Kairon; IRSE! - Ruination (2017)

Het eerste pareltje van het jaar is binnen hoor, wat een fantastisch album, beter dan de voorganger waar het af en toe een beetje té werd. De shoegaze sound is wat meer naar de achtergrond verdreven, maar nog steeds aanwezig. Het voelt nu wel meer als een progressieve plaat aan. Maar dan niet die overdreven symfonische bullshit van de midden jaren zeventig. Het komt nog het meest overeen met King Crimson zoals ik al eerder heb vermeld. Maar dan negeer je de pyschedelische, stoner en shoegaze-invloeden op de sound. De fuzzy zware bass en af en toe keiharde noise zorgen toch voor een frisse sound. In hoeverre dat kan bij progressieve rock natuurlijk. Maar ik heb dit album echt op repeat staan sinds gisteren. En dat openingsnummer is echt magistraal!