Buffalo Tom - Big Red Letter Day (1993)

Ik heb altijd wel iets gehad met Buffalo Tom. Taillight's fade was toen die uitkwam als single direct een favoriet.

Op dit album doen ze niets verrassends. Uptempo wordt afgewisselt met langzamere rock ballads op Buffalo Tom wijze. Het klinkt allemaal prima, zeker de eerste 4 nummers en de laatste 2, het klinkt allemaal zelfs zo makkelijk dat je je afvraagt waarom ze niet meer van zulke albums gemaakt hebben. Het leek erop dat ze hun niche gevonden hadden, maar te weinig hitparade succes zal ze wel genekt hebben.

Fijne muziek, dat staat vast.

Inderdaad Maar zoals je stelde: het is steeds van hetzelfde laken een broek. Nu, soms hoeft dat niet echt te hinderen: denk maar aan Neil Young

Maar als ik mijn drie Buffalo Tom-album na mekaar beluister, bekruipt me het gevoel: "die zijn wel erg inwisselbaar".

Maar hier staat wel het fantastische I'm Allowed

ik ben groot geworden met dergelijke schitterende albums en vandaag kan ik er nog altijd geweldig van genieten - wat een plaat !
I'm waiting for an answer, but I've been waiting for 25 years ...

I'm Allowed is het Taillights Fade van dit album. Opnieuw een geslaagd album dat mijn hooggespannen verwachtingen destijds volledig inlostte. Would Not Be Denied.

Ik vond dit album toen het uitkwam een te 'schoon' geluid hebben in vergelijking met voorgaande albums. Het geweldige Let me come over was hier natuurlijk al een beetje een voorbode van, maar bij deze cd vond ik het storend. Echter, wanneer ik deze plaat nu luister geniet ik er een stuk meer van dan toen hij net uit was...

De enige plaat die ik van deze band ooit gehad heb... en heb geruild voor iets anders in de platenshop, na een teleurstellende luisterbeurt, ik begreep de "grandeur" van deze band niet, denk ik.

Ik had me nog maar eens gebaseerd op zware bewieroking in de pers, iets dat me al vaker zuur is opgebroken, want die muziekrecensenten kennen er volgens mij niet altijd heel veel van...

Als ik geen sterke melodielijnen hoor haak ik nogal vlug af, dat zal het wel wezen. Ik vond dit gewoon te rommelig klinken, te rafelig, ik kon er geen nummer van onthouden...

Ik kan en wil dit verder niet beoordelen, ik ben al lang de sound vergeten van de muziek op deze plaat, en ik was het bandje eigenlijk al helemaal vergeten, maar de aparte hoes is me bijgebleven, dat wel.

Ik haalde deze onlangs uit de muziekbieb, eigenlijk een beetje per ongeluk. Wat Evanshewson hieronder zegt is geheel ook mijn mening. Ik kan niet goed tegen dit soort muziek en het beluisteren van meer werk van deze band hoeft al helemaal niet meer. Daarvan gaan er echt 25 in een dozijn.

Een van de weinige albums uit de muzikaal turbulente eind 80, begin jaren 90, die ik nog regelmatig draai.

Weet me nog altijd te raken....gezien het "rattige" tekstboekje en een bekrast cd doosje dat uit elkaar ligt moet ik dit toch erg vaak gehoord hebben

Mijn favoriete nummer is I'm Allowed, heerlijk!

Stevige en melodieuze rock met prima zang, het doet mij een beetje denken aan Crazy Horse (Neil Young), een album dat ik nu nog regelmatig draai. De eerste 2 nummers en "Anything That Way" vind ik de beste van dit prima album.

Tijdloos!

Klopt helemaal. De "Taillight's fade" van deze plaat is overigens I'm Allowed. Briljant !

Vanavond mijn 4 albums van Buffalo Tom weer eens gedraaid, maar dit blijft toch echt mijn favoriet. Elk nummer is raak en de melodieën zijn erg catchy. En dan is daar natuurlijk het meesterlijke nummer I'm Allowed.
Maar ook Sodajerk, Tree house, Dry land, Late at Night ... och, teveel om op te noemen.

