Grateful Dead - Shakedown Street (1978)

Geproduceerd door Lowell George,die ook brood op de plank moest hebben. Allen daarvoor en hoes van de tekenaar van the Fabulous Freak Brothers in mijn platenkast.

Ik vind dit toch wel een van de minste Dead albums

Vooral het laatste nummer (If i Had the Wolrd To Give) vind ik tof!, alles is niet slecht, zeker niet, maar gewoon minder dan de oudere albums

Ik luister het nu allemaal nog eens en momenteel ben ik bij track 3, het is toch wel meer van het zelfde, bij het 1e nummer hoor ik Push Push van de Doors, en bij Shakedown Street hoor ik Estimated Prophet een beetje terug

Weinig originaliteit inderdaad...

Als het laatste nummer niet zo vreselijk als John Lennon geklonken had, had ik puik album met een 4.0 gewaardeerd.

Dit was het eerste Dead album dat ik kocht en alleen daarom historisch. Natuurlijk niet hun beste maar ik luister nog steeds graag naar Shakedown Street (disco dead), France (ben ik echt de enige die dit prachtig vind?), Fire on the Mountain en I need a miracle. If I had the world to give is denk ik het meest sentimentele nummer dat de band op zou nemen, een echte lovesong, maar toch oprecht. Naast de mooie nummers zit er eigenlijk ook niets slechts tussen, alhoewel ik me niet kan voorstellen dat iemand helemaal wild zal worden van Serengetti. Het stoort niet maar het is ook niet meer dan opvulling naar mijn mening.

Best prima plaatje, maar net niet genoeg voor een 4. Good Lovin en All New Minglewood Blues kennen we al een tijdje en zijn hier in een nieuw jasje gestoken. Verder aangevuld met prima nummers als Shakedown Street, Fire on the Mountain, I Need a Miracle en Stagger Lee, die hun weg regelmatig naar live concerten wisten te vinden. Ietwat gedateerde disco productie helaas.

Shakedown Street is een album van de Grateful Dead dat door de fans wel eens smalend Disco Dead wordt genoemd. Het is te begrijpen vanwaar dat komt maar ik heb nooit goed begrepen waarom dat net als iets slecht werd beschouwd. Het titelnummer is qua vibe heerlijk om naar te luisteren en hier staan toch wel een paar fantastische nummers op. Ik ben altijd wel fan geweest van nummers waar Donna Godchaux op meezingt en hier krijgt ze zelfs een aantal nummers als lead vocalist toegewezen. Hoewel mijn favoriet nummer in die categorie Passenger is dat een jaartje eerder werd uitgebracht op Terrapin Station, heb je met onder andere France gewoon een erg fijn nummer. Beetje vreemd altijd om Fire on the Mountain te horen zonder kompaan Scarlet Begonias (twee nummers die ze live vaak in elkaar lieten overgaan, Scarlet werd echter reeds uitgebracht op From the Mars Hotel in 1974) en blijft hier ook na al die jaren nog stevig overeind staan. Toch is het ietwat lage gemiddelde wel te begrijpen. Nummers als Stagger Lee en zeker I Need a Miracle doen me weinig en If I Had the World to Give is me misschien net iets te zoetsappig. Ze hebben het wel 3x live gebracht, ben ik eigenlijk wel benieuwd naar hoe dat zou klinken. Live klinken de nummers toch vaak net iets anders dan op plaat. Het verrast me trouwens wel dat Dancin' in the Street op Terrapin Station staat, als er nu 1 nummer is dat ik (naast het titelnummer uiteraard) met Shakedown Street associeer.. Dan is het Dancin' in the Street wel.