Marc Almond - Tenement Symphony (1991)

Marc Almond is nooit echt goed doorgebroken als solo-artiest, dit album had weliswaar kleine hitjes, maar het blijft toch een artiest voor een geselecteerd publiek.

Destijds uit de uitverkoopbak gevist, maar nog steeds erg goed. Een paar losse nummers, en daarna de Tenement Symphony. Doet het goed in de auto ook.
Lekker over de top, theatraal, kitsch en glam op 1 CD. Prima.
* 4,5

Dat moet zo zijn, anders kan ik niet verklaren waarom hij zo weinig stemmen heeft. Terwijl ik hem toch beschouw als een icoon van de jaren 80. Na eerst met Soft Cell al verantwoordelijk te zijn geweest voor een aantal onsterfelijk mooie nummers (Tainted Love, Say Hello Wave Goodbye, Torch) vervolgde hij zijn carrière eind jaren 80 met een ijzersterke trits soloalbums. Op The Stars We Are mogen dan misschien zijn bekendste hits staan, voor mij is het door Trevor Horn strak geproduceerde Tenement Symphony zijn definitieve meesterwerk. Vanaf het subtiele pianomotiefje in het openingsnummer Meet Me In My Dream ben ik al verkocht om vervolgens helemaal op te gaan in de meeslepende symfonisch getinte arrangementen van de nummers die volgen. Tracks 6 t/m 11 vormen tesamen de bloedstollend mooie Tenement Symphony, doordrenkt van passie en romantiek. Het slotnummer My Hand Over My Heart heeft een van de mooiste outro's ooit gemaakt en zorgt ervoor dat je na afloop nog even stilletjes 5 minuten voor je uit blijft staren........

ik heb hier jarenlang intens van genoten, wat mij betreft marc's beste cd!

We zijn nu ruim 4 jaar verder en met het aantal stemmen schiet het nog niet op. Terwijl ik toch het idee heb dat Almond een artiest is die een hoop mensen moet aanspreken. De wavers kunnen dit nog net hebben, voor de popliefhebber valt er een hoop te genieten en er kan ook nog eens op gedanst worden. Wat wil een mens nog meer!

Mijn favorieten op dit album zijn: Meet Me in My Dream, Vaudeville and Burlesque, Champagne, Jacky, The Days of Pearly Spencer en My Hand over My Heart welke ik altijd de Say Hello, Wave Goodbye van Almond solo heb gevonden.

Had zo door Chris Lowe geschreven kunnen zijn.

Tja, misschien dat mensen die Varieté hebben leren kennen of Nijinski's Heart uit de MuMe-ladder er nu wel aan beginnen maar dan nog...... dit album belicht toch weer een andere kant van Marc. Het is duidelijk zijn popkant.

Ik hoop er komende vrijdag bij zijn concert weer mee in aanraking te komen net als met eigenlijk al zijn muzikale kanten: laat maar komen!

Ook dit album maar weer eens uit de kast getrokken: hoe goed ook, ik vind het duidelijk minder tijdloos dan veel ander werk. Het Pet Shop Boys gehalte ligt hier vrij hoog af en toe (en daar ben ik trouwens wel een groot liefhebber van, maar dat terzijde).

Met name My Hand Over My Heart vind ik wat ze ook wel noemen een 'bazentrack'.

Toch raar, mother fist, stars we are en enchanted horen bij mijn favoriete albums. Maar op de één of andere manier heb ik ooit warm kunnen lopen voor de Tenement Symphony. Marc Almond's zang is Marc Almond's zang, The Stars We Are is net zo symfonisch en Enchanted is minstens zo electronisch als dit album, maar de meeste liedjes op Tenement vind ik gewoon minder sterk. Jacky, Pearly spencer en de opener en afsluiter steken ver uit boven de rest voor mij.

Lekker album. Soms fijn over de top , dan weer ingetogen maar altijd met die fijne zalvende stem van Almond. Prima productie ook van Horn . Bij vlagen hoor je The Lexicon of Love erdoor heen. Ook zijn de PSB nooit ver weg .Het maakt het album niet heel stabiel ,maar de nummers en ook de teksten zorgen dat het niet ontspoort. Jacky , The Days of Pearly Spencer en My Hand Over My Heart zijn wat mij betreft de prijspaardjes hier. 4 sterren

Marc Almond - Night & No Morning - YouTube

Verborgen pareltje dat ik in ieder geval nog niet kende. Zou een b kantje van My Hand Over My Heart zijn of iets.

Te vinden op de cd single van My Hand Over My Heart , later ook op de compilatie Trials of Eyeliner terechtgekomen.

Top, dank voor de info.

Voor de liefhebbers: de deluxe versie komt in oktober uit.

Marc Almond Archives - Cherry Red Records - cherryred.co.uk

Featuring the actual Trevor Horn produced ‘Tenement Symphony’ sequence restored as was his original intention with the dramatic statement of the orchestral ‘Prelude’ as a precursor to the intoxicating energy of lead hit single, ‘Jacky’, as written by Jacques Brel.

In de cd-box denk ik veel werk wat ik al in huis heb. Dat moet ik nog maar eens uitpluizen.

Kan interessant zijn. Zijn beste album, en ik heb alleen de originele CD. Zo te zien voegt het bonusmateriaal best veel toe.

Dit vind ik ook een van Marc Almond's beste albums (samen met Enchanted en The Stars We Are, waar nog het prachtige duet met Nico op staat).

Eigenlijk zijn de tachtiger en negentiger jaren zijn beste periode, naar mijn smaak.

