menu

The Feelies - In Between (2017)

mijn stem
3,88 (93)
93 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Bar None

  1. In Between (3:55)
  2. Turn Back Time (2:11)
  3. Stay the Course (4:01)
  4. Flag Days (4:04)
  5. Pass the Time (2:36)
  6. When to Go (3:36)
  7. Been Replaced (3:09)
  8. Gone, Gone, Gone (3:43)
  9. Time Will Tell (4:07)
  10. Make It Clear (2:35)
  11. In Between [Reprise] (9:22)
totale tijdsduur: 43:19
zoeken in:
avatar van MVW
4,0
MVW
Hier word ik erg blij van. Typische (en mooie) Feelies-hoes ook, mooier dan die van Here Before. Hopelijk geldt dat ook voor de muziek, al zal het moeilijk worden om het niveau van hun hoogtijdagen nog te evenaren.

Terugkomend thema op basis van de titels; tijd. Turn Back Time, Flag Days, Pass the TIme, Time Will Tell en ook Gone, Gone, Gone en In Between zelf zouden hier ook nog betrekking op kunnen hebben.

Ben benieuwd!

avatar van Telamon
4,5
Been Replaced is al te beluisteren: https://soundcloud.com/barnonepop/been-replaced-the-feelies-1
Klinkt wel bekend, en dacht in eerste instantie aan een cover van Wire oid en tekstueel even aan Stormy Weather van de Pixies. Ik vind t prima, en hopelijk komen ze tzt eens naar Nederland voor een optreden.

avatar van cddrive
5,0
geweldig..eindelijk weer een nieuwe cd...ben benieuwd; ondanks het wel hele trage nummer 'been replaced'

avatar van philtuper
4,5
Heerlijk album! Die gasten stellen eigenlijk nooit teleur en blijven gewoon doen waar ze goed in zijn: bedrieglijk eenvoudige liedjes maken die oh zo melodieus in mekaar steken. Je denkt vaker van 'dat nummer heb ik al eens gehoord van een eerder album' en dan tóch weten The Feelies er een vernuftige draai aan te geven, waardoor het net weer anders klinkt. Op een of andere manier werkt dat heel verslavend bij mij. De liedjes op dit album zitten weer zo goed in mekaar dat ik ze wil blijven draaien. Luister bijvoorbeeld eens naar het uitmuntende Time Will Tell.

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Feelies - In Between - dekrentenuitdepop.blogspot.nl


De uit Hoboken, New Jersey, afkomstige band The Feelies debuteerde in de lente van 1980 met het volstrekt briljante Crazy Rhythms.

Het was een plaat die het beste van de muziek van The Velvet Underground en Talking Heads leek te verenigen en imponeerde met stekelige gitaarsongs, een vleugje van het ongrijpbare van Jonathan Richman en (natuurlijk) krankzinnige ritmes.

Het was helaas ook een plaat die vooral door de critici de hemel in werd geprezen, maar niet werd opgepikt door een breed publiek.

The Feelies maakten gedurende de jaren 80 nog twee platen en aan het begin van de jaren 90 ook nog een, maar deze waren niet zo indrukwekkend als Crazy Rhythms (maar nog altijd de moeite waard) en trokken nog minder aandacht. In de jaren die volgden groeide Crazy Rhythms echter uit tot een nauwelijks verkrijgbare klassieker, waarvoor steeds hogere bedragen moesten worden betaald (ik telde er zelf ooit 80 dollar voor neer).

Toen The Feelies in 2011 weer opdoken met het sterke Here Before, was het briljante debuut van de band gelukkig weer gewoon verkrijgbaar en was ook het andere werk van de band te beluisteren via de streaming media. Hierop dook vorige week ook In Between op; het eerste levensteken van The Feelies in een jaar of zes.

De plaat begint een knisperend kampvuur, fluitende vogels en sjirpende krekels. Het is een voorteken van hetgeen dat komen gaat, want de gitaarmuziek van The Feelies is op In Between wat minder stekelig dan we van de band gewend zijn. Op In Between domineren akoestische gitaren, lome vocalen en zonnig klinkende songs. Dat ligt direct bijzonder lekker in het gehoor, maar van The Feelies verwacht je net wat meer.

Dat meer krijg je ook, want onder de warme deken van akoestische gitaren zit ook dit keer het zo bijzondere geluid van The Feelies verstopt. Gitaristen Glenn Mercer en Bill Million draaien ook dit keer hun repeterende gitaarloopjes op bijna onnavolgbare wijze in elkaar en waar het er in eerste instantie op lijkt dat In Between grossiert in zonnige klanken, hoor je bij herhaalde beluistering toch ook weer het stekelige dat alle platen van The Feelies typeert.

In Between is meer laid-back dan Crazy Rhythms en lijkt de invloeden van Talking Heads dit keer te hebben verruild voor invloeden van R.E.M, maar invloeden van The Velvet Underground zijn daarentegen gebleven, zeker wanneer het stekelige het warme en zonnige even overheerst.

