Dawn - The Very Best Of (1997)

Als America, Bread en de Carpenters het ABC van de soft-rock mogen heten, dan staat de daaropvolgende letter in het alfabet voor Dawn (featuring Tony Orlando uiteraard), wellicht de groep waarvoor de term middle of the road werd gemunt. Voorop natuurlijk Orlando met zijn vriendelijke stem en innemende persona, daarachter twee zoetgevooisde damesstemmen, nummers met melodieuze coupletten, catchy refreintjes en verhalende teksten over, natuurlijk, de liefde, het geheel warm gearrangeerd met piano, drums, blazers en strijkers keurig op hun plek. Op deze compilatie staan hun hits van tussen 1970 en 1974, inclusief de top-3-hits Candida en Say, has anybody seen my sweet Gypsy Rose?, de Amerikaanse en Engelse nummer-1-hit Knock three times en natuurlijk het onverslijtbare Tie a yellow ribbon round the ole oak tree (nummer 1 in Amerika, Engeland en Nederland, en met 6 miljoen exemplaren de best verkochte single van 1973). Bovendien bevat deze verzameling een aantal prima albumtracks zoals Up on the roof (oorspronkelijk van de Drifters), You're a lady (Peter Skellern) en de klassieker Vaya con Dios (waarvan Wikipedia een slordige 70 versies opsomt), plus helaas ook bijvoorbeeld een cover van James Taylors Carolina in my mind waarvoor Orlando absoluut niet het juiste gemak in zijn stem kan opbrengen. Maar goed, al met al is dit een behoorlijk goede compilatie die nergens echt inzakt of vervelend wordt, mits je natuurlijk tegen dit soort pure feel-good-pop kan.
        Dat er verder geen informatie over producers, muzikanten of opnamedata op staat is te verwachten bij dit soort compilaties, maar dat er zelfs geen enkele foto van de drie zangers op de hoes of in het boekje te vinden is mag toch wel bizar genoemd worden. Vervelender zijn de twee belangrijkste minpunten van deze CD. Ten eerste bevat dit album dus de voornaamste hits van tussen de jaren 1970 en 1974, maar dat betekent ook dat He don't love you (like I love you) uit 1975 er niet op staat, op zich niet een geweldig nummer in mijn optiek, maar wel een Amerikaanse nummer-1-hit en dus hier eigenlijk verplichte kost.
        Als ik een "ultieme verzamelaar" van een hitsband wil kopen, ben ik daarnaast altijd zeer consciëntieus bezig met het uitzoeken van welke van de vele compilaties ik wil hebben: ik loop de Amerikaanse, Engelse en Nederlandse hitlijsten langs, ik bekijk welke albumtracks de moeite waard zijn, en ik kies tenslotte de Best of / Greatest hits-CD die de meeste (en natuurlijk het liefst álle) essentiële nummers herbergt. Zo ook hier – en dan is het uiterst teleurstellend wanneer het zesde nummer hier niet de aanstekelijke cover van Al Koopers Jolie is (hoewel Kooper wel als componist vermeld staat!) maar een gelijknamig en uiterst melig countrywalsje dat ik niet eens op internet kan traceren. Misschien dat eerdere of latere persingen van deze CD wèl de juiste Jolie bevatten, maar op míjn CD is de afwezigheid ervan in ieder geval een ernstig gemis.