Grauzone - Grauzone (1981)

Rober Smith verwijst naar Eisbär in "Bird Mad Girl".
"Oh I should be
A polar bear...
But it's impossible"

Eisbär is voor mij een gevoelig nummer. Bij mijn relatiebreuk in1985 heeft mijn vriendin de aan haar kado gegeven single van Grauzone demonstratief doormiddengebroken.

Redelijke edm plaat met duidelijke new wave invloeden. De duitse taal past er (gek genoeg) ook wel bij.
Wat je niet allemaal ontdekt door mede mumers

Bij mijn reis door new wave kom ik de meest uiteenlopende muziek tegen. Zoals nu in 1981, komend van het Engelse The Boys op de grens van punk en tienerpop naar het veel experimentelere Grauzone uit Bern, Zwitserland.

Grauzone bestaat hier uit de multi-instrumentale broers Martin en Stephan Eicher en drummer Marco Repetto. In het najaar van 1980 debuteren ze met twee nummers op verzamelelpee Swiss Wave The Album, waarbij Eisbär. In de zomer van 1981 wordt Grauzone opgenomen waar dit nummer niet op staat, maar als het nummer op single verschijnt, wordt het een onwaarschijnlijke hit: half oktober '81 #9 in Oostenrijk en in Duitsland #12.
Als de elpee Grauzone verschijnt, ontbreekt daarop dus de hit. Desalniettemin een gevarieerd en meestal pakkend album, zoals de instrumentale opener Film 2, waar elektronika domineert, net als op de hit. In die categorie staan meer nummers, namelijk Hinter den Bergen, het monotone maar dansbare Wütendes Glas en idem is Kälte Kriecht en het sferische en korte Kunstgewerbe. Hierboven wordt In der Nacht aangeprezen als juweel om in de donkere nacht af te spelen. Bij mij werkt dat experiment niet...
Er is ook muziek waar postpunk domineert en de gitaar meestal een hoofdrol speelt: Schlachtet!, het introverte en gitaarloze Maikäfer Flieg dat is gebaseerd op een kinderliedje, het romantische (!) Marmelade und Himbeereis en het pakkende en vlotte Der Weg zu Zweit.

In 1991 verscheen de cd-versie waarop Schlachtet! moest plaatsmaken voor Eisbär. Dit werd in 2021 rechtgezet met een dubbelelpee, waarop beide nummers zijn te vinden.

Al met al een album vol vernieuwing en waar ik dat nogal eens beleef als liedjes die niet pakken, is dat hier anders. Van een conservatievere aanpak is mijn volgende halte, het debuut van The Plimsouls.

PS - de cover van Eisbär door Nouvelle Vague uit 2006, die vind ik zó mooi!