Death Breath - Stinking Up the Night (2006)

Heerlijk album!!!!

Weer terug naar waar bij Entombed 'Left Hand Path' was gestopt De teksten en onderwerpen zijn hilarisch, en dan geldt ook voor de videoclip die bij het nummer 'death breath' hoort !

Lekkere plaat !

Lekkere partij old school death metal.

Die videoclip bij "Death Breath" is inderdaad hilarisch! Let ook eens op de "zombie", hoe ie z'n voeten overal doorheen sleept, en dan bij 2:75 met hoogglanzende schoenen door het beeld stapt... Een levend lijk, maar ijdel! LOL

Al bij al, voor een eerste kennismaking (naar aanleiding van het Metal Album van de Week topic) een enorme meevaller, gezien de volgens mij lelijkste hoes, domste bandnaam en dwaaste albumtitel van de gepresenteerde albums tot nu toe. Na het bekijken van de clip, en het level "au sérieux" tentoongesteld, kan ik er echter een stuk beter inkomen. Benieuwd naar de rest van het album!

Ik mis een beetje smerigheid, mmm. Wacht ik heb het al, de leadgitaar staat veel clean in de mix. Beetje jammer.

Nostalgische gevoelens roept deze plaat wel op wanneer je, zoals ik, een trash/death/black/speed metalhead was eind jaren 80. Dat is echter tergelijk meteen ook één van de minpunten van dit album. Regelmatig bekruipt je het gevoel dat je dit al eens ergens eerder gehoord hebt (hier klinkt een stukje Slayer, daar een deeltje Possessed dan weer wat Morbid Angel, en ga zo maar door).
De meer up-tempo nummers vind ik beter geslaagd dan de tragere. Maar wat ik mis zijn sterke, meer originele songs die er uitspringen, en je bijblijven. De vocalen verzorgt door verschillende zangers brengt misschien wel wat extra afwisseling, maar tergelijk werkt het toch ook een gebrek aan een uniek karakter voor dit album in de hand.

Al bij al toch een erg leuke keuze, en voor mij erg genietbaar!

Wat mij betreft niet goed genoeg voor een 7/10.

Echt een al te groot gebrek aan originaliteit en degelijke songs.

Wel leuk is dat Death Breath daarover ook geen pretenties heeft.

Dit luister je toch ook niet voor de originaliteit? Ik zet dit altijd op als ik gewoon even heerlijk smerig gebeuk wil horen en daarin is deze band heel goed geslaagd. Niet iets om heel vaak te beluisteren maar zo af en toe kan ik hier zeer van genieten.

Te weinig een eigen karakter is misschien duidelijker uitgedrukt. Originaliteit in die zin dus.

Men neme één maat Motörhead, één maat Slayer, één maat Entombed en één maat Possessed, shaken not stirred en je krijgt een lekker smakend cocktail genaamd, Death Breath. Als ik wil de professor uithangen en analyseren, dan neem ik Dream Theater wel, hoewel die groep me alsmaar minder interesseert.
Als ik wil het beest uithangen, weliswaar met mate en met de nodige voorzichtigheid voor de pijnlijke ledematen, dan wil ik Dirty Metal. Dit is vettig en prettig! Originaliteit, pff, het zal me hier worst wezen. Ik wil smerige riffs horen, smerige gitaarsolo's, een zanger die ieder moment zijn stembanden kan opblazen, roffelende drums met eenvoudige patronen en dan weer double bass. Ik wil aan het begin van de song de beginriff horen die me voor de rest van de song omverblaast en ik wil de teksten absoluut niet kennen noch ontdekken, mijn hart moet in mijn borstkas beuken van het verschot, de inspanning, het plezier.
Dit is Old School Death Metal en de heren komen er ook voor uit: ze willen gewoon plezier beleven aan hun favoriete muziek. U toch ook? Proef van deze cocktail: een half uur, straffer dan straf en eens het glas uit is, wil je er gewoon nog één bestellen. Favoriet ingrediënt van deze cocktail: Heading for Decapitation.

Over de formule van Death Breath zijn we het eens, over het resultaat niet. Gooi vanalles bij elkaar zonder zelf iets toe te voegen en het wordt al snel een vrij oninteressante smakeloze brij.

Behalve als metal album van de week voor mij dus geen reden om hier verder nog naar te luisteren. Waarom immers, als Motörhead, Slayer, Entombed, Possessed en nog vele anderen, het beest wel een eigen geluid hebben gegeven.

Kronos, mocht het gaan om een album en een groep die de pretentie heeft om een genre opnieuw uit te vinden (wat per definitief onmogelijk is), dan geef ik je gelijk. Death Breath komt er 100% voor uit wat hun bedoeling is met deze plaat. Ik heb er van genoten, een ander dan weer niet, misschien is het volgende keer juist het omgekeerde.

Of ze nu wel of niet die pretentie hebben, de muziek is wat het is. Maar mijn kritiek is ook niet gericht op het gebrek aan vernieuwingsdrang maar op het onvermogen een eigen geluid te laten horen binnen de aangenomen stijl.

Daar heb je een punt, dan is de vraag eigenlijk wat de bedoeling is van de heren muzikanten die hierop meespelen: ik denk dat het voornamelijk voor de lol is gedaan. Door het feit dat praktisch alles al eens is gedaan, is het mijns inziens ook niet evident om een eigen invulling te geven aan een zijstroming dat toch ook al zo'n twintig jaren meegaat. De gustibus non disputandum est.

Op zich is het probleem niet dat alles al eens gedaan is, dat er geen vernieuwing is, als de stijlelementen dan maar in dienst staan van goeie songs. En dat mis ik hier. Er valt weinig meer dan de stijl te horen. En daar kan je inderdaad lol aan beleven. Maar voor mij toch graag ietske meer. Middelmaat is er al genoeg.

Dit albums sluit zo lekker met het zo goed als instrumentale Cthulhu Fhtagn die lekker log en slepend is. Wat een nummer!

Nog maar eens aan de beurt gekomen vanavond, want een zeer stresserende (maan)dag is weer eens op mijn kop gevallen, dus ik wil beuken en dit is een lekkere no-nonsens ramplaat: verstand op nul en rondcrossen maar. Allez, figuurlijk dan want anders gaan de buren klagen. Ik hou van het old school gevoel, ik kan het niet met mooie termen uitleggen maar wel aanvoelen door deze plaat. Een dik half uur vertier, moet kunnen, toch? Alleen het laatste nummer is een beetje een domper op de feestvreugde.

Toch een behoorlijk fascinerende duizendpoot, die Nicke Andersson.

Blijkt die nu ook al te hebben meegewerkt aan The Solution - Communicate! (2004) , wat toch niet echt in de lijn der verwachtingen ligt...