The Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)

mijn stem
4,06
1174 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Virgin

  1. Mellon Collie and the Infinite Sadness (2:52)
  2. Tonight, Tonight (4:14)
  3. Jellybelly (3:01)
  4. Zero (2:40)
  5. Here Is No Why (3:45)
  6. Bullet with Butterfly Wings (4:18)
  7. To Forgive (4:17)
  8. Fuck You (An Ode to No One) (4:51)
  9. Love (4:22)
  10. Cupid de Locke (2:50)
  11. Galapogos (4:46)
  12. Muzzle (3:43)
  13. Porcelina of the Vast Oceans (9:21)
  14. Take Me Down (2:54)
  15. Where Boys Fear to Tread (4:23)
  16. Bodies (4:12)
  17. Thirty-Three (4:10)
  18. In the Arms of Sleep (4:12)
  19. 1979 (4:26)
  20. Tales of a Scorched Earth (3:45)
  21. Thru the Eyes of Ruby (7:38)
  22. Stumbleine (2:54)
  23. X.Y.U. (7:07)
  24. We Only Come Out at Night (4:05)
  25. Beautiful (4:18)
  26. Lily (My One and Only) (3:31)
  27. By Starlight (4:48)
  28. Farewell and Goodnight (4:24)
  29. Tonight, Tonight * (2:41)
  30. Methusela * (4:08)
  31. X.Y.U. * (7:10)
  32. Zero * (2:46)
  33. Feelium * (4:21)
  34. Autumn Nocturne * (1:30)
  35. Beautiful * (5:07)
  36. Ugly * (2:47)
  37. Ascending Guitars * (3:12)
  38. By Starlight * (4:31)
  39. Medellia of the Gray Skies * (3:04)
  40. Lover * (3:46)
  41. Thru the Eyes of Ruby * (5:49)
  42. In the Arms of Sleep * (3:50)
  43. Lily (My One and Only) * (3:19)
  44. 1979 * (4:04)
  45. Glamey Glamey * (3:05)
  46. Meladori Magpie * (2:44)
  47. Mellon Collie and the Infinite Sadness [Demo Ve * (2:45)
  48. Galapagos * (3:54)
  49. To Forgive * (3:46)
  50. Bullet with Butterfly Wings * (4:34)
  51. Set the Ray to Jerry * (4:12)
  52. Thirty-Three * (4:03)
  53. Cupid de Locke * (3:13)
  54. Porcelina of the Vast Oceans * (9:05)
  55. Jellybelly * (3:05)
  56. The Aeroplane Flies High (Turns Left, Looks Right) [Vers * (8:32)
  57. Jupiter's Lament * (2:41)
  58. Bagpipes Drone * (2:38)
  59. Tonight, Tonight * (4:15)
  60. Knuckles * (3:08)
  61. Pennies * (2:30)
  62. Here Is No Why * (3:51)
  63. Blast * (2:56)
  64. Towers of Rabble * (2:57)
  65. Rotten Apples * (3:05)
  66. Fun Time * (4:32)
  67. Thru the Eyes of Ruby * (4:55)
  68. Chinoise * (1:13)
  69. Speed * (3:25)
  70. Mellon Collie and the Infinite Sadness [Version] * (1:15)
  71. Galapagos * (4:25)
  72. Cherry * (4:22)
  73. Love * (4:21)
  74. New Waver * (2:44)
  75. Fuck You (An Ode to No One) * (4:58)
  76. Isolation * (4:04)
  77. Transformer * (3:27)
  78. Dizzle * (2:18)
  79. Goodnight * (3:55)
  80. Eye * (3:34)
  81. Blank * (2:52)
  82. Beautiful * (4:15)
  83. My Blue Heaven * (3:18)
  84. One and Two * (3:44)
  85. Zoom * (2:43)
  86. Pastichio Medley * (0:43)
  87. Marquis in Spades * (3:14)
  88. Tales of a Scorched Earth * (3:47)
  89. Tonight Reprise * (2:36)
  90. Wishing You Were Real * (3:07)
  91. Thru the Eyes of Ruby * (0:45)
  92. Phang * (2:30)
  93. Tonight, Tonight [Live in Chicago 23.10.95] * (3:56)
  94. Zero [Live in Chicago 23.10.95] * (2:31)
  95. Today [Live in Chicago 23.10.95] * (2:59)
  96. Disarm [Live in Chicago 23.10.95] * (3:04)
  97. Bullet with Butterfly Wings [Live in Chicago 23.10.95] * (4:14)
toon 69 bonustracks
totale tijdsduur: 2:01:47
556 BERICHTEN 10 MENINGEN
zoeken in:
 
0
Deranged
geplaatst:
Wel een schatkist aan bijzonder memorabele riffs.

Dit album onder andere.

avatar van rafke pafke
 
0
Rudi1984 schreef:
Dat heeft ook z'n charme, vind ik. Het is zo lekker rauw allemaal. Geen perfect uitgebalanceerd geheel, maar een grote hoop nummers waar je eens in de zoveel tijd opeens weer een nieuwe favoriet tussen ontdekt. Het houdt het album voor mij na al die jaren nog steeds spannend.

