Teenage Fanclub - Bandwagonesque (1991)

Teenage Fanclub kende ik wel van naam maar had nooit eerder albums van deze band aangeschaft. Totdat ik op YouTube en Allmusic enkele fragmenten beluisterde en dat viel goed mee. Ik heb op goed geluk een box met 5 albums aangeschaft (hun albums waren niet meer los te krijgen en het was ook vrij goedkoop) en ik heb er geen spijt van, integendeel ...

Teenage Fanclub brengt aanstekelijke Britpop in de traditie van The Beatles en The Byrds maar met een gruizig randje, ik hoor hier ook grunge-invloeden in. Juist de muziek die ik heerlijk vind, melodieuze doorwrochte gitaarpop, meestal vrolijk, soms wat dromerig en relaxt maar met de nodige prikkeldraad. Ik begrijp ook niet dat deze band nooit de status van bands als Blur en Oasis heeft gekregen, dit is toch prima tijdloze rock. Hun volgende albums vind ik overigens ook prima.

Hoe kan ik deze band het beste ergens onder verdelen?
Meer richting bands als Lemonheads en ook wel Nada Surf.
Puristen zullen zeggen dat die weer schatplichtig waren aan Big Star, helemaal waar, maar ik moet wel aan de door mij genoemde bands denken, die pas later met albums komen, die in het verlengde liggen van Bandwagonesque.
En XTC, hoor ik die terug?
Ja, misschien ook wel, en zelfs wel wat Oasis.
Teenage Fanclub was de verkeerde band op het juiste moment.
Pas later werd deze sound meer opgepakt.
Vanuit de VS wist R.E.M. dan wel definitief door te breken naar het grote publiek, maar binnen het Britpop gebeuren was Teenage Fanclub wel een buitenbeentje.
Niet brutaal en nonchalant genoeg in de UK, en net wat minder rockend als het Amerikaanse gitaargeweld.
Waarschijnlijk ook de reden dat ik deze band nooit helemaal goed wist te plaatsen, en er weinig aandacht aan besteedde.
Wel een band die invloed heeft op de gitaarsound die zich vanuit Nederland wist te ontwikkelen.
Serenes en Bettie Serveert, en het latere gebeuren vanuit de Excelsior stal ( Johan, Caesar, Daryll – Ann).
Weer eens in de herkansing gegooid, en hij bevalt mij al beter.