Bezig aan de tweede luisterbeurt. Het klinkt niet slecht, maar wel anders dan we gewend zijn van Resistor. Waar op vroegere cd's de vrolijkheid (of misschien beter: humor) van af spatte, lijkt het me nu allemaal veel donkerder, ernstiger. Wennen. Zo op het eerste gehoor lijkt het me wel meer een geheel te vormen dan 'to the stars'.
Er zit ook een boekje bij met het hele conceptverhaal, maar ik heb nog geen tijd gehad om me daar door te worstelen.