Grauzone - Grauzone (1981)

Ik zal eens proberen uitleggen waarom ik die plaat nu precies 5* geef

Eerst en vooral een weetje ; op de eerste persing van deze plaat was Eisbär helemaal niet terug te vinden. Origineel stond Schlachtet! in de plaats, wat mij betreft het minste nummer van Grauzone. Pas op de tweede persing werd track 2 dan vervangen door de wereldwijd gekende culthit.

En Eisbär is uiteraard één van de fijnste, mooiste, lekkerste en meest gruizige dansnummers die de afgelopen decennia verschenen zijn en bijgevolg zal ie, als je 'm puur technisch bekijkt, wel het summum van deze plaat zijn. Samen met het eveneens tot dansen inspirerende nummer Wütendes Glas, zoals orbit hierboven terecht opmerkt.

Maar niet voor mij

Als ik de - helaas 'slechts - 17 nummers die ik van deze groep binnenste buiten ken op een rijtje zet, komt de grote witte wollige poolbeer pas ergens in het midden aanstrompelen. Wütendes Glas staat bij mij nog iets hoger, maar er zijn 7 nummers die ik alvast hoger inschat dan laatstgenoemde.

Dat komt simpelweg omdat deze plaat een pure gevoelsplaat is voor mij. En natuurlijk niet alleen deze plaat, maar bij uitbreiding ook de andere singles/b-sides die in 1998 handig bijeen gesprokkeld werden op de verzamelaar Die Sunrise Tapes.

Gevoelsplaat dus... jaja, wees maar zeker dat ik ervan overtuigd ben dat de band Grauzone speciaal voor mij opgericht is!!

Ik word er dus ook helemaal niet door gekwetst als mensen het allemaal maar niets vinden. De 17 nummers zijn er namelijk in de eerste plaats enkel en alleen maar voor mijn genot en voor niemand anders

Klankspectakels als Kälte Kriecht, Kunstgewerbe en vooral In Der Nacht brengen mij in vervoering zoals niet veel andere nummers dat kunnen. Ik word steeds opnieuw gekatapulteerd naar de poorten van mijn stille herinneringen. Een plaats waar ik graag pleeg te vertoeven, want ik ben nogal melancholisch van aard

En als ik een top 10 van de mooiste liefdesliedjes zou moeten samenstellen (misschien nog een idee voor een topic), dan stond Grauzone er 4 keer met stip in (Met name met Marmelade Und Himbeereis, Ich Lieb Sie, Träume Mit Mir & Raum). Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die niet begrijpen wat ik nu toch zo goed vind aan melige liefdesliedjes met tekstfragmenten als:

[Ich Lieb Sie]
Komm gib mir deine Hand
Wir gehen zusammen ins Wunderland
Da gibt es nur Honigbäume und Marmelade
Komm gib mir deine Hand

[Träume Mit Mir]
Wenn ich in deine Augen schau
Beginne ich zu träumen
Wenn ich in deine Augen schau
Vergesse ich die ganze Welt
Träume mit mir
Bitte träume mit mir

Melig? U zegt het maar. Voor mij is het niet meer of minder dan geniaal!

Maar het kan nog meliger (en voor mij dus alleen maar genialer) met mijn absolute favoriet van deze plaat Marmelade Und Himbeereis. Het nummer wordt opgebouwd met het ruisen van de zee in combinatie met een wals-achtige schlager met Duitse en Italiaanse(!) tekstflarden van het zeemzoetigste soort.
Na 2:10 komt dan de geniale wending

Raum tenslotte, dat voor mij handelt over de angst om die grote liefde te verliezen, is weer zo'n pareltje. De muziek en de klankbraaksels passen gewoon perfect bij de lyrics. Zelden valt de puzzel zo goed in mekaar. Bij nummers als Faith, Cold en Disintegration van The Cure heb ik dan gevoel ook.

Dit is een prachtplaat en ik zal ze blijven koesteren...

Ik heb ze onlangs speciaal toegevoegd omdat ik principieël niet op verzamelaars (dus op Die Sunrise Tapes) stem, en dus ook geen verzamelaars in mijn top-10 plaats.

Maar nu ze toegevoegd is, staat ze gelijk in mijn top-10
Gaat dat zien, gaat dat zien!! De eerste wijziging in mijn top-10
(na 13 maanden lidmaatschap van MuMe) is een feit!

Als je rekent op een feestplaat van Grauzone, kan je het best bij die Eisbaer-single houden. Nochtans knalt de plaat meteen met Film 2 dat je dansend de trein op sleept naar bergen en stranden, de warmte van Italië en de koude door de muren.
Schlachtet zet eerder de toon van de meeste nummers van de plaat. En die klinkt niet vrolijk, de doem druipt door de muziek. Zwaar rime, een rollende doembas en hakkende gitaren .
Al zijn er tussenin wel lichtpuntjes. In de vorm van het zwakke Hinter Den Bergen zit een simpele orgelmelodie met de te vaak herhaalde titel van het lied. Neemt niet weg dat wat er achter de bergen gebeurt best vermakelijk is (Maggie T. knijpt de Queen in de billen, Eva Braun danst met de Siamese tweeling).
Lichtpuntje (minpuntje?) 2 is de melige ballad Marmelade Und Himbeereis. En ook hier is niet alles zo mooi als het lijkt; het bloed druppelt op het strand, we zijn allemaal hoeren. En om dat laatste venijn bij te staan schakelt Grauzone een tandje bij.
Ook de B-kant kent een rustmoment met het stemmige Kunstgewerbe. De meligheid keert nog 1 keer terug aan het begin van der Weg Zu Zweit. Voor mij een van de hoogtepunten met zijn mooie gitaarmelodieën en ijle synths.
Voor de rest weinig vrolijks te melden. De meikever vliegt zich kapot tegen de machinale ritmes (Meikefer Flieg), stapvoets dringt de kou door de muren (Kalte Kriecht).
Aan het eind (In Der Nacht) loop je dan verloren in de drukte. In de nacht op zoek naar de liefde. Wat overblijft enkel gebroken glas.