Dool - Here Now, There Then (2017)

Nieuw nummer: Vantablack.

Check ook Oweynagat en She Goat.

Erg benieuwd naar deze plaat!

Vantablack is ronduit fenomenaal en de andere twee vrijgegeven tracks zijn ook ijzersterk. Ook ik ben erg benieuwd naar deze plaat.

Album stream: Here Now, There Then

Ook op Spotify nu!

Vandaag meteen maar een luisterbeurt gegeven maar weet nog niet wat ik ervan moet vinden. Zo fenomenaal als het hier genoemd wordt vind ik het niet, maar intrigerend zeker. Het heeft nog wel enkele luisterbeurten nodig om te doorgronden.

Interessante plaat. Zeker niet slecht en in mijn optiek ook wel een plaat met meerdere gezichten. Een tikje donker, maar ook een cd met verrassende elementen. De zang van Ryanne van Dorst die momenteel veel in de media is door haar programma over genders, is niet van een hoogdravend niveau maar is wel divers. Voor mijn gevoel is dit echt een groeiplaat, en durf hem nu nog niet op een definitief cijfer te zetten. Op dit moment is het openingsbod een dikke 3,5.

De naam Ryanne van Dorst zegt mij niks, maar Elle Bandita wel.

Pfff wat n foute cliche jaren 90 doomrock zeg. Dit is al zo vaak gedaan

Hoezo cliche? Noem eens wat vergelijkingen dan? En het is allesbehalve doomrock in de zin van het genre naar mijn kennis...

Iedereen heeft het steeds over die (mij onbekende) zangeres, maar zij is nu net de reden dat ik er weinig aan vind. Klinkt vocaal erg vlak en nietszeggend. Muzikaal is het bij vlagen best lekker; de The Devil's Blood-elementen hoor je er ook duidelijk in terug hoewel het dat niveau nergens haalt.

Idd, net voldoende retro om weer actueel te zijn.

Prima Nederlandse band !! Ik heb ze meegemaakt in 2015 in Leiden bij de Gebr.deNobel. Ook toen een shirt gekocht van Ryanne van Dorst (Elle Bandita) en ook op de foto met haar/hem !!

The Alpha heeft mij aardig ingepakt de laatste weken, wat een heerlijk vet gespeelde stukken zitten daarin. Dool heeft verder een lekker stevige en duistere rock-sound en completeert het geluid met wat psychedelische randjes. De zang is opzichzelf niet heel bijzonder, maar wordt erg effectief ingezet en voldoet daarmeee prima in dit kader. Dool presenteert zich zo met een prima debuut en er is maar weinig verbeelding voor nodig deze band te zien vlammen in een kleine zweterige zaal.

Precies dit is wat mij in eerste instantie ook echt tegen de borst stuitte. En dat heeft lang geduurd. Desondanks bleef ik op desertfest toch hangen bij Dool. Een bak met energie en overduidelijk vakkundige (iets braver devil's blood achtige) nummers.
Sindsdien draai ik het steeds meer en krijgt dit album een eigen smoel en kost het me meer moeite om equivalenten op te dreunen (anders dan bands waardoor ze beïnvloed zijn). En dat is toch een compliment aan het adres van Dool.

Sterk debuut van deze nederlandse rock/ metalband, al zijn niet alle songs even goed. Vooral aan het begin en het einde van het album staan enkele mindere tracks. De band weet echter volledig te overtuigen in meeslepende en catchy songs als In Her Darkest Hour, Oweynagat en She Goat. Het geluid is tegelijkertijd subtiel dreigend en lekker retro. De zangeres is niet heel bijzonder, maar haar stem past mooi bij het geheel.

Op het randje van de voorkeur van prog liefhebbers, maar toch een recensie:

Dool – Here Now, There Then « Progwereld

Goed dat Ryanne van Dorst gewoon haar eigen ding doet en zich niet laat meeslepen in de commercie door alle media aandacht. Gevarieerd album, met invloeden van oude new wave, doom, post-rock. En op het randje voor de (niet zo) progressieve liefhebber, maar niet voor de ruimdenkende (progressive rock) luisteraar. Mooi album van eigen (voor de Nederlandse Musicmeter lezers) bodem.

Gitarist Nick Polak is een ex-gitaar leraar en vriend van een vriend van mij. Heb door de jaren heen hem een beetje gevolgd en ik vind hem persoonlijk enorm gegroeid. Zat in thrashmetal band T.C.F., daarna in GOLD (aanzienlijke vooruitgang) en nu in DOOL.

Echt tof !

Supergave plaat van Dool, helaas veel te laat leren kennen. Maar beter te ................