Deacon Blue - Whatever You Say, Say Nothing (1993)

Deze plaat was net zo'n metamorfose als Achtung baby voor U2 was. Na een aantal platen met invloeden van Blue-eyed soul, Steely Dan en Prefab Sprout zat Deacon blue een beetje op een dood spoor en probeerde ze het over een andere boeg te gooien. Met glorieus resultaat, want dit album laat een herboren en geinspireerde nieuwe versie van Deacon blue horen. 4,5*

Dit is een groeiplaat. Wordt bij elke draaibeurt mooier.

De term metamorfose vind ik een beetje te vergezocht. Wat mij betreft vloeit Achtung Baby (1991) vrij logisch voort uit The Joshua Tree (1987) en Rattle & Hum (1988). Ik zou denken dat er pas met de albums Zooropa (1993)en Pop (1997) sprake was een metamorfose.

Deacon Blue is met deze plaat goed op dreef, de nummers zijn wat meer uptempo en gitaar geörienteerd dan we gewend waren, maar als geheel zou ik het geen metamorfose willen noemen ten opzichte van de voorgangers. Fellow Hoodlums (1991) was mijn eerste kennismaking met Deacon Blue, een plaat waar het spelplezier letterlijk van af spat, vol met passie, soul en catchy refreinen. Dat niveau wordt hier nergens gehaald, maar DB blijft een hele fijne band. 3,5*

Niet de plek voor een U2 discussie, maar ik ben het totaal oneens met je. Zeker Rattle and Hum en Achtung Baby zijn zowat tegenpolen van elkaar. Zooropa vind ik dan weer een heel duidelijk uit Achtung Baby voortvloeiend album.

Was destijds helemaal weg van het nummer Town, waarna ik deze CD toen direct gekocht heb.

Ooit aangeschafd.....maar toch al vrij snel weer van de hand gedaan....iets wat mij dus 'ooit' boeide....

Dankzij Paul Oakenfold en Steve Osborne een spannend, warm geproduceerd album, met zowel euforische en melancholische momenten.

Weet / Ken voor de rest niks van deze band.

Toen ik 'm kocht, heb ik mjn trommelvliezen bijna naar de kloten geholpen. Zó goed, zó lekker stevig, gewoon te gek! Vergeleken met vorig werk (Raintown) had ik het idee, dat dit dé groep van de toetomst zou worden. Helaas hebben ze dit nivo niet uit kunnen bouwen. Alle nummers deugen gewoon. Your Town (de single) is een opener van jewelste. Ik ga ze niet allemaal opnoemen, behalve het heel aparte Last Night I Dreamt Of Henry Thomas en de afsluiter All Of The World. Dit was het beste wat Schotland kon brengen. Jammer dat de kaars daarna langzaam uitdoofde, want ik hoopte zo dat.....Helaas, maar deze cd is voor mij een klassieker. Onwetenden, ga deze één keer beluisteren en je bent verkocht!!!!

Vandaag al 3x gedraaid. Mag tie echt niet meer dan 5*****???? Tjonge wat een album!!!! Rotatielijst ook maar gelijk veranderd.

Ben het met Ad eens, dit is echt pure pop: één keer horen en je bent niet meer te koop Het geniale is dat het nog altijd niet verveelt, zelfs ruim 15 jaar na dato niet, zeer knap!

Heb deze al jaren in mijn bezit en luister 'm nog altijd. Niet met heel regelmatige regelmaat, maar meer dan gemiddeld.

Ken verder eigenlijk niks van hun, heb ooit de verzamelaar/best of gekocht, maar die viel zwaar tegen. Ik las hierboven de titels Fellow hoodlums en Raintown, eens proberen die ergens voor een mooi prijsje op de kop te tikken.

Your Town doet mij erg veel denken aan Big Love van Fleetwood Mac.

Dit is inderdaad andere koek dan hun voorgaande albums.Vrij donkere insteek maar het werkt wonderwel.Your Town is een heerlijke single en ook de rest mag er zijn.Een album wat ik eigenlijk te weinig draai ,maar nu een wat prominenter plekje gaat krijgen in de buurt van de stereo toren.4 sterren

Fijn album van Deacon Blue met inderdaad een andere sound dan hun 3 voorgangers.
Vooral de eerste 4 nummers zijn ijzersterk en behoren wat mij betreft tot het beste wat de band heeft gemaakt.
Volgens mij is de groep daarna uiteen gevallen om pas in 2001 met een nieuw album terug te keren.

