Rich Hopkins and Luminarios - My Way or the Highway (2017)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Roots
Label: Blue Rose
-
Angel of the Cascade (3:41)
-
Gaslighter (3:57)
-
Want You Around (3:51)
-
If You Want To (8:14)
-
Lost Highway (3:19)
-
Meant for Mo (6:22)
-
Come Hell or Highwater (0:40)
-
I Don't Want to Love You Any... (3:54)
-
Journey to Palenque (1:49)
-
Chan Kah (4:53)
-
Gnashing of Teeth (7:09)
-
Walkaway Again (3:08)
0
geplaatst: 8 februari 2017, 19:47 uur
tegengeluid dan:
Alles begint wel goed, niets te klagen. Erg poppy wel, dat heeft Rich eens eerder gedaan, ik geloof op The Horse I Rode On, kan me vergissen. Meer vocale betrokkenheid van zijn vrouw vind ik altijd leuk, met als hoogtepunt het aanstekelijke Want You Around en de garageblues van I Don't Want to Love You Any.. . Mijn favoriet is If You Want To dat begint als catchy rocker, maar over gaat in Neil Young verering, wel hele goeie.
Maar Meant for Mo is een gedrocht, voornamelijk omdat die rapper niet kan rappen; het klinkt echt nergens naar. Chan Kah en Gnashing of Teeth klinken beiden te gezellig, ik krijg er The Kelly Family flashbacks van. Overdreven, maar als je de nummers hoort snap je wat ik bedoel. Walkaway Again is aandoenlijk, maar gewoon niet zo goed gezongen en gespeeld.
Zo had ik meer gehoopt en verwacht. Zeker na de heerlijke zandstorm die Tombstone was. Misschien experimenteert hij hier wel teveel. De flirts met aanstekelijkheid vind ik niet erg, maar het moet niet gezapig worden en dat doet het wel soms, helaas.
Alles begint wel goed, niets te klagen. Erg poppy wel, dat heeft Rich eens eerder gedaan, ik geloof op The Horse I Rode On, kan me vergissen. Meer vocale betrokkenheid van zijn vrouw vind ik altijd leuk, met als hoogtepunt het aanstekelijke Want You Around en de garageblues van I Don't Want to Love You Any.. . Mijn favoriet is If You Want To dat begint als catchy rocker, maar over gaat in Neil Young verering, wel hele goeie.
Maar Meant for Mo is een gedrocht, voornamelijk omdat die rapper niet kan rappen; het klinkt echt nergens naar. Chan Kah en Gnashing of Teeth klinken beiden te gezellig, ik krijg er The Kelly Family flashbacks van. Overdreven, maar als je de nummers hoort snap je wat ik bedoel. Walkaway Again is aandoenlijk, maar gewoon niet zo goed gezongen en gespeeld.
Zo had ik meer gehoopt en verwacht. Zeker na de heerlijke zandstorm die Tombstone was. Misschien experimenteert hij hier wel teveel. De flirts met aanstekelijkheid vind ik niet erg, maar het moet niet gezapig worden en dat doet het wel soms, helaas.
* denotes required fields.
* denotes required fields.