José James - Love in a Time of Madness (2017)

Het schijnt dat José James voor z'n zesde album wat anders wil proberen. Het is te hopen dat er ook nog wat vertrouwde soul- en jazznummers op staan, want de nieuwe single is behoorlijk kut: Always There

Dat nieuwe nummer pakt niet direct inderdaad. Wel leuk dat ie Oleta Adams weer eens van stal heeft gehaald.

Zal het nummer eens luisteren. Ben wel benieuwd. Zijn optreden afgelopen jaar vond ik zwaar tegenvallen. José kan een potje breken bij mij maar moet wel blijven presteren hè

Niet echt een geweldig nummer nee, en die hoes is echt vreselijk. Vergelijk dat eens met die stijlvolle hoes van zijn Yesterday I Had the Blues.

Pff inderdaad wat een aanfluiting die single... hopelijk een poppy visitekaartje om meer luisteraars naar betere nummers te lokken.

Wie weet. Bij deze is er in ieder geval een luisteraar minder dankzij dat visitekaartje...

Iets nieuws proberen is prima, maar dit klinkt nogal plat en ongeïnspireerd. Ook die hoes is vreselijk. Aan een Miguel hebben we wel genoeg.

Ja, auw. Dat is een flinke tegenvaller. Hij heeft inderdaad een nieuwe weg ingeslagen met de nieuwe single, maar ik vraag me af of zijn fanbase (waar ik mezelf inmiddels onder schaar) hier nou op zit te wachten. Maar laten we niet te pessimistisch zijn: nog 11 elf andere nummers die het album kunnen redden.

Oh fuck.. Always There was al niet heel uitnodigt, maar met Closer gaat het echt helemaal fout. Geen idee wie hij wil bereiken, maar dit 13 in een dozijn R&B geluid mag heel ver wegblijven. Vorige albums waren blinde aankopen sinds Dreamer, maar hier pas ik toch echt voor

Je zou kunnen stellen dat hij 'zichzelf' vernieuwt met deze 'poppy' sound. Maar wie van zijn trouwe fans zit hier nou op te wachten? In mijn ogen past het hem totaal niet. Zet deze plaat op en de eerste natuurlijke reactie is dat je 'm zo snel mogelijk afzet en teruggrijpt naar zijn eerdere werk. Eeuwig zonde.

Precies dat sj0n88

Hij staat op spotify. Ik snap dat de man iets nieuws wilde proberen, maar dat pakt helaas niet goed uit. Ik vind dit een bedroevend zoutloze, plichtmatige, ongeïnspireerde en volgeproduceerde plaat geworden. Her en der klinkt wel een mooie melodie, maar jose haalt hier bij lange na niet zijn oude niveau. Madness is het zeker, helaas hier niet in positieve zin.

Wow. You know I know moet toch wel het absolute dieptepunt zijn. Alles lijkt gericht op succes bij het grote publiek. Ik denk overigens best wel dat hier materiaal op staat dat geschikt is voor de Top-40. Ik geef het deze week nog één kans en dan verdwijnt deze plaat hoogstwaarschijnlijk in de prullenbak.

Goed, Always There wist me niet te pakken maar blijkt op dit album in z'n geheel beter op zijn plaats te vallen. En datzelfde gaat op voor Closer.

Met angst en beven keek ik naar dit album uit, en de eerste berichten hier stemden niet hoopvol. Maar eerlijk is eerlijk: ik ben nooit een heel groot fan geweest dus wat bazel ik dan met mijn 'angst en beven'.
Yesterday I Had the Blues vind ik echt prachtig maar dat is niet te vergelijken met de rest van z'n albums. Duidelijk een uitstapje, maar wat voor eentje!

En dan beluister ik Love in a Time of Madness met de verwachting een heel slecht album te gaan horen en dan blijkt dat ik dat eigenlijk helemaal niet vind.
Top 40? Nou prima dan. Komt er ook eens iets goeds in te staan. En zo zouteloos kan ik dit toch echt niet vinden. Is de 'verrassing' er sowieso niet een beetje uit onderhand?! Hoe meer albums een artiest maakt hoe groter de kans dat het allemaal niet meer aanslaat en al helemaal niet als er wat nieuwe wegen bewandeld worden.

Ik snap dat de echte fans hier niet op zitten te wachten, maar aangezien ik nooit een echte fan ben geweest sta ik hier neutraler tegenover en moet ik zeggen dat ik dit gelukkig enorm vind meevallen.
Een prima r&b/soul album met wat poppy invloeden. Niks mis mee. Makkelijk en luchtig. Dat velen dan liever niet de naam José James op zo'n plaat zien staan is dan een ander ding. Mij boeit het in zijn geval niet

Always there en Closer vond ik eigenlijk veelbelovend. Moody R&B zoals we die vinden bij The Internet en co. Maar dan krijg je dat hele album, zo whack. Ongelooflijk dat Blue Note hier groen licht voor heeft gegeven.

Blue Note denkt ook gewoon aan de centen. Wel jammer, deze prutplaat doet het label met zoveel kwaliteitsmuziek geen recht.

