Goldfrapp - Silver Eye (2017)
mijn stem
55 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Mute
-
Anymore (3:54)
-
Systemagic (3:38)
-
Tigerman (4:14)
-
Become the One (4:44)
-
Faux Suede Drifter (5:02)
-
Zodiac Black (5:04)
-
Beast That Never Was (4:38)
-
Everything Is Never Enough (5:06)
-
Moon in Your Mouth (4:03)
-
Ocean (4:26)
-
Ocean * (4:02)
met Dave Gahan
-
Anymore [Will Gregory's Don't Stop Now Remix] * (7:25)
-
Everything Is Never Enough [Video Mix] * (3:50)
-
Anymore [Joe Goddard Remix] * (6:13)
-
Systemagic [Ralphi Rosario Lunar Eclipse Mix] * (6:58)
-
Anymore [Whatever / Whatever Remix by Justin Strauss & Bryan Mette] * (7:54)
-
Everything Is Never Enough [Chris Liebing Burn Slow Remix] * (7:00)
-
Anymore [Ralphi Rosario Tek Vocal Remix] * (7:00)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
44:49
(1:35:11)
0
geplaatst: 30 maart 2017, 18:14 uur
Mijn voorkeur gaat altijd wat meer naar de rustige kant uit. Zodra de electropop naar voren komt waardeer ik het meestal ietsje minder. Ik vind sowieso niet alles van Goldfrapp altijd even goed.
Op zich wel opvallend, want juist die uptempo kant zou me moeten aanspreken.
Met Silver Eye kan ik weer een poging wagen: toch de voorkeur voor de rustige kant of kan ik dit ook waarderen. Het is soms ook maar net waar mijn voorkeur op dat moment naar uitgaat (of beter: de bui).
Ik hoor niet heel veel verrassend nieuwe dingen op Silver Eye. Wel hoor ik een goed in elkaar zittend album dat erg prettig klinkt. Het is opzwepend en sexy. Minder donker dan wat Depeche Mode de laatste jaren aflevert en toch hoor ik wel kleine raakvlakken hier en daar.
Sfeer vinden we terug in een nummer als Faux Suede Drifter, alleen mis ik daar toch wat warmte. En ook op Beast That Never Was wordt het gaspedaal minder hard ingetrapt.
Niet alle nummers slaan even goed aan bij mij, waardoor het wederom niet lukt om de hogere scores van de rustige albums te evenaren, maar verder is het een prima album geworden.
Op zich wel opvallend, want juist die uptempo kant zou me moeten aanspreken.
Met Silver Eye kan ik weer een poging wagen: toch de voorkeur voor de rustige kant of kan ik dit ook waarderen. Het is soms ook maar net waar mijn voorkeur op dat moment naar uitgaat (of beter: de bui).
Ik hoor niet heel veel verrassend nieuwe dingen op Silver Eye. Wel hoor ik een goed in elkaar zittend album dat erg prettig klinkt. Het is opzwepend en sexy. Minder donker dan wat Depeche Mode de laatste jaren aflevert en toch hoor ik wel kleine raakvlakken hier en daar.
Sfeer vinden we terug in een nummer als Faux Suede Drifter, alleen mis ik daar toch wat warmte. En ook op Beast That Never Was wordt het gaspedaal minder hard ingetrapt.
Niet alle nummers slaan even goed aan bij mij, waardoor het wederom niet lukt om de hogere scores van de rustige albums te evenaren, maar verder is het een prima album geworden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.