Thunder - Rip It Up (2017)

Album elf komt eraan: Thunder - The Official Site - Rip It Up - thunderonline.com.

Ik ben benieuwd! Wederom een verrassende hoes (en mooi naar mijn smaak). Met Thunder kan het alle kanten op gaan wat dat betreft.
Ik heb onlangs het nieuwe Thunder boek aangeschaft met de titel "Giving the Game Away". Een prachtig stukje rock geschiedenis, verteld door de bandleden zelf, met de nodige Engelse humor
Mijn interesse voor de band blijft bestaan.

Ondertussen kun je al het titelnummer beluisteren op Youtube: Thunder "Rip It Up" - Official Song Stream - YouTube.

...En kun je al tickets bestellen voor Weert (bijna B) en Vosselaar (B)

Wederom een heel degelijk album van de heren. Bijna elke schijf is een feest der herkenning. Niet wereldschokkend of vernieuwend maar dat is ook helemaal niet erg. Op de stem van Bowes lijkt maar geen slijt te komen, een degelijke rimtesectie en lekkere nummers vormen tezamen het recept van de laatste worp. Hoewel de rocksongs mij prima kunnen bekoren heb ik toch een grote zwak voor de soulvolle/funk achtige kant van Bowes en Morley. Ik grijp daarom veel vaker terug op Moving Swiftly Along en Mo's Barbeque, wat mij betreft 2 schijven die mij nooit vervelen. Over Wonder Days; degelijk vakmanschap.

Thunder, de meest sympathieke band die er rondloopt op deze aardkloot, maar volgens mij ook de band die het vaakst afscheid nam en vervolgens weer terugkwam. Het is een vriendengroep, die eigenlijk nooit wilde stoppen, maar elke keer "gedwongen" werden omdat het rendement elke keer nul was omdat er nauwelijks verkopen waren en er geen nieuwe fans bijkwamen. Het zijn ras muzikanten die het niet kunnen laten om toch elke keer weer het podium op te klimmen en nieuwe cd's te maken. Van mij mogen ze dit nog jaren blijven doen, I'll be there.

Ik heb diverse malen het genoegen gehad om ze te spreken voor en na een concert. Het zijn heerlijk down to earth gasten die zoveel plezier hebben in hetgeen ze doen, dat ze het gewoon niet kunnen laten.

Het plezier is op de een of andere manier ook vaak terug te horen op de platen van de heren. Wat jailhouserocker1 hierboven schrijft kan ik alleen maar beamen. Niet dat ik de heren ooit heb ontmoet maar de interviews en backstagebeelden die ik van de band heb gezien leveren bijna uitsluitend sympathieke en humorvolle beelden op. Tel daar de typische Britse nuchterheid en zelfspot bij op en deze mannen kunnen bij mij niet meer stuk. Wonder Days is ook wederom een mooi plaatje, kristalhelder geproduceerd en Bowes mag wat mij betreft ook het laatste nieuws uit het sufferdje zingen, wat een fijne strot heeft deze man toch. Een klein puntje van kritiek; Thunder blijft wel vaak heel erg bij zijn leest, daar zit hem ook de kracht maar iets meer avontuur in het oeuvre van deze band had ik toegejuicht. Voor het overige niks dan lof voor deze gasten.