Modern Studies - Swell to Great (2016)

De plaat krijgt een wereldwijde re-release via Fire Records en kwam daarom in mijn digitale mailbox terecht. Als snel bleek me dat op deze plaat een aantal interessante ontwikkelingen plaatsvonden. Het verhaal is dat een 19e eeuws Victoriaans kerkharmonium in het bezit kwam van een van de leden van Modern Studies, die daarmee aan de slag ging en er omheen een plaat componeerde. Een mooi verhaal, maar dat is beslist maar een derde van het verhaal.

Het eerste deel van het verhaal is de klassieke, Engelse folk die zich terug vindt rondom de puriteinse kerkklanken van het orgel. Dit deel van de plaat is zeer serieus, donker en ontdaan van alle zichtbare emoties. Een volledige plaat met dit geluid zou zo loodzwaar zijn geweest, dat ik er niet doorheen was gekomen.

Naast de zeer serieuze -en zuinige- kant van het harmonium, staat dat Modern Studies een aantal folk popsongs maakt die onder alle omstandigheden indruk maken. Een vrolijkere kant dan de puriteinse, calvinistische folk die er ook Swell To Great staat. Het contrast is immens, maar ook groots. Het maakt dat het album een grootsheid krijgt en echt indruk maakt.

Het derde element is dat het album experimentele soundscapes bevat, waar de basis echter een song betreft, waaronder alles vandaan is gestript en geluiden voor zijn teruggekeerd. Ik hoor dit soort muziek regelmatig in het radioprogramma Kairos op Concertzender, maar dan zonder de song en dan is het moeilijker om een houvast te vinden.

Deze elementen samen maken dat mijn hoofd ook wel eens groeit tijdens de beluistering van Swell To Great, een van de geluidsopties op het voornoemde harmonium. Er valt zoveel te genieten en te verbazen.

Het hele verhaal staat hier op WoNoBlog.