Ah, gelukkig. Luister dit nummer nu en kwam speciaal hier om te kijken of het iemand anders ook al opgevallen was. "Looking our for yooooouur town"

Same here. En ik weet niet of het album mij ooit echt geboeid heeft. Ik kocht deze blind na de fantastische twee voorgaande platen. Maar deze heeft, zoals anderen hier al opmerken, een heel ander geluid. De single Your town, die opeens een hit werd in Nederland, was daar al een voorbode van.
Ik was blij dat ze eindelijk die terechte hit in handen hadden, maar vond 'm anders, en vooral minder, dan eerder werk. De 'nieuwe' Deacon Blue klonk donkerder, zwaarder. Maar vooral een geluid dat de zang van Ricky Ross naar mijn gevoel een beetje ondersneeuwde. En composities als van het niveau Dignity of Real gone kid hoor ik hier ook al niet op.

Hun debuut koester ik nog steeds, is een vijfsterrenplaat. Maar beter dan dat zijn ze IMO helaas nooit geworden. Eerder minder. Ik heb de CD dus niet meer, maar als ik de reacties hier boven lees, word ik toch weer nieuwsgierig. Heb ik iets gemist, me teveel laten leiden door wat ik verwachtte en niet kreeg? Vooruit, hij gaat via Spotify in de herkansing en ik onthoud me nog even van een stem...

Will We Be Lovers.... ook nu nog heel genietbaar. En dan heb je nog de comeback platen uit dít decennium

Als de muziek van deze band je aanspreekt; live At Glasgow Barrowlands, geweldige live CD/DVD uit 2017.

Herboren sound met dank aan Oakenfield en Osborne. Duidelijk gericht op een modern publiek en dito sound. Trance invloeden zijn evident. Maar geweldige plaat dus van een nog altijd great Scottish band. Your town snelde vooruit, wat een dijk van een song zeg. Er zit werkelijk alles in wat er in een song moet zitten. En dat geldt dan ook voor de andere nummers ja.

Only tender love, Will we be lovers, just to name a few. Nog altijd vaak op hier. Spelplezier spat er vanaf. Gedreven plaat dus van een gedreven band. En ja, ha, de U2 discussie hoef je dan hier niet te voeren. Daarbij, gewaagd gewaagd, ik weet het, werkelijk stukken beter dan 10 Achtung Babies ja. Werkelijk....de sound nog immer up to date ja, tijdloos welhaast. Maar ook alweer, helaas helaas, het wilde en wil hier maar niet lukken. Wat zegt dat over ons hier? Bedoel maar. Verdiep je er eens in, wereld gaat voor je open. Al blijft dit ten allen tijde zeer subjectief.

Op 5 Februari komt er een nieuw mini album van Deacon Blue uit.

Ik zit dit album vandaag te beluisteren en moest bij de eerste tonen hier ook gelijk aan denken! Verder is dit inderdaad een flinke opleving van Deacon Blue, hun vorige albums zakten steeds verder weg, en dit is echt een stijlbreuk. Heerlijk album!

Deze vandaag weer eens uit de kast getrokken, lekker dynamisch album en voor mij een logische vervolg op het fantastische Fellow Hoodlums. De eerste twee album kan ik tegenwoordig nog moeilijk helemaal beluisteren. Wel vreemd want ik vond het destijds vrij tijdloze (goede!) popmuziek en dat vadertje tijd daar niet zo vriendelijk voor is geweest had ik nooit verwacht. Geldt niet voor dit album, deze knalt nog net zo als toen en dat is een prestatie. Klinkt ook lekker en de band had er destijds ook zin in, live vlogen de vonken er af en de bassist was ook wel wat een bijzonderheid met zijn aparte bas. Leek net een zeepkistje met een plank, heel apart, maar de bas ging HEEL DIEP. De vloer trilde ervan, zou nu niet meer mogen met de decibel meters.

Your town is een lekker moppie maar de rest van dit album vind ik matig tot slecht. De songs boeien niet, beklijven niet. Niet goed genoeg. 2 sterren

Na Raintown toch wel mijn favoriete Deacon Blue plaatje. Sterke nummers, fijne heldere productie met pakkende basloopjes. Plaat wordt ook steeds beter naarmate je hem vaker luistert. Regelmatig in de speler te vinden. Hier zou ik nog wel een vinyl exemplaar van willen hebben.