise * (1:13)
  69. Speed * (3:25)
  70. Mellon Collie and the Infinite Sadness [Version] * (1:15)
  71. Galapagos * (4:25)
  72. Cherry * (4:22)
  73. Love * (4:21)
  74. New Waver * (2:44)
  75. Fuck You (An Ode to No One) * (4:58)
  76. Isolation * (4:04)
  77. Transformer * (3:27)
  78. Dizzle * (2:18)
  79. Goodnight * (3:55)
  80. Eye * (3:34)
  81. Blank * (2:52)
  82. Beautiful * (4:15)
  83. My Blue Heaven * (3:18)
  84. One and Two * (3:44)
  85. Zoom * (2:43)
  86. Pastichio Medley * (0:43)
  87. Marquis in Spades * (3:14)
  88. Tales of a Scorched Earth * (3:47)
  89. Tonight Reprise * (2:36)
  90. Wishing You Were Real * (3:07)
  91. Thru the Eyes of Ruby * (0:45)
  92. Phang * (2:30)
  93. Tonight, Tonight [Live in Chicago 23.10.95] * (3:56)
  94. Zero [Live in Chicago 23.10.95] * (2:31)
  95. Today [Live in Chicago 23.10.95] * (2:59)
  96. Disarm [Live in Chicago 23.10.95] * (3:04)
  97. Bullet with Butterfly Wings [Live in Chicago 23.10.95] * (4:14)
toon 69 bonustracks
totale tijdsduur: 2:01:47 (6:08:37)
zoeken in:
avatar van itchy
3,0
Mij ook, ik leerde ze kennen bij Gish, en ben grote fan van de eerste twee platen. Ik beschouwde Mellon Collie destijds als een teleurstelling en dat doe ik nog steeds. Het speciale was er hier wel af. Volgens mij heb ik dat hier al een paar keer gezegd, maar het zit me hoog. Infinite sadness inderdaad

avatar van Edwynn
Kronos schreef:
Zo te lezen was ik toen hipper dan jij Edwynn.

Misschien had je bands als Smashing Pumpkins, Pearl Jam en Nirvana al moeten leren kennen voordat het grote publiek er mee weg was. De trend van eenvoudiger nummers was er toch en dat deden deze bands echt wel beter dan Metallica was mijn idee.

Maar ironisch genoeg ging Smashing Pumpkins met Mellon Collie and the Infinite Sadness (alleen die albumtitel al) zelf de megalomane toer op. Doe mij maar het 'eerlijke' Siamese Dream en het 'oprechte' Gish.


Ik kende die bands al wel. Nirvana ging rond in mijn vriendenkring voordat Teen Spirit als single verscheen en Ten ging ook rond. Het deed me niet zoveel. Later is het me gewoon gaan tegenstaan omdat we ermee doodgegooid werden. Bovendien was ik heel erg druk met het verzamelen van underground metaldemo's en cd's. Daar ging veel geld aan stuk. Af en toe nam ik wel ander spul mee. Uit nieuwsgierigheid en omdat het allemaal gewoon kon toen. De laatste tien, vijftien jaar ben ik al die dingen weer aan het herontdekken.

Dat megalomane is nu juist wat ik leuk vind aan Mellon Collie. De hoes vind ik ook prachtig. Echt de enige reden dat ik dit ding kocht. Gish en Siamese Dream vind ik ook tof trouwens.

avatar van Pinsnider
5,0
Oh help... Zometeen komt er ook nog iemand een bijdrage doen over het feit dat hij de Pumpkins ooit nog heeft gezien in het buurtcentrum van Surhuisterveen, en dat hij is afgehaakt na het commerciele succes, omdat de muziek dan blijkbaar ineens altijd minder wordt... Natuurlijk was de jeugdige onbezonnenheid er af bij deze plaat, natuurlijk is de verrassing deels weg, en natuurlijk klinkt het anders dan Gish, maar ik prijs juist de schaamteloze en tomeloze ambitie van deze dubbelaar. Megalomaan inderdaad. Van hoesconcept tot de laatste noten van Farewell Goodnight. Juist DAT maakt het WEL een verrassende plaat. Maar ook ik val in herhaling hahaha.

avatar van Kronos
3,0
Pinsnider schreef:
en dat hij is afgehaakt na het commerciele succes, omdat de muziek dan blijkbaar ineens altijd minder wordt...

Heeft op zich niks te maken met commercieel succes maar met hoe je door commercieel succes van een band niet altijd meteen met hun mogelijk beste werk in contact komt. En verder met hoe dat succes bij sommigen naar het hoofd kan stijgen en de muzikale richting kan bepalen van een band. Billy Corgan waande zichzelf ook poëet en ging bundels uitgeven die alleen gewaardeerd werden door een kleine groep die-hard fans.

