Celldweller - Celldweller (2003)

rare band is dit! wel erg leuk! wat voor stijlen je hier allemaal in hoor is echt vaag. het is veel metal, maar kijk niet raar op als je ineens een stukje trance of dance en weet ik veel wat voorbij hoort komen 3,5*

Ik ken alleen The Last Firstborn maar dat is wel een ontzettend goed nummer (van bijna 8 minuten). Het heeft wel iets van bands als VNV Nation en Apoptygma Berzerk, vind ik. Maar dat is toch ook weer niet helemaal.

Een fijn album.
Wat wel wat weg heeft van NIN.
Hier en daar ook nog wat klassieke stukken ertussen.

4*

Wat de F is dat nu weer voor rare praat? Dit is gewoon Industrial, niets anders. Iedere Industrial-band heeft zijn eigen sound. Het is een mengelmoes van Linkin Park, System of a Down en Nine Inch Nails.

Jammer dat Shapeshifter (van need for speed most wanted) er niet opstaat

Geweldig nummer inderdaad.

Duidelijk met 2 voeten in de nu-metal (Linkin Park is zeker een goede referentie) met invloeden van Industrial (Nine Inch Nails is ook een goede referentie, blackred heeft dat al goed samengevat) en techno. Marilyn Manson komt geregeld ook eens om de hoek kijken. Niet de meest originele muziek en klinkt af en toe iets te gelikt, maar slecht is het allesbehalve.
Op z'n best als de band lekker doorscheurt, de bravere songs kunnen me een pak minder boeien.

Ook interessant om te weten:

"Every song on Celldweller has been licensed at least once for a movie, video game or another form of media with titles including:
Doom, Mr. and Mrs. Smith, Supercross, XXX: State of the Union, Spider-Man 2, Constantine, Catwoman, The Punisher, Paycheck, Timeline, Mindhunters, National Security, Bad Boys II, Redline (film), Project Gotham Racing 3, NHL 2003, Enter the Matrix, XGRA: Extreme-G Racing Association, The Hills Have Eyes 2, Crackdown, Need for Speed: Most Wanted and Pimp My Ride.
This is a feat that has only been accomplished by only two other artists; Moby and The Crystal Method."

Wikipedia

erg goede industrial-cd die af en toe goed doorbeukt maar ook wat meer normalere nummers bevat. meestal vind ik dit genre niet bepaald interessant maar celldweller kan ik prima waarderen. fans van static-x kunnen hier misschien wel wat aan vinden.

Haha! Bedankt dat je hierop reageerde. Ik was al tijden op zoek naar de artiest Cella Dwellas (ik was de naam vergeten). Toen ik deze tussen de updates zag staan, kwam 'ie meteen weer naar boven drijven. Nogmaals bedankt.

One Good Reason is toch van NFS MW ?
ha wacht, nu dat ik erover nadenk zijn ze alletwee van NFS MW. kan dat? goede song trouwens. beukt lekker door

Industrial plaat die perfect de balans weet te vinden tussen tig stijlen als D&B, Anthem Trance, Electronica, Trip Hop, Rock, Industrial en Metal... Dit kom je niet vaak tegen! super!

Ah celldweller, wat een mooie herinneringen toch. Vind dit echt 1 van de beste bands. Het zal me een worst wezen waar ze op lijken, ik vind deze muziek goed en daarmee basta

Net alle nummers in flac formaat tevoorschijn gehaald van een bepaalde bron, en dat klinkt machtig lekker wanneer ik me audio systeem vol uit zet... (toch even beter dan die brakke mp3-tjes)

Stars Of Orion rond 1:14 beukt lekker hard
Frozen vind ik prachtig
Cell 1 - Switchback vind ik ook jammie
En dan nog own little world, ook een topnummer. (So Stick your Standards Up where the sun doesn't shi-hi-hi-hi-hi-hi-hi-ne)

Voor de duidelijkheid, tis niet dat ik ze pas kort ken, is inmiddels zo'n 2 jaar geleden dat ik voor het eerst in aanraking met cell kwam. Maar het blijft gewoon heerlijk, en vind het jammer dat er geen nieuwe albums meer uitkomen =[

The Last Firstborn blijft toch een erg leuk nummer, zelfs al is het een beetje fout. Die praatstem tussendoor heeft soms (bv. op het stuk rond 4:00) wel iets van Gunter, die een Trent Reznor-imitatie doet.

Inmiddels bestaat dit debuutalbum tien jaar; reden om dit te vieren met een opgepoetste en uitgebreide heruitgave. De plaat is nog steeds indrukwekkend; opzwepende tracks als Switchback en The Last Firstborn staan nog steeds als een huis, maar wat deze heruitgave echt te gek maakt is de toegevoegde tweede schijf, met daarop een verzameling van onuitgebrachte tracks, remixen en obscure demo's. Vooral de opener, Ghosts, en de tweede track, Uncrowned, kunnen zich makkelijk meten met het beste dat Celldweller ooit heeft gemaakt. De rest van het 18 songs tellende schijfje doet hier niet veel voor onder. Een fijne aanvulling derhalve binnen het inmiddels behoorlijk omvangrijke oeuvre van de eenmansband.

Switchback blijkt nog steeds heerlijk!