Barclay James Harvest - Berlin (1982)

BJH is echt zo'n band die tegenwoordig niet meer relevant is, maar dat kan eigenlijk wel over de meeste Engelse prog rock bands uit die periode zeggen. Dat ze in staat waren goede muziek te maken laten ze op dit live-album goed horen. De belegen symfonische rock van deze Engelsen zal niet bij iedereen in de smaak vallen, maar ik moet zeggen dat ik hiervan kan genieten.
Ik heb de remaster met de twee extra tracks. Grappig dat de Duitsers aan het begin aftellen en de (Duitse) aankondiging is haast onverstaanbaar. Dat de band in deze tijd populair was in Duitsland is aan het publiek te horen, want niet alleen klinkt het alsof er een enorm publiek is, maar er word hier en daar ook wat meegezongen.
Van kant A (track 1 t/m 5) is "Mockingbird" duidelijk het hoogtepunt, al vind ik "Rock 'n' Roll Lady", die qua stijl wat aan Blue Öyster Cult doet denken, ook wel erg fijn. Persoonlijk vind ik "Nova Lepidoptera (Science Fiction)" dan weer wat aan de langdradige kant, maar het gitaarwerk in dit nummer is dan wel weer erg fijn.
Kant B staat bijna helemaal vol met prachtig klinkende nummers, zo vind ik "Child of the Universe", "Berlin" en "Hymn" geweldige nummers.
Ik weet niet hoe het is met de originele LP, maar op deze versie klinkt de muziek lekker vol en is de productie dusdanig warm dat je soms het idee hebt dat je zelf bij het concert bent. Een geweldige geluidskwaliteit.
Voor de meesten misschien wat aan de oubollige kant, maar ik vind dat wel zijn charme hebben. Liefhebbers van BJH kan ik de remaster aanraden.