The Smashing Pumpkins - Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)

Volgens mij moet jij hier zijn hoor:

http://www.musicmeter.nl/forum/2/1015/

Ik draai het nummer nu overigens wel, maar aangezien ik geen waterdicht toetsenbord heb sta ik niet onder de douche

Haha ja inderdaad!

Leuke band opzich maar als ik cd1 heb geluisterd heb ik vaak al geen zin meer in cd2 omdat die stem van Billy Corgan me dan echt al de strot uitkomt. Zo verschrikkelijk irritant op een gegeven moment. Maar op deze plaat staan natuurlijk wel een paar meesterwerkjes:

Zero
Bodies
Bullet with Butterfly wings
Jellybelly

Maar ik heb er voor de rest niet zo veel mee: 3 sterren.

Ehm, musicfriek gaat nu niet meer zo hard naar de winkel lopen.... whahaa!! Die stem vond ik inderdaad ook wel beetje irritant. Is dat bij alle nummers zo???

irritant?

hoe is het toch mogelijk

Nu niet overdrijven... Gewoon ff doorbijten... Wen je wel aan Ik denk dat ik hem weer terug in mn top 10 zet. Heb weer genoten

EDIT: Oops, geen flauw idee hoe ik dan 11 albums in mn top 10 moet zetten. Kan dr geen een missen Ter info voor alles en iedereen... Deze plaat staat bij mij dus op nummertje 11

Op de een of andere manier heb ik deze plaat nooit helemaal afgeluisterd. Sommige nrs zo af en toe even opzetten en dat was het dan.

2 sterren.

2 sterren??

jawadde, gij kunt er ook kloppen op geven

Briljant, snoeihard, fluisterzacht, alles valt op z'n plaats.
Farewell & Goodnight is heel mooi. Bodies...top!
Toch vond ik Siamese Dream nog beter.

Ben weer volop bezig deze cd te beluisteren. Het blijft gewoon supergoed. Als ik zo sommige commentaren lees, wordt het wel tijd dat ik Siamese Dream ook nog eens opnieuw ga beluisteren (ook weer een tijd geleden)

Bij mij is ie ook weer aan de beurt. Stond sowieso al op 1 in mijn top 10, en nu weet ik weeer waarom. Oeioeioei wat een juweeltje is dit toch.

Als je Radiohead en Muse goed vind moet deze ook wel lukken denk hoor.

Op een reactie of Muse veel naar Radiohead had geluisterd reageerde Bellamy ooit: 'We zijn veel meer geïnspireerd door Smashing Pumpkins'. Ik vind beide bands sterk op elkaar lijken in iedere geval. Alleen, mja, de stem... Love it or hate it! Niets aan te doen!

Prachtig album (ja Rayman de cd staat nog in de top 10)en wat is Tonight,Tonight toch een kippevel nummer ,ben toch wel benieuwd naar hun nieuwe album Drawn die volgende maand uikomt ,ondanks de wat mindere laatste albums !


met vriendelijke groet the viking

Ah. De keuze is op Simple Minds gevallen dus. Mijn complimenten hiervoor. Absoluut hoogtepunt blijft voor mij Thru The Eyes Of Ruby.

Ook een hoogtepunt inderdaad !

Geniale plaat met die geniale brein van Corgan. Ik geef alleen maar 5 punten wanneer ik een plaat minimaal 5 jaar veel gedraait heb, en dat is met deze, snoeiharde rocknummers en prachtige melodieuze ballads. Ik heb een eigen theorietje over het feit dat er veel dubbelaars zo monumentaal en briljant zijn, volgens mij hebben die artiesten een relatief korte periode van briljante ingevingen en creativiteit dat ze de inspiratie hebben om een boel van zulke mooie songs te schrijven/maken. Daarna kunnen ze vaak zichzelf niet meer overtreffen. Deze plaat is zo'n voorbeeld hiervan, dit was zijn hoogtepunt daarna was hij op. Prachtig

PUbu. Hoewel je je vandaag pas hebt aangemeld durf ik nu al te stellen dat je goed bezig bent. Zeer goed bezig.

Bedankt, ik reageer maar eerst op mijn favoriete platen uit dat 250 lijstje, dan vind ik wel leuk en dat gaat lekker .

Tijd om is een uitgebreid verslagje te typen over mijn favoriete cd...