Een soort 'Best of Mellon Collie' met alleen maar de grote knallers lijkt me niks.


Bwah, waarom je tijd verdoen aan slechte nummers.

 
0
Deranged
geplaatst:
Zou niet weten wat hier onder de toch vrij grove noemer 'slecht' zou vallen.

Net zoiets als een man 'lelijk' noemen.

Gaat erg ver.

Vrij grof zelfs.

Een man is niet lelijk, hij is slechts minder aantrekkelijk dan ik.

Wat dit album betreft, ik ben er maar eens de volle twee uur voor gaan zitten en heb mij geen moment verveeld.

Mooie afwisseling tussen rustige en ruigere delen, en een uitstekende volgorde van de nummers bovendien, wat voor een mooi consistent geheel zorgt. Tegen de tijd dat je bij het snerpend knallende Tales of a Scorched Earth aankomt lijkt alles dan ook heerlijk op z'n plek te vallen.

En dan gaat het vervolgens nog wel even door met enkel hoogtepuntjes, en een adembenemende slotsequentie in de vorm van de laatste paar liederen.

Het is niet zomaar een bij elkaar zooitje, in alles voelt en luistert het als een kloppend geheel.

Zoals ik al zei bij vlagen voortreffelijk gitaarwerk.

Maar eens goed de tijd voor genomen, neemt dan ook goed zijn tijd maar ergens toch haast jammer als ie dan eindelijk op z'n eind komt.

Momenteel behoorlijk onder de indruk van dit onsterfelijk negentiger jaren document.

avatar van Pinsnider
5,0
0
Tsja... voor de jeugd van tegenwoordig is twee uur natuurlijk onoverkomelijk hahaha
Sluit me volledig aan bij de spreker hiervoor. Als het nu over use your illusion was gegaan was ik het eens geweest met één selectie. Hier is het de magie van het geheel.

avatar van thetinderstick
5,0
0
Mee eens. Dit is juist een van die dubbelaars waarvan ik alle nummers top vind. Ik zou geen selectie kunnen maken. Sterker nog, met alle b-sides (aeroplane flies high box) zou nog een derde cd toegevoegd kunnen worden die even sterk is. Ongelooflijk hoeveel sterk materiaal ze hadden.

 
0
Deranged
geplaatst:
Zal een van deze dagen ook zeker nog eens goed in het eveneens collectief bejubelde Siamese Dream duiken, maar denk niet dat ie dit nog gaat overtreffen.

Dit is wel hun grote meesterwerk voor mij vermoed ik.

Zeer bewonderenswaardig om iets van deze kracht met een dergelijke lengte neer te zetten.

Al ben ik al wel op de hoogte van de opvatting dat Corgan zich ook aan de hand van dat album naast bijzonder markant zanger een uitermate zeldzaam verfijnd riffmeister mag noemen.

Voor wie zich graag in inventieve riffjes verdiept is deze band er sowieso typisch weer zo eentje om van te smullen.

Elke monkey kan een paar power koordjes naast elkaar plaatsen, de grote vraag blijft echter waar zet je die harde swagger.

avatar van rafke pafke
 
0
Deranged schreef:
Zou niet weten wat hier onder de toch vrij grove noemer 'slecht' zou vallen.

Net zoiets als een man 'lelijk' noemen.

Gaat erg ver.

Vrij grof zelfs.


Goh kijk, als je oninteressant of ronduit vervelend geschiktere termen vindt, mij niet gelaten.

Begrijp me niet verkeerd, er staan hier schitterende nummers op. Maar sorry, in mijn beleving staat hier teveel op dat niet eens aan de enkels komt van de beste songs op het album.

Ik ben zelf iemand die doorgaans volledige albums luistert, maar dat lukt me met Mellon Collie... niet. Teveel nummers waar ik me gewoonweg aan erger. In tegenstelling tot Siamese Dream dat ik zonder problemen 2 of 3 keer na elkaar van voor tot achter kan beluisteren.

avatar van Pinsnider
5,0
0
Oh, maar dat mag ook best! Kan het me best voorstellen zelfs. Eigenlijk is Cupid de Locke natuurlijk gewoon complete bagger. Maar hij past voor mij dan toch weer in het geheel, omdat het een eigen geluid op het geheel representeert, net zoals ieder liedje weer net anders klinkt, zodat het complete rock-geluid uit de jaren '90 wordt aangeraakt: van industrial tot slaapliedjes, van metal tot melancholie. DAT maakt het voor mij een complete luistertrip, waarin zelfs Cupid uit de verf komt.

avatar van Franck Maudit
 
0
Pinsnider schreef:
Eigenlijk is Cupid de Locke natuurlijk gewoon complete bagger.


Laat dat nu net 1 van mijn favorietjes zijn!

