The Cross - Blue Rock (1991)

Al weer een goed album van The Cross, hierin zijn een stuk duidelijker de invloeden van Spike Edney te horen.

Nevertheless, waar Taylor gaat ontstaat kwaliteit.

Jammer genoeg mochten de overige bandleden ook meeschrijven aan dit album. Roger Taylor's nummers zijn wederom prima. Heel zeldzaam, maar eigenlijk niet de moeite waard om naar te zoeken.

Waardige opvolger, stampvol klasse songs.
Goede solo's, lekkere riffs en mooie keyboardpartijen.

The Also Rans is misschien wel het mooiste nummer van Roger,. ooit.

Ook deze plaat is grotendeels afgemaakt zonder Roger Taylor. Dit is ook de enige plaat uit zijn discografie waarop hij geen instrument speelt.

Zijn compositorische bijdragen aan deze plaat zijn New Dark Ages en The Also Rans. New Dark Ages is een out-take van de Innuendo-sessies.

Na de dood van Freddie, was het eigenlijk ook al snel gedaan met The Cross en ging Roger Taylor weer als solo-artiest verder.
Die soloplaat zou alweer in 1994 verschijnen.

New Dark Ages, nog als single verschenen, is mijn favoriet hier, samen met The Also Rans en Life Changes.

De ballads Hand of Fools and Baby It's Alright gaan er ook heerlijk in.
De rest van de plaat staat natuurlijk ook als een huis.

Nadat ik de box (the lot) heb binnen gekregen, heb ik eindelijk eens kennis mogen maken met dit album. De andere albums van The Cross had ik wel eens gehoord, maar deze nog nooit. Blijkbaar heeft Roger zich hier nauwelijks mee bemoeit, maar vind het een erg fijn plaatje. Betere composities dan ik me van de eerdere Cross platen kan herinneren (zal de komende dagen nog wel even nagaan of dat klopt). Fijne afwisseling tussen de nummers. Het rockt af en toe lekker en nergens wordt het saai, wat ik nog wel eens heb bij de soloplaten. New dark ages en The also rans wel als hoogtepunten voor mij.

Toevallig net de songs die Taylor heeft geschreven.

Hey, je hebt gelijk. Is echt toeval, want had de credits nog niet bekeken en jouw eerdere bericht niet goed genoeg gelezen. Toch maar goed dat Taylor zijn aandeel heeft op het album. Maar vind de gemiddelde kwaliteit hoog, ook van de andere schrijvers.

Spike Edney trok op deze plaat de kar een beetje. En dat is niet de minste. Hij was altijd toergitarist en -toetsenist voor Queen. Hij is zo'n beetje het vijfde Queen-lid. Volgens mij is hij ook de man achter de Queen-musical.

Drummer Josh McCrae zou nog meespelen en produceren op Taylor's soloplaten en ook met Queen.

Ik vind het alleen zo jammer dat het talent van gitarist Clayton Moss nergens meer te horen is. Na The Cross heeft hij zich niet meer met muziek bezig gehouden.

Wat Rauwer album en voor mij eigenlijk het enige album van The Cross waar ik niet zo weg van ben. New Dark Ages is een sterke single (zowel single als albumversie zijn mooi). Ain't Put Nothing Down, Baby It's Alright, Hand Of Fools en The Also Rans zet ik ook graag op, maar de rest valt voor mij wat weg. Dirty Mind is minste nummer. Was erg opgetogen dat Taylor later terug kwam met Happiness.

De beste van The Cross, maar de koek was op.

Deze werd alleen maar in Duitsland en Japan uitgebracht, maar de plaat deed geen stof opwaaien. Overschaduwd door Queen en Brian May solo.

Roger zou hierna gewoon weer onder eigen naam werken, maar ook onder eigen naam gooide hij geen hoge ogen.

Wel jammer, want de simpele rock heeft wel iets, en het is mijlenver van Shove It, die veel bekender is geworden.

Overigens klinkt Taylor hier zo nu en dan als Bob Catley van Magnum maar hij heeft ook wel momenten dat hij wat als Bowie klinkt.