MELLON COLLIE AND THE INFINITE SADNESS


DAWN TO DUSK

1. Mellon Collie and the infinite sadness - 4,0*

Een muzikaal nummer, niet echt wat je zou verwachten als de opener van een Pumpkins-cd! Wat lastig om te beoordelen vind ik, omdat je het moeilijker kan vergelijken met andere nummers. Toch vind ik het gewoon een érg mooi begin, dus waarom minder dan 4,0* geven?


2. Tonight, tonight - 5,0*

De intro van dit nummer sluit mooi aan bij ‘Mellon Collie and the infinite sadness” vind ik. Waarschijnlijk zijn sommige mensen dit nummer al kotsbeu gehoord, maar ik vind het nog steeds uiterst briljant! Een van de sterkere nummers op dit album, zonder twijfel! Ook tekstueel een briljant nummer! Neem nu de openingszin: “Time is never time at all, you can never ever leave without leaving a piece of youth.” Prachtig toch?


3. Jellybelly - 4,5*

Een van de nummers waarbij het wat langer duurde voor ik het apprecieerde. ‘Dawn to dusk’ staat vol hardere nummers, en dan vond ik dit toch een van de mindere. Al bij al blijft het wel een erg degelijk nummer. Mede door de gitaarsolo heb ik dit nummer echt leren waarderen!


4. Zero - 5,0*

Mijn nickname zegt genoeg zeker? Ik vind dit een goed nummer! Niet dat ik deze nickname koos omdat het hun beste nummer is hoor, zeker niet. Het valt echter niet te ontkennen dat ik het erg sterk vind. Wat ik leuk vind aan dit nummer is dat het ook niet echt een duidelijk ‘strofe-refrein-strofe’-opbouw heeft. Verder is het natuurlijk gewoon een leuk nummer door de geweldige gitaren!!


5. Here is no why - 5,0*

Leuke intro, goede strofes, stevig refrein, degelijke tekst, een toffe solo en goede gitaren doorheen het hele nummer. Dit alles in een kleine 4 minuten, what do we need more?


6. Bullet with butterfly wings - 5,0*

DE Pumpkins-klassieker bij uitstek. Hoewel het nummer misschien al wat veel gedraaid is blijft het mij wel bekoren. Het is niet meer mijn favoriet, maar minder dan 5,0* geven zou toch wat onfair zijn vind ik. Vooral live een erg goed nummer trouwens!


7. To forgive - 3,5*

Dit nummer haalt wat vaart uit de cd en dat vind ik toch jammer. Als het op ‘Twilight to starlight' had gestaan had het misschien meer sterren gekregen, maar ik vind het niet echt goed passen op dit album. Toch niet tussen Bullet with butterfly wings en An ode to no one...


8. An ode to no one - 5,0*

‘To forgive’ durf ik soms wel is skippen en dat heeft alles te maken met dit nummer! Misschien wel het beste op het album! Hard van begin tot einde, stevige gitaren, schreeuwende Corgan… heerlijk gewoon! Vooral de live-versie van hun laatste optreden (02-12-2000) is gewoonweg briljant! Misschien wel de beste live-uitvoering die ik ooit gehoord heb van een nummer!!


9. Love - 3,5*

Dit nummer heeft me nooit écht kunnen bekoren. Het is zeker niet slecht, maar kan toch niet tippen aan het niveau van de rest van de cd. Het begin van een klein dipje…


10. Cupid de locke - 3,5*

Voor een dipje is er natuurlijk meer dan één nummer nodig en dat tweede nummer is dus Cupid de locke. Weeral zo’n nummer dat me nooit écht heeft kunnen bekoren. Het is wederom niet slecht, maar brengt ook weer niet echt iets bij aan het album vind ik.


11. Galapagos - 5,0*

Dit nummer haalt ons gelukkig weer uit het korte dipje. Een nummer dat rustig, mooi begint en naar het einde toe een kleine uitbarsting kent. Eventjes de stem van Corgan op z’n mooist!


12. Muzzle - 5,0*

Een nummer dat tof begint vind ik. Je wordt er zowat meteen ingegooid. Het was ook een van de eerste nummers op dit album dat ik echt waardeerde. Zelfs de herhalingen op het einde van het nummer, die sommigen niet zo goed vinden, vind ik leuk!


