Quidam - Quidam (1996)

Mooi, kwalitatief goed album. Mooi gebruik van akoestische instrumenten die op zich niet vreemd zijn in de progressieve rock. Vooral in dwarsfluit en bijv. Klarinet zijn sterke ijzers in het vuur, eigenlijk in de hele discografie van Quidam. Doet het heerlijk als achtergrondmuziek, maar dat zegt niets over de complexheid van het album. Goede zangeres waar geen noot te moeilijk voor is lijkt het wel. Wel is de zang in het Pools, wat niet echt een handicap is, maar waar men over zingt wordt dus niet duidelijk. De muziek van Quidam is enigszins te vergelijken met Het Engelse Iona.

Fantastische debuutplaat, ondersteund door geweldige concerten met een zeer strakke band en bloedmooie zangeres. Inderdaad prachtig gebruik van fluit, clarinet en cello, vooral in het openingsnummer, wat zich wat mij betreft kan meten met de beste symfo-klassiekers! Live speelde men meestal de solo van Firth of Fifth geintegreerd in dit nummer.

En zo speelde op 25 Jan 1997 Quidam als een na laatste band op Day Of Dreams in Hedon, te Zwolle. Day of Dream zou worden afgesloten door Jadis, maar toen Jadis aan de beurt was was iedereen al volledig uit het water geblazen door Quidam. Wat een opening !!! Wat een hoogtepunt !! En het was wederom Polen waarvan een dergelijk talens ons allen overrompelde. De mensen die op 29 Oktober 1994 in Tilburg aanwezig waren met het Aurora Borealis II kunnen zich vast nog wel herrineren hoe die dag, vlak voor Shadowland hetzelfde gebeurde met Collage die net vlak daarvoor zijn eerste Engelstalige album Moonshine had uitgebracht. Achter de het podium werden de heren van Collage behoorlijk gepest en bang gemaakt door de heren van Shadowland maar na hun optreden was van het optreden van Shadowland niet meer veel over. Het was uiteindelijk dan ook de gitarist van Collage, Mirek Gil, die de productie van dit album voor rekening nam en hier en daar wat meespeelde. Quidam onderging, die dag in Zwolle hetzelfde lot, of beter Jadis onderging die dag hetzelfde lot als Shadowland waar ook een paar doorgwinterde rockers compleet maar dan ook compleet van het podium werden gespeeld.

Ik leerde Quidam kennen per toeval door een van mijn collega symfo radioprogrammamakers, die ook per toeval in contact kwam met de ouders van de gitarist die zijn adress meenamen en Maciek in rul de cd naar hem opstuurde. Ik weet nog dat hij met een opname de cd opzette en Sanctuarium uit de speakers blaasde. Wow !!! We waren allemaal even stil, en het duurde even voor we besefden dat dit wellicht nog beter was dan Collage. Fantastisch middenstuk, prachtige opbouw, dat Deep Purple achtige intro. Deep Purple was overigens zowiezo een belangrijke invloed van de band, en Child in Time stond nog land op hun setlist, net als Ryader van Camel, en het middenstuk van Firth or Fifth van Genesis ingelast in Sancuarium, en later volgde daar vaak nog een stukje van In The Court of The Cromson King van King Crimson na. En wat je voor Santuarium, dan wel DE Quidam klassieker bij uitstek nu, zou je voor ieder ander nummer kunnen zeggen. Altijd of een prachtig intro, bridge of outtro. Luister maar eens naar het einde van Nocne Widzialda, die fluit, en dan die drum, begeleid met aanzwellende toesten, de zang van Ewa en dan die solo van Maciek die afmaakt. Bloedstollend mooi. Of het intro van Niespetnienie. Inderdaad zoals hierboven vermeld, een bijzonder goede zangeres, maar iedere muziekant in deze band mag er wezen.

Vrijwel het hele album is een dijk aan bijzonder sterke nummers. Ik kan me werkelijk geen enkel slecht nummer verzinnen, en live bleef het interessant genoeg nog beter overeind. Ook al werden de cello arrangementen van Ewa, die ook de zang moest doen niet live opgevoerd, jammer genoeg. De fluit gedeeltes van Emila wel en dat leverde een behoorlijk hoog Camel gehalte op. Niet voor niets zou de band later worden benaderd door Colin Bass om in 1998 zijn An Outcast Of An Island (ook een aanrader) op te nemen en te fungeren als achtergrondband. Dit moet gezien hun Camel passie een behoorlijke eer zijn geweest.

Ik leerde door Maciek alle bandleden van Quidam goed kennen, ze waren onze studiogast en wij hune toen zij op het punt stonden hun tweede album Angel's Dream af te mixen in Polen. Na en voor ieder concert was het altijd weer gezellig en door hun kwamen we uiteindelijk ook in contact met Colin die onze speciale gast was met onze 200ste uitzending. Ik denk dat we de meeste concerten van Quidam hebben bijgewoond, maar vooral degene in Zwolle en de tweede in Uden, toen ze ook nog even Ritual wegspeelde met het Planet Pul festival in Uden in 1998, staan me nog erg goed bij.

Al snel alleen vertrok Ewa uit de band, en later ook Emila, en ging het allemaal een stuk minder met de muziek. Zo zonde dat deze band het uiteindelijk niet langer heeft volgehouden en meer juweeltjes heeft afgeleverd. Maar dan. Collage heeft nog minder gedaan, ook al ging dat over in Satellite, wat ook nog beter is dan Collage. Verder is er nog het solowerk van Mirek Gil, Believe en uiteindelijk nog een klapper van een band Riverside.

Wat een geweldig mooi nummer is Sanktuarium toch.

Ijzersterk debuutalbum!!!

De CD versie uit 1996 is destijds in een beperkte oplage uitgegeven en daardoor vrij moeilijk aan te komen. Het kan beschouwd worden als een collectors item. Enkele jaren geleden heb ik een tweedehands exemplaar in zeer goede staat kunnen aanschaffen voor een redelijke prijs dus ik was erg in mijn nopjes.
Het goede nieuws voor hen die dit topalbum ook graag willen hebben: Er is in 2021 een 25th anniversary edition uitgekomen.
Hierop is als bonustrack een 2021 versie van Sanktuarium toegevoegd.

Ik wist niet dat er moeilijk aan te komen is jammer want het is zeer de moeite om aan te schaffen en zou eigenlijk in de collectie van iedere Prog Liefhebber moeten zitten. Ik heb er niet alleen. Heb em gekregen van Maciek en voordat ie em aan mij gaf heeft ie em eerst laten signeren door alle bandleden die allemaal een klein verhaaltje schrijven (met hun gebroken Engels destijds).

Zal nu vast wat waard zijn....