Cerrone - Supernature (1977)

Het openingsnummer is toch wel magnifiek. Lekker lang uitgesponnen en zweverig nummer. Het tweede en derde nummer houden de ingetogen sfeer wel vast, maar de laatste drie nummers zijn dan weer uptempo disco en daar kan ik in dit geval (het woord kitsch was al gevallen dat dekt wel een beetje de lading wat mij betreft) toch iets minder mee. 4,5* voor kant A, 3,25 voor kant B.

De A-Kant van deze plaat is gewoon geweldig, daar zou ik bijna 4,5* voor willen geven. Een mooie lange medley van Supernature staat daarop, bestaande uit 3 nummers. Supernature is een lekker disconummer, klinkt nogal behoorlijk Daft Punk-achtig en was de tijd ver vooruit lijkt voor 1977, Party Drums voegt nog wat toe, en In the Smoke klinkt heel interressant als ik het via oorspeakers luister. Het doet mij denken aan het toen des tijdse Franse synthesizerduo Space Art (bekend van Onyx en Odyssey).

De B-Kant is echter wat minder. Give Me Love klinkt nog wel leuk, maar daarna kakt het album wat in. 3,0* voor B-kant, dan blijft er voor dit album 3,5* over.

Ben niet zo van de uitbundige straight-forward discomuziek, die four to the floor en euforische vibes gaan me snel tegenstaan. Maar kant A van deze plaat is erg goed en atypisch. Een lang uitgesponnen intro, dat uitmondt in een intermezzo met studiogeluiden (echo's, reverb) en wilde drums , dat vervolgens verder gaat in een ingetogen en gevoelige synth-instrumental.

Daarna (kant B) kan ik er wat minder mee, maar toch wel benieuwd geworden naar de andere Cerrone-platen, duidelijk is dat er veel zorg in de arrangementen zit.