Seasick Steve - Dog House Music (2006)

Zag deze heer bij Jools - en velen met mij volgens mij - en was aangenaam verbaasd. Vond dat hij een plekje op MuMe wel verdiend had

Hij komt zo dadelijk weer: de show wordt nu herhaald !!!

Hij was alvast fantastisch bij Jools, ik ga nu de cd op de Luisterpaal beluisteren.

Ik zit hem nu op de luisterpaal te luisteren, maar man man wat een geweldige gruizige blues is dit zeg. Ik heb hem bij Jools ook gezien en was toen ook al onder de indruk. Ride on Steve!

ja ook gezien bij jools en hij was de beste van de uitzending

ja, erge gruizige blues zoals het moet zijn
en dat allemaal met 3 snaren ,prachtig

Een geweldige cd met een hoop sfeer, jammer alleen dat die zwerver zoveel voor ze cd durft te vragen.

hij zal het zwerven zat zijn....

was van te voren een beetje bang dat een heel album wel eens tegen kon vallen; vooralsnog is dit niet het geval:
puur, eerlijk, soms ontroerend: prachtige sfeervolle plaat.

Ook na een maand regelmatig draaien blijft 't een fijne plaat; niet voor ieder moment van de dag, maar de 4 punten blijven gehandhaafd.
Lekkere plaat ook voor tijdens mijn nachtdiensten, zo tegen een uur of 04.00.

Wow, gisteravond gezien op de BBC tijdens een registratie van het Reading festival. Hier moet ik meer van horen, gezien de reacties zal het niet tegenvallen.

Wordt tijd dat ik eindelijk dit album ga aanschaffen.
Gisteren voor de 2de keer optreden gezien van hem.
(Met in voorprogramma Black Box Revelation )
En was weer supper.

Hij kreeg weer heel de zaal (AB) mee,
met zijn verhaal over hoe hij zijn 3-snarige gitaar van "Sherman"
had gekocht voor 75 dollar.

En vooral zijn uitspraken zijn ook supper.

ITS ALL GOOD

Album ondertussen een weekje dan toch geleden aangeschaft
Heel goed album maar moet toch toegeven dat het live nog stukken
beter is.
Dit is gewoon een artist dat je live moet gezien hebben.

Vorige week stond er een stuk in de nrc.next over deze kerel. Erg tof verhaal waardoor ik geinspireerd raakte door (en in) het zwervende leven en geinteresseerd raakte in de muziek.
Heb deze nu eindelijk opstaan en ik vind het fijne blues. De teksten zijn simpel maar niet minder mooi, evenals de eigenlijk simpele akkoorden, maar dat past precies.
Ga vrijdag 13 februari zeker naar het geplande concert in paradiso.

Zeker aanrder als je hem nog niet live aan het werk hebt gezien.
Zo komt zijn muziek pas echt tot zijn recht.
En hij is ook een echte entertainer met zijn verhalen

Is het normaal dat de productie van deze plaat niet helemaal optimaal is?

Naar aanleiding van de zeer lovende recensies in de vlaamse pers over Steve's optreden op Rock Werchter op zoek gegaan naar de man zijn albums. Deze was mijn eerste, en is mij zo goed bevallen dat ik ook zijn debuut (met de zweedse studio muzikanten The Level Devils) en zijn laatste (met die lange, maar geweldige titel) uit 2008 heb binnengehaald. Vergeleken met die twee albums klinkt deze stiller, rustiger, meer akoestisch, meer als pure oer-blues. Persoonlijk hou ik toch meer van de twee andere albums, die wat steviger, meer rock getint zijn.
Pluspunt op dit album: Geen gesproken stukken zoals op de andere albums. Live misschien wel leuk, maar op een album is dit na de eerste luisterbeurt al een "skip" moment.

Waarom, als je klikt op het woordje recencies, kom je uit bij een quote van mij?

Goei vraag, begrijp ik ook geen snars van, maar is bij deze rechtgezet.

Ja, ik heb er ten zeerste van genoten op Rock Werchter. Live is die man echt steengoed - het is het al waard alleen om zijn pretoogjes te zien wanneer hij speelt. Bij Dog House Boogie bleef het publiek het refrein steeds herhalen en Steve genoot er duidelijk van. Dit album ben ik iets minder fan van: het lijkt niet zo levendig als zijn live-optredens. Nog een paar keer beluisteren en dan zie ik wel of ik mijn mening nog bijstel.

Het grote minpunt aan dit album, is duidelijk de productie. Die is eigelijk echt wel ondermaats. Maargoed.

Oh, dat vond ik eigenlijk een pluspunt. Krijg dan meer het gevoel dat het heel oud is en dat hij echt naar delta-blues heeft geluisterd. Zo hoort van mij eigenlijk Blues ook te zijn.

Schitterende plaat trouwens. Things Go Up is echt geweldig.

Haha, ik wou naar zijn concert, en wat denk je, hij is te dronken om op te treden : D

Briljante artiest is dit.. Goed te weten dat er ook nog steeds dit soort goede blues wordt gemaakt deze tijd.. Met het titelnummer Dog House Boogie als hoogtepunt, maar waar de rest ook zeker niet slecht is, is 't zeker gewoon een erg goed album..

En als ik zo hierboven naar de reacties kijk, ben ik ook wel 'ns benieuwd naar een optreden van deze beste vent.



Wat 'n held!