Death Breath - Stinking Up the Night (2006)

Men neme één maat Motörhead, één maat Slayer, één maat Entombed en één maat Possessed, shaken not stirred en je krijgt een lekker smakend cocktail genaamd, Death Breath. Als ik wil de professor uithangen en analyseren, dan neem ik Dream Theater wel, hoewel die groep me alsmaar minder interesseert.
Als ik wil het beest uithangen, weliswaar met mate en met de nodige voorzichtigheid voor de pijnlijke ledematen, dan wil ik Dirty Metal. Dit is vettig en prettig! Originaliteit, pff, het zal me hier worst wezen. Ik wil smerige riffs horen, smerige gitaarsolo's, een zanger die ieder moment zijn stembanden kan opblazen, roffelende drums met eenvoudige patronen en dan weer double bass. Ik wil aan het begin van de song de beginriff horen die me voor de rest van de song omverblaast en ik wil de teksten absoluut niet kennen noch ontdekken, mijn hart moet in mijn borstkas beuken van het verschot, de inspanning, het plezier.
Dit is Old School Death Metal en de heren komen er ook voor uit: ze willen gewoon plezier beleven aan hun favoriete muziek. U toch ook? Proef van deze cocktail: een half uur, straffer dan straf en eens het glas uit is, wil je er gewoon nog één bestellen. Favoriet ingrediënt van deze cocktail: Heading for Decapitation.