Pinsnider schreef:
Natuurlijk was de jeugdige onbezonnenheid er af bij deze plaat, natuurlijk is de verrassing deels weg, en natuurlijk klinkt het anders dan Gish, maar ik prijs juist de schaamteloze en tomeloze ambitie van deze dubbelaar. Megalomaan inderdaad. Van hoesconcept tot de laatste noten van Farewell Goodnight. Juist DAT maakt het WEL een verrassende plaat.

Dat is allemaal prima. Maar mij verraste het in negatieve zin.

avatar van Pinsnider
5,0
Ben het helemaal met je eens dat het Billy op een gegeven moment allemaal naar zijn kale bolletje is gestegen. Zeker na Mellon Collie is dat op bepaalde momenten hopeloos geescaleerd. Erg jammer. En ik denk dat je een punt hebt dat het hem ook al parten speelde bij het maken van Mellon Collie, alleen hebben we beide een andere interpretatie over het eindproduct

avatar van ArthurDZ
5,0
Ik zie Mellon Collie, en eigenlijk ook Siamese Dream al, toch wel als platen waarop Billy Corgan zijn gepijnigde megalomanie nog kon aanwenden om met hyper-ambitieuze platen te komen, die het desondanks nog waar wisten te maken ook. En in vergelijking met vele andere '90s altrock-debuutplaten, vind ik ook Gish al zeker geen kleinschalige plaat. Het heeft er bij hem gewoon altijd ingezeten.

Want ja, Billy was in die tijd natuurlijk een echt trekpaard dat tot het uiterste ging om alles wat in hem zat eruit te persen, dus ondanks de schaalvergroting vind ik het lijntje van Gish naar Mellon Collie toch een natuurlijke/niet-artificiële. Voor mij brak Billy pas op Adore zijn beide schouders onder het gewicht van zijn eigen ambities (het was ook wel een onhoudbare werkwijze op de lange termijn), maar Mellon Collie vind ik nog een wonderlijke, meeslepende tour de force. Onlangs nog eens in de auto gedraaid tijdens een lange rit en de tijd vloog voorbij.

avatar van Don Cappuccino
4,5
Billy Corgan is gewoon een jaren '90 progrocker. Hij is bijvoorbeeld ook een enorm fan van Rush.

avatar van LucM
4,5
The Smashing Pumpkins waren met dit ambitieuze album groot geworden al vind ik de voorganger iets beter. Ik denk dat Billy Corgan het moeilijk had met zijn sterrenstatus en daarna een meer ingetogen en erg melancholiek album uitbracht. Daarna hebben de Pumpkins (lees Billy Corgan) nooit meer het niveau van de eerste 4 albums bereikt.

avatar van Chris de Graaf
5,0
Ik heb de vinylversie. Prachtige driedubbelaar, met boekje. De volgorde is hier heel anders wat het echt een andere plaat maakt. De rustige nummers bij elkaar en de harde nummers bij elkaar. Op een enkele uitzondering daargelaten. Was even wennen want ik ken hem als de oorspronkelijke dubbel-cd maar bevalt me zo heel goed. Want, als ik zin heb in rustige Pumpkins zet ik een rustige plaatskant op, heb ik zin in harde(re) Pumpkins zet ik een harde kant op.

Ik ben al vanaf het moment dat deze plaat uit kwam fan van dit album. Geen nummer teveel wat mij betreft. Belachelijk ambitieus, pompeus en pretentieus? Absoluut, maar dat is juist ook de kracht van deze plaat. Het blijft me verbazen dat iemand die in deze periode zoveel fantastische nummers schreef (ook veel van de b-kantjes van de singles van deze plaat zijn heel tof) later zoveel matige platen heeft gemaakt. Adore vind ik nog geweldig, Machina gedeeltelijk maar niks van het nieuwe(re) werk kan me boeien.

Tof trouwens dat die gigantische reissues op Spotify staan. Ik ben benieuwd naar de Machina reissue.

5,0
Vandaag 25 jaar geleden kwam hij uit. Ik kocht hem bij de Free record shop in Beverwijk en wat een plezier heb ik hier aan gehad en wat was ik verbijsterd dat het maar door ging met alleen maar topnummers en dat 2 cd’s lang. Dit is echt mijn topalbum allertijden! Bedankt Billy!

Gast
geplaatst: vandaag om 17:09 uur

geplaatst: vandaag om 17:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.