The Alan Parsons Project - Pop Classics (1989)

Een redelijke verzamelaar voor wie nog niets heeft van het Alan Parsons Project. Het laat horen wat de beste man heeft gemaakt met bevriende muzikanten, het is een aardige kennismaking. Voor wie wel wat heeft van dit project is dit wel leuk voor in de auto of discman. Je hebt dan een aardige doorsnee voor onderweg.

Juist Gerards Dream, een leuke doorsnee en een aardige kennismakeing, maar het blijft een sampler; hij valt te mager uit om als definitieve verzamelaar door te gaan.

Dat is inderdaad zo. Over het algemeen voegen dergelijke albums niets toe. Daarnaast zijn ze nooit compleet en ga zo maar door. Als er één album soort kan verdwijnen is dat wel de compilatie. Wie een beetje handig is met de pc ript de cd's van een bepaalde act en maakt daar vervolgens de beste verzamelaar van. The Alan Parsons Project is daar een uitstekende act voor.

Heel goede verzamelaar: destijds zowel op vinyl als compact disc.
Evenwichtiige songkeuze, al mis ik wel Prime Time en Ammonia Avenue.

Zeer goede,zij het vrij compacte verzamelaar van Alan Parson met aan zijn zijde stuk voor stuk top-gastzangers.
Een 'groep' met een uniek eigen geluid met veel pakkende songs,goede instrumentals en up-tempo nummers.

Een nummer dat er met kop en schouders bovenuit steekt is zonder meer 'old en wise',steeds rollen de tranen van m'n wangen bij het horen deze wondermooie song die uitmondt met een fantastische sax-outro.
Memorabel op de "night of the proms".

Meer van dit:'eye in the sky','the same old sun','the turn of a friendly card' en 'don't anser me'.Ook 'let's talk about me' wil ik nog even aanhalen.

Ik mis dan weer het fenomenale 'la sagrade familia' door John Miles ingezongen als ik me niet vergis,eveneens een kippenvelmoment op 'the proms'.

" I'D SMILE AND SAY YOU WERE A FRIEND OF MINE "