I'm allowed is de uitschieter...wat een geweldig nummer. Die stem past zo geweldig op het nummer, rauw maar met veel gevoel.
De rest is ook meer dan het luisteren waard hoor, maar dat ene nummer verneukt het een beetje voor de rest
4*

Would Not Be Denied is het tweede pareltje van Big Red Letter Day. Maar de ultieme Buffalo Tom-plaat is toch voorganger Let Me Come Over. Met songs als Tallights Fade, Mineral, Larry, Crutch, Frozen Lake, Porchlight en Stymied een schatkist als je van trieste gitaren houdt.

mmm die ken ik dus niet...die voorganger.
Ik was een beetje laat met Buffalo Tom ontdekken...nog wel live gezien op Lowlands...was erg goed optreden (94 of 95 ).
Ga ik die voorganger ook eens proberen

Daar ga je geen spijt van krijgen.

Laatst nog eens geluisterd, maar haalt het niet bij zijn voorganger. Kan me herinneren dat een studiegenoot vlak na 't uitkomen van deze CD het 'een waardeloze ' plaat vond na zijn klassieke voorganger, die we met een groep unaniem 'heilig' hadden verklaard. Inderdaad: veel gepolijster geluid (de trend werd doorgezet) en nauwelijks echt memorabele nummers, Tuurlijk 'I'm allowed", maar zelfs dit prijsnummer kan de vergelijking met zowat alles van Let me come over niet doorstaan. Die plaats is veel rauwer, maar ook authentieker.
Kwam er de laatste keer met veel moeite en de nodige skips doorheen.

Daar waar Birdbrain bij mij de muzikale plank volkomen missloeg en Let me Come Over niet geheel wist te overtuigen, doet dit Big Red Letter Day dat met groots gemak. Zo hoor ik Buffalo Tom graag. Pakkende muziek met een ruw randje.

1 Van hun beste; nog steeds!!

Het nummer "Taillights Fade" van "Let Me Come Over" van Buffalo Tom vind ik nog steeds een van de mooiste liedjes ever. Ook op "Big Red Letter Day" staan zo'n juweeltje, namelijk "I'm Allowed". Het is jammer dat de rest van de nummers na verloop van tijd wel heel erg hetzelfde en inwisselbaar klinken.

een volle ster naar beneden want na verloop van tijd blijft alleen Soda Jerk en Im Allowed overeind.
Vooral dat laatste nummer is echt mooi. De rest is niet uber slecht of zo, maar verre van origineel en vergetelijk. Hoor ik het op de radio, zet ik het niet per se af maar ik stop eigenlijk nooit meer de cd zelf in de speler...zegt genoeg lijkt me

Beter dan de voorganger, slechter in de originaliteit. Met een cover van henzelf: Taillights Fade die ze hier I'm allowed hebben genoemd.

Dit album heb ik deze week nog een paar keer opgezet en moet toch echt meer krijgen dan de 4 sterren die ik nu heb staan, prachtig album.

wellicht iets gepolijster dan de voorganger , maar qua songs zit het ook hier wel goed : uptempo nummers dry land , latest monkey nodigen uit om lekker mee te bleren en hebben schwung , I'm allowed is taillights fade pt2 , maar desondanks best lekker . heerlijke powerpop/rock met zeer aanstekelijke songs , niks mis mee

Wederom een prima plaat. Weinig verschil met de voorganger maar meer dan degelijk en sterke liedjes weer. Je hoort vaak het verwijt dat er weinig tot geen progressie in zit, en dan heeft men een punt. Maar ik heb daar niet zoveel moeite mee bij Buffalo Tom. Het vakmanschap om een catchy en goed liedje te pennen is mij meer waard dan experimenteerdrang die nergens toe gaat leiden. I'm Allowed had overigens een groter gehoor verdiend hier. 4 sterren.

Voorganger Let Me Come Over telt een aantal prima songs. Het middengedeelte van die plaat oogt wat flets maar het blijft een aangename worp.
Opvolger Big Red Letter Day vind ik van minder allooi. Toegegeven, echt slecht wordt het nergens en frontman Janovitz heeft een sympathieke voordracht en dito stem.
De meeste nummers trekken alleen geruisloos aan mij voorbij. Let Me Come Over, bevatte nog enkele stekelige momenten waarbij de zang van Janovitz een mooie aanvulling vormde.
Big Red Letter Day klinkt wat gepolijster en de meeste tracks vind ik een pak minder in vergelijking met zijn voorganger. I'm Allowed en Would Not Be Denied zijn voor mij de twee prijsnummers. De overige tracks halen een voldoende maar kruipen ook maar nergens onder de huid.
Pas bij Quiet and Peace uit 2018 - 26 jaar na Let Me Come Over - zou de band mij meer weten te overtuigen.