Liefste dagboek, vandaag ontdekte ik een baggeraar te zijn

avatar van Pinsnider
5,0
0
hahaha, sorry
Laat anderen dan maar Lily, mijn stiekeme favoriet, affakkelen.....

 
0
Deranged
geplaatst:
Cupid de Locke kwam hier ook binnen als een zeer goed geplaatst rustmomentje en al met al zelfs een van de nummers die er op dit moment het meest uitspringt dus zo zie je maar.

Was een vrij immense zit maar elk nummertje was genieten, zowaar zin om het snel nog eens te doen.

Altijd geïntrigeerd geweest, maar echt fan van deze band was ik nooit.

Hier zou de komende tijd wel eens verandering in kunnen gaan komen.

avatar van Franck Maudit
 
0
Pinsnider schreef:
Laat anderen dan maar Lily, mijn stiekeme favoriet, affakkelen.....


Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt! Subliem, lieftallig liedje dat als een dekentje over jou valt na zo'n lange zit. Ooit vond ik -zoals sommigen hier- dat Mellon Collie and the Infinite Sadness teveel nummers bevatte, dat ze een schifting hadden moeten maken. Intussen zou ik echter geen enkel nummer willen missen. Wat een heerlijke mastodont is deze 3e Smashing Pumpkins worp toch. Natuurlijk is deze release extreem pretentieus maar in dit geval mag het. Ik kan ze niet meteen opnoemen, de dubbelaars die me even lang geboeid houden. En dan hebben we het nog niet over het feit dat het 28 nummers betreft, die onderling sterk verschillen. Meesterwerk. FM zegt het.

X-factor is trouwens het uitmuntende artwork, zelfs op de eigenlijke schijfjes.

avatar van Pinsnider
5,0
0
In ieder geval prachtig dat we zoveel jaar na dato nog zo lekker over deze plaat kunnen babbelen. Het artwork maakt het inderdaad helemaal af. Subliem.

avatar van deric raven
4,0
0
Een minder aantrekkelijk album.

avatar van deric raven
4,0
0
Door de opkomst van de cd heb je de mogelijkheid om ruim een uur aan muziek aan de consument aan te bieden in plaats van de 45 minuten die gemiddeld voor een elpee staan.
Geschrokken zetten een aantal artiesten er nog een paar b-kantjes op, of geven ze een bonus zoals The Cure met Disintegration.
Guns N' Roses pakt het op zich slim aan; twee verschillende albums tegelijkertijd uitbrengen, met op beide een aantal geweldige songs.
Smashing Pumpkins slaat hier echter de plank wel mis met een dubbelalbum.
Na het geweldige Siamese Dream (welke qua titel en albumhoes geschikter zou zijn voor een dubbelaar) was magisch, en ja ze hadden het in zich om zichzelf te overtreffen.
Voor mij zit er toch wel teveel werk op die van mij inderdaad beter dienst kon doen als prima b-kantje.
Het vervelende is dat mijn aandacht halverwege wel verzwakt, met zo nu en dan een opleving.
Eigenlijk hetzelfde verhaal als The Fragile van Nine Inch Nails, al kan ik mij bij Trent Reznor wel voorstellen dat er bewust gekozen is voor een minder gemakkelijke weg.
Billy Corgan lijkt mij wel de persoon die voor de grote doorbraak ging, al maakt de rest van de band een verveelde indruk; mede vanwege disinteresse en drugsgebruik.
Vanwege de grote uitschieters als het rustige Tonight, Tonight en 1979, en de geweldsuitbarstingen Zero en Bullet with Butterfly Wings krijgt deze verdiend nog een hoge waardering.
Conclusie voor mij is wel dat de toppers voornamelijk op de eerste disc zitten, en daar zelfs erg in het begin.

avatar van HansVon
4,5
0
Vorige week had ik zo zin in de Pumpkins dat ik deze dubbelaar lekker mee de auto innam en 'gelukkig' zorgde de files ervoor dat ik dit heerlijk album liefst 2 keer volledig kon draaien. Wel effe moeilijk om in de riemen te zitten en dan zo'n X.Y.U. niet met gasgeven te verwerken. Jeetje wat een lekkere knaller! Maar, de overige 27 zijn stuk voor stuk genietertjes ! Dan te bedenken dat ik het echt teveel vond toen ik deze CD jaren geleden voor het eerst beluisterde.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.