13. Porcelina of the vast oceans - 5,0*

Wat een briljant nummer! Begint met een rustige, mooie intro, om na 2 minuten overgenomen te worden door de gitaren. Na 3 minuten vervolgens de stem. Waar sommige nummers al eindigen begint ‘Porcelina of the vast oceans’ pas. De lange intro is echter helemaal niet storend of vervelend! Je merkt amper dat er al 3 minuten om zijn. Het nummer zelf is ook supergoed natuurlijk. Prachtige strofes, geweldig refrein en weer die gitaren die de song –quasi onopvallend- dragen! Mooie afwisseling tussen rustig en (een beetje) steviger. Ik denk dat elke Pumpkinsfan het erover eens is dat dit een van de beste nummers van het album is. Ook moet ik zeggen dat het een beetje een groeinummer is, het wordt per keer dat je het luistert beter!


14. Take me down - 3,0*

Waarom stopt deze cd niet gewoon na ‘Porcelina of the vast oceans’? Zou toch een prachtige afsluiter zijn. Nuja, niet dat Take me down een slechte afsluiter is, maar het is gewoon wat minder dan de rest van de cd. Het enige nummer op het album dat door James Iha alleen geschreven is en dat merk je…


Gemiddelde ‘Dawn to dusk’: 4,4*



TWILIGHT TO STARLIGHT

1. Where boys fear to sleep - 4,0*

Leuke opener voor het album, maar niet echt een uitschieter te noemen vind ik. Typisch Pumpkins-nummer, dat wel. Degelijke gitaarriff en de intro van 1m20sec is ook erg te pruimen!


2. Bodies - 5,0*

Het eerste prachtnummer van een reeks. Een van de eerste nummers op deze cd die meteen in de smaak viel bij mij. Ik vind het schreeuwerige van Corgan in combinatie met de stevige gitaarriffs echt heerlijk! Natuurlijk ook een heerlijke boodschap: “love is suicide!”.


3. Thirty-three - 5,0*

Na het stevige ‘Bodies’ een afkoeler. En wat voor een… ‘Speak to me in a language I can hear’, en je wordt meteen helemaal meegezogen in het nummer! Een bewijs dat de Pumpkins naast nummers met scheurende gitaarriffs ook gewoon prachtige rustige nummers kunnen maken. Ik vind het trouwens onbegrijpelijk dat dit nummer niet op hun greatest hits cd staat. Het is een hit geweest en het is gewoon een erg degelijk nummer!


4. In the arms of sleep - 5,0*

Het derde prachtnummer op rij en wederom een rustig. Ik vind dit het ideale nummer om in een warm badje te gaan liggen en helemaal weg te dromen! Je kan natuurlijk ook gewoon op bed ofzo gaan liggen… :-p


5. 1979 - 5,0*

Met dit nummer begint het op te vallen dat ‘Twilight to starlight’ rustiger is dan de eerste cd van het album. Tja, wat kan ik verder over 1979 zeggen? Een nummer dat iedereen kent, misschien wel de grootste hit van de Pumpkins. Voor mij zeker niet de beste, maar toch weer een erg sterk nummer hoor!


6. Tales of a scorched earth - 3,5*

Dit nummer doet me uit de droomwereld ontwaken en realiseren dat ik nog steeds naar een Pumpkins-cd luister. Na 3 rustige nummers plots een scheurende intro! En wat voor een! Over de gitaren in dit nummer valt zeker niet te klagen, want we worden ook nog eens getrakteerd op een geweldige solo (1m15sec, korte solo). De stem is echter wel wat ‘vreemd’ te noemen. Jammer. Ondanks de slechte stem voel ik me toch verplicht 3,5* te geven voor de toch wel sublieme gitaren!


7. Thru the eyes of ruby - 5,0*

Gedaan met de luide gitaren. ‘Thru the eyes of ruby’ is een nummer dat hemels begint! En niet alleen het begin is hemels, gewoon heel het nummer is prachtig. Prachtige tekst ook! Meer dan ‘prachtig’ heb ik er niet meteen over te zeggen!


8. Stumbleine - 4,5*

Misschien wel het rustigste nummer op het album. Hoewel Corgan een erg scherpe stem heeft vind ik dat in de rustige nummers niet echt opvallen. Ook in dit nummer klinkt zijn stem erg zacht vind ik. Het zoveelste droomnummer op een droomplaat!