Maat ook ik moet even checken wat ik van het bonusmateriaal al in huis heb, want met de box
Trials of Eyeliner uit 2016 is er al veel vrijgegeven.

Ik moet dat ook nog doen maar bij de vorige deluxe boxen stond het inderdaad allemaal op Trials of Eyeliner en dat zal nu niet anders zijn. Ik heb zowel de cd als lp maar als ik het zo lees kan de lp nog wel interessant zijn.

Vandaag de nieuwe vinyl versie gekocht (lichtblauw met perfecte aansluiting op het logo op de hoes).

Klinkt geweldig. Heel bewust is de volgorde van de tracks aangepast zoals het oorspronkelijk bedoeld was. De extra tracks had ik al op diverse verzamelaars, maar nu dus ook op vinyl. Geweldig album blijft dit toch.

Deze volgorde is veel logischer. Apart dat ze dat in 1991 aangepast hebben.

Side A – Tenement Symphony
1 (i) Prelude
2 (ii) Jacky
3 (iii) What Is Love?
4 (iv) Trois Chansons De Bilitis – Extract
5 (v) The Days Of Pearly Spencer
6 (vi) My Hand Over My Heart
Side B
1 Meet Me In My Dream
2 Beautiful Brutal Thing
3 I’ve Never Seen Your Face
4 Vaudeville & Burlesque
Side C
1 Champagne
2 Bruises
3 Deadly Serenade
4 Night And No Morning
5 A Love Outgrown
Side D
1 Deep Night (12” Version)
2 Money For Love (Ennio Mix)
3 Dancing In A Golden Cage
4 Dancing In A Golden Cage (Reflection In A Golden Eye)

Mooi het lichtblauwe vinyl! zag er een foto van.

Deadly Serenade heb ik in de verzamelbox. TOE.
zijn de andere outtakes goed?

Ben niet zo van de kleurtjes (mooi, maar hoeft niet); deze is wel fraai ja.

Ik heb de de rest van de deluxe als mp3, maar nog niet gedraaid. Zo'n beetje alles heb ik daar wel van en dat is gewoon prima. Kan me niet voorstellen dat het nu ineens anders zou zijn.

edit: nu al aardig wat gehoord, maar zoals met al dit soort expanded versies.... op een gegeven moment geloof ik het wel met mix versie zoveel of alweer een live-uitvoering. Leuk om in porties tot je te nemen en vooral interessant voor grote fans. Die vinyl versie volstaat wat mij betreft toch het best (zelfs al ben ik in het bezit van de oude en de cd).

De originele cd kocht ik pas rond de eeuwwisseling en in die periode heb ik hem grijsgedraaid. Tenement Symphony is volgens mij, na The Stars We Are, Almonds meest toegankelijke soloalbum. Dit keer waren het niet één maar twee covers die voor het commerciële succes zorgden: “Jacky” en “Pearly”. Het zouden zijn laatste grote hits worden. Terugkijkend naar de monsterhit die tien jaar vóór dit album zijn carrière lanceerde, voelt het alsof een cirkel veel te vroeg werd rondgemaakt.

Fans en kenners – in Almondland is dat eigenlijk één en dezelfde groep – betreuren evenzeer dat zo weinig van zijn eigen, vaak briljante nummers ooit een groot publiek hebben bereikt. Ik kan bijna een honderdtal voorbeelden noemen, maar dit album grossiert daar helaas niet in. De meeste eigen composities op Tenement missen voor mij de betovering, de vileine twist en het poëtisch raffinement dat ik van Almond gewend ben. Hij is gelukkig wél uitstekend bij stem en ook muzikaal zit het meestal snor. Wijlen Dave Ball levert hier en daar een bijdrage, waardoor dit Almonds meest Soft-Cell-achtige soloplaat is.

De meest dominante stempel is echter die van succes-producer Trevor Horn. Het knettert hier helaas minder dan bij de muzikale mijlpalen "Relax" of "Slave to the Rhythm". Horn levert met “What Is Love” zelfs één eigen compositie. In mijn oren klinkt het als een tijdgebonden en Almond-onwaardig niemendalletje. In zijn autobiografie blikt de zanger er in andere bewoordingen net zo kritisch op terug. Maar het nummer hoorde nu eenmaal bij de “package deal” die hem aan Horn koppelde.

Ook over de belachelijke albumcover die hautain knipoogt naar Herbert von Karajan en co was Almond ontevreden. Over symfonieën gesproken: het nut van de korte instrumentale intro’s bij de twee coverhits ontgaat me volledig. Maar zodra die singles inzetten, is het er boenk op. Verder spreken “Vaudeville” en “Champagne” me het meest aan. Getuigenissen hierboven vermelden enkele zelfgepende pareltjes die het album niet haalden. Dat maakt van Tenement Symphony bovenal een onevenwichtige plaat, zeker in vergelijking met enkele voorgaande solo-albums van Almond.

Dat onevenwicht heeft waarschijnlijk te maken met de overstap die Almond destijds maakte naar een zoveelste nieuwe platenmaatschappij. Als kersverse aanwinst moest hij zich daar tegen zijn natuur erg inschikkelijk opstellen. En als Amerikaans label had Warner misschien te weinig feeling met Britse excentriekelingen. Ironisch genoeg zou datzelfde Warner eenendertig jaar later voor een kwart miljard dollar de rechten verwerven op het volledige oeuvre van een andere Engelse muzikale alien. Inderdaad, die met de bliksemschicht op zijn gezicht.

Kenners en fans moeten ook kritisch kunnen zijn. Daarom 3,5 sterren voor dit album waarop sommige onderdelen mooier klinken dan het totaalplaatje.