Crazy Rhytms is uiteindelijk een baanbrekende en uiteindelijk ook invloedrijke plaat gebleken, maar ook ruim 35 jaar later maken The Feelies nog muziek die veel interessanter is dan die van de meeste andere gitaarbands. In Between begint misschien als kampvuurplaat, maar is uiteindelijk een plaat waarop The Feelies bijna net zoveel indruk maken als op hun onvolprezen debuut uit 1980. Erwin Zijleman

avatar van deric raven
Zo hoor ik The Feelies graag, minder hoekig dan op hun debuut Crazy Rhythms, maar meer aansluitend bij The Good Earth en Only Life.
Bij mij speelt het ook mee dat ik eerder met deze albums kennis maakte; de schoonzus van een plaatselijke kroegeigenaar tipte mij rond begin jaren 90 deze platen.
De link met The Velvet Underground kan ik wel begrijpen (Flag Days), maar ik ervaar die minder; deze band klinkt rommeliger en experimenteel, terwijl The Feelies (gelukkig) een vrij toegankelijke gitaarplaat maakt.
Dromerig, maar zeker niet slaapverwekkend.

avatar van likeahurricane
5,0
Het album ligt inderdaad erg in het verlengde van prijs album The Good Earth.

Ik vind het weer prachtig. Nu maar hopen dat ze weer eens naar Nederland komen.

avatar van heartofsoul
4,5
Helaas was de cd nog niet binnen bij mijn platenhandelaar, dus heb ik me tot dusverre beholpen met
Spotify. De voorlopige conclusie is, dat het voor mij een prachtig en tamelijk verslavend album is dat dit jaar nog vaak van pas zal komen. Vooral die zich herhalende gitaarfiguren en de lome zang vind ik eindeloos boeien. Goede liedjes trouwens.
Op sommige nummers lijken mij de drums alleen een beetje te hard te zijn opgenomen, maar als ik mijn exemplaar binnen heb zal ik daar nog eens extra goed naar luisteren voor een afgewogen eindoordeel. Voorlopig houd ik het op minimaal 4*. Prachtalbum.

avatar van Tonio
4,0
Ik volg de Feelies al sinds hun eerste. Crazy Rhythms hard draaien op een balkon van een studentenflat in Nijmegen, pilsje erbij, helemaal perfect.

En hoewel dit neurotische debuut heel erg speciaal is ben ik toch meer een liefhebber van de semi-akoestische opvolger The Good Earth.

En ja, ben het dus eens met likeahurricane: In Between ademt dezelfde relaxte sfeer uit. Begin met 4*, nu nog heel vaak achterelkaar draaien, dan zien we weer verder.

avatar van cddrive
5,0
Zoveel jaren na hun verbluffende en nog steeds staand debuut een prachtig album: ik geniet ervan!!

avatar van iHateDolphins
4,0
Klinkt lekker! Pas 1 luisterbeurt en eerste kennismaking met deze band. Beetje voor mijn tijd denk ik aangezien ik zelf uit '86 kom en de meeste platen van hen niet van de laatste jaren zijn.

Doet me denken aan de 'ouderwetste' Kurt Vile. Of misschien beter gezegd: Kurt Vile doet me denken aan the Feelies in een nieuw jasje. Ik ben niet bekent met de andere platen van the feelies, maar ik lees dat dit album in het verlengde van the good earth ligt? Als dat zo is, dan zou ik het niet ondenkbaar vinden als KV inspiratie uit deze band heeft opgedaan. Even heel snel research leert mij dat deze band uit haledon komt en KV uit Philadelphia. Voor Amerikaanse begrippen dus praktisch om de hoek.

Enfin, weer een leuke ontdekking. Volgens mij gaat deze plaat het heel goed doen in de late zomeruurtjes in de tuin. De BBQ gloeit nog na. Je zit onderuit gezakt, bent aan het uitbuiken met een alcoholische versnapering in de hand en overdenkt nog eens de alledaagse beslommeringen. Zo een soort plaat is het. Althans naar mijn idee

Beoordeling volgt later. Overigens heerlijk outro van het laatste nummer!

4,5
De vloek van een droomdebuut.
Ook dit is weer een formidabel album van de mannen maar telkens pak je weer hun debuut ter vergelijking. Tja, en dat is niet (meer) te overtreffen. Dus ik stop met terugkijken en geniet volop van The Feelies anno 2017. En deel ik nog steeds de mening van wijlen Lou Reed: The Feelies is de enige band die weet hoe je met gitaren moet omgaan!

avatar van linxde1
4,5
Man wat een goed album. Een aantal nummers( zoals, In between, Flag days, Pass the time) raken bij mij precies de goede snaar.
Heb me nooit echt verdiept in hun albums uit het verleden. Ik ga daar maar eens mee beginnen.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:43 uur

geplaatst: vandaag om 00:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.