Peter Hammill - In a Foreign Town (1988)

Laatst te pakken gekregen, ben er erg blij mee. Wat opvalt - na al die jaren - is dat het geluid en de manier van muziek maken, voor die tijd modern, nu erg 'vintage' overkomt. Gewoon een Atari-computersysteem met een 24 sporen-programma van Steinberg. Ik vind dat wel zijn charme hebben, het pakt goed uit: Hammill aan het hobbyen. Datzelfde hoor je bij Spur Of The Moment, samen met Guy Evans, uit dezelfde periode. Het geheel is voor Hammill-begrippen wel wat licht verteerbaar, maar waarom ook niet? Het was het begin van een nieuwe periode in zijn werk. Ik moet zeggen dat ik dit liever hoor dan albums als Everyone You Hold en None Of The Above, die lijken te passen bij Hammill als oudere man. Op IAFT hoor ik nog een golf van enthousiasme, het jeugdige verbazen over de toendertijd nieuwe technieken, maar ook de bondige songstructuur hier bevalt mij uitstekend.