9. X.Y.U. - 5,0*

Weeral gedaan met dromen! X.Y.U. is naar mijn gevoel het hardste nummer op ‘Twilight to starlight’ en misschien wel op het ganse album! Niet enkel om de gitaarriffs en bij momenten schreeuwerige stem, maar ook omdat er een soort onderhuidse spanning in het nummer zit! Je voelt het hele nummer al dat er iets op ontploffen staat! Een beetje vergelijkbaar met de spanning die naar mijn mening in ‘Silverfuck’ ook zit. Net zoals in ‘Silverfuck’ krijgen we ook hier de explosie na een rustig stuk. En wat voor een explosie! “And into the eyes of the jackyl I say kaaaaaa-boom!”. Heerlijk!


10. We only come out at night - 3,5*

Net zoals ‘Dawn to dusk’ kent ook deze cd even een klein dipje aan het einde. Dit nummer is zeker niet slecht, maar haalt toch niet het niveau van de rest van het album. Minder dan 3,5* is het zeker niet waard, maar van de Pumpkins ben ik beter gewend.


11. Beautiful - 4,0*

Zelfde commentaar als bij ‘We only come out at night’, hoewel ik dit nummer toch net iets beter vind. Eerst wou ik ook hier een 3,5* geven, maar als ik eerlijk ben is dat enkel omdat ik van de Pumpkins beter gewend ben. Als dit nummer van eender welke andere groep geweest was had het ook 4,0* (of meer) verdiend, dus niet meer dan logisch dat ik dit ook 4,0* geef!


12. Lily (my one and only) - 2,5*

Toch wel het zwakste nummer op het album naar mijn mening. Het mag gerust rustig zijn, maar dit nummer is toch wat te saai. Ook de tekst is naar Pumpkins-normen behoorlijk flauw… Na 2 minuten ben ik dit nummer ook wat beu gehoord. Dit nummer had geschrapt mogen worden van het album en bij voorkeur vervangen door 'The aeroplane flies high' !


13. By starlight - 4,5*

Gelukkig houdt dit nummer het albumeinde nog wat overeind. Wederom rustig, maar dit keer wél erg mooi. Vooral het zinnetje “And does she really know, who I really am? Does she really know me at last?” vind ik erg mooi. Altijd kippenvel als ik dat hoor! De enige reden dat dit nummer geen 5,0* krijgt is dat het naar mijn mening een tikje te lang duurt.


14. Farewell and goodnight - 4,0*

In dit nummer had net een tikje meer pit mogen zitten. Ook duurt het naar mijn mening weer net dat tikje te lang… Al bij al is het wel een mooie afsluiter van een méér dan mooi album!


Gemiddelde ‘Twilight to starlight’: 4,3*

Gemiddelde ‘Mellon Collie and the infinite sadness’: 4,4*


4,4*, vind ik echt bijzonder veel. Uiteraard geef ik het album niet het gemiddelde van alle nummers, maar wel de quotatie die het verdiend, namelijk 5,0*! Waarom niet het gemiddelde? Simpel: er zijn veel nummers die ik graag 5,0+ zou geven! Voor mij is het simpelweg de beste cd ooit gemaakt. Op dit moment dan toch!

Best wel leuk, ZERO. Bij welke albums heb je dat zoal nog gedaan? (ik kan mij er een herinneren van daarnet, maar ik weet niet meer welke)

Leuk ja.
Overigens zou ik To Forgive zelf een stuk hoger geven, waarschijnlijk 4,5*.

To Forgive vind ik ook een van de beste. Eigenlijk kan ik niet kiezen, zeker niet van CD1

ZERO. Zou je dit ook willen doen met de nummers op het album The Complete Peel Sessions van the Fall?

Ik vond het al een hele prestatie dat ie deze 28 allemaal deed

Ach. Wat zijn nou 97 nummers op een mensenleven.

Voorlopig enkel nog maar bij deze en Kid A van Radiohead. Er gaan er echter zeker nog volgen. Als ik het goed heb ben jij ook fan van Radiohead, Pumpkins, Muse... Hou deze albums in het oog!

Goh. Ik moet zeggen: misschien ben ikwel beïnvloed door het feit dat An ode to no one er achter staat. Als ik een cd luister en ik kan hem niet helemaal horen, skip ik de nummers voor steengoede nummers altijd ietsje sneller!

Bovendien is 3,5* nog goed hé...

Zeker Het was die van Kid A trouwens die ik gezien had

elk nummer is raak op dit album, jammer dat ze niet meer bestaan