Lijkt in geen enkel opzicht op de kwaliteit albums die bij hiervoor heeft gemaakt, laat staan op zijn album met jazz Belg Jef Neve. Krijg een beetje een 80's R&B gevoel. Hap, slik weg. Jammer José. Hoorde het bij je laatste concert al een beetje aankomen.

Een groot liefhebber van de muziek van José James wil ik mijzelf toch zeker wel noemen. Eigenlijk heeft hij mij sinds zijn debuut The Dreamer uit 2008 al te pakken. Dat is gaandeweg de andere albums niet anders geworden, mede omdat hij vaak probeerde andere invloeden toe te voegen aan zijn muziek. Zo was Blackmagic wat electronischer, No Beginning No End soulvoller en kreeg de gitaar meer speelruimte op While You Were Sleeping. Voeg daaraan toe dat hij op uitstekende wijze Billie Holiday coverde en je begrijpt dat hij bij mij wel geramd zit.

Toch was ik wat sceptisch over dit album na het horen van een eerste paar songs. Ging José voor de roem en kwam hij daarom met wat simpele rnb tracks aan? Of was het maar één of twee songs van zijn album en was de rest wel ouderwets José James? En dan vind ik bijvoorbeeld opener Always There inderdaad heel erg naar de popiehopie rnb trekken, maar is het toch ook best wel een aardig nummer dat wat gegroeid is bij mij. Zoals gezegd is het misschien wel wat te “plat” voor wat van James gewend zijn. Niet dat hij daar met What Good is Love direct aan wil veranderen. Het is de licht futuristische rnb zoals die tegenwoordig veelvuldig gemaakt wordt. Gelukkig gebruikt hij met zijn fluwelen stem geen vocoder, dat is wel een pluspunt in verhouding dan. Het is allemaal best aardig, maar is best aardig hetgeen wat we van deze man moeten verwachten?
Misschien dat het met de hulp van Mali Music wel lukt? Hij zet hem namelijk in op het rustige Let it Fall. Een nummer waarop de harmonieën wat doen denken aan de 90’s r&b groepen. Het nummer is verder ook best goed. Klein en kaal gehouden. Wat er dus op duidt dat het de goede kant op gaat. Maar daar valt Last Night toch te weinig voor op. Heel veel bliepjes en geluidjes in dit licht stuiterende nummer. Een moderne sound wederom met een aanstekelijk refrein. Nee, dan hoor ik toch liever een nummer als Remember Our Love. Een nummer dat meer richting de funky soul gaat. Een mooi nummer met een positieve sfeer en ouderwets laidback gezongen door James.
Hij wisselt dus duidelijk nog weleens. Zo doet hij onverminderd hip op Live Your Fantasy. Zoals de hitlijsten aangeven is het goed om eens leentjebuurt te spelen bij de disco. Dat resulteert in een vrolijk dansbaar nummer dat ook wat te simpel aanvoelt. Vooral voor José James-maatstaven. Maar hij gaat zorgeloos op dezelfde voet verder. Ladies Man is dan minder een dansvloervuller, maar wel een nummer met een funky disco flavour. Of het José past laat ik een beetje in het midden.
Wat José zeker wel past is To Be With You. Dit is de ouderwets sterke José die ik graag hoor. Stonden er maar meer nummers als dit op deze plaat. Een erg mooi nummer met subtiele jazz klanken. Zo ken ik hem weer!
Niet zoals het niemendalletje dat You Know I Know heet. Met zijn stuiterende beats en bronzige opsmuk. Het is niet deze hitlijstenmateriaal als dit die mij fan hebben gemaakt, maar wel nummers als To Be With You.
Of nummers als Breakthrough. Nummers als dit waar iets extra’s in te ontdekken valt. En dat ligt hier vooral aan de sfeersetting, want die is uitstekende voor elkaar. Nog een nummer om bij stil te staan gelukkig. Dat doe je niet bij het vlakke Closer. Door de zware donkere beats en volgeproduceerde klanken blijft er weinig ruimte over voor vocale uitpakking van James. Een gemiste kans die wel wat beter uitgewerkt wordt bij afluister en duet I’m Yours. Good old Oleta Adams ondersteunt James hier in een niet direct heel opvallend, maar wel mooi gezongen nummer.

En daarmee valt wel te zeggen dat dit het minste album José James tot nog toe is. Het is te prijzen dat hij graag vernieuwd, maar hier mis ik te vaak de kwaliteit. Natuurlijk luistert het allemaal wel prettig weg en scoort hij nergens echt een dikke onvoldoende, maar ik verwacht gewoon meer van hem.

(bron: Opus de Soul)

Ik kan het altijd erg waarderen als artiesten nieuwe wegen inslaan. Daardoor blijven nieuwe releases altijd interessant. En alhoewel dit niet echt mijn ding is hoor ik wel dat het niveau weer hoog ligt. Dit is na een puur jazz-album Jose James's R&B- plaat. Even wennen en misschien valt het kwartje helemaal niet bij mij maar ben wel weer reuze benieuwd waar James volgende project gaat worden!