menu

Mount Eerie - A Crow Looked at Me (2017)

mijn stem
3,71 (129)
129 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: P.W. Elverum & Sun

  1. Real Death (2:27)
  2. Seaweed (3:01)
  3. Ravens (6:39)
  4. Forest Fire (4:15)
  5. Swims (4:07)
  6. My Chasm (2:22)
  7. When I Take Out the Garbage at Night (2:25)
  8. Emptiness, Pt. 2 (3:28)
  9. Toothbrush / Trash (3:52)
  10. Soria Moria (6:33)
  11. Crow (2:21)
totale tijdsduur: 41:30
zoeken in:
avatar van Appels123
2,5
HolyGrail schreef:
Phil staat op Le Guess Who dit jaar, mochten mensen het live willen meemaken.

(quote)

Hij is nu een alleenstaande vader die zijn kind moet onderhouden, dus ja, die dollars zullen 'm verrekte goed uitkomen. Voor mijn part wringt-ie ieder mogelijke dollar uit dit project; hij en zijn vrouw moesten toentertijd een crowdfundingactie opzetten voor haar behandeling die ze niet meer konden betalen. Dit soort morele verhevenheid zal 'm dan hopelijk ook z'n reet roesten.


Nergens heb ik ook gezegd dat dit niet terecht is - wat mij betreft pakt hij elke dollar, euro, yen die hij pakken kan en geniet hij van zijn leven. (Over)leven is natuurlijk velen malen belangrijker dan die ene geweldige plaat maken. Ik vind het helaas wel afdoen aan dit project, maar wat zal hem mijn mening boeien?

avatar van philtuper
Appels123 schreef:
Nergens heb ik ook gezegd dat dit niet terecht is - wat mij betreft pakt hij elke dollar, euro, yen die hij pakken kan en geniet hij van zijn leven. (Over)leven is natuurlijk velen malen belangrijker dan die ene geweldige plaat maken. Ik vind het helaas wel afdoen aan dit project, maar wat zal hem mijn mening boeien?


Helemaal niks.

avatar van dix
2,5
dix
Appels123 schreef:
Hij verkoopt zelfs een Japanse versie van deze CD met een speciaal boekje waarin alle teksten in het Japans vertaald zijn voor een aardig hoog bedrag. Nou, als ik na de dood van mijn vrouw een kunstwerk voor haar maak en dan me probeer te bedenken hoe ik dit "persoonlijke" kunstwerk nog beter kan verkopen in Japan, dan ben ik volgens mij het aardig van het pad af.

Mount Eerie heeft een behoorlijke fanbase in Japan, raar maar waar. En Japanners zijn nog steeds niet terug bij vinyl, ook heel raar. Dus die CD release inclusief boekje moest er komen, voor zijn Japanse fans. Dat was bij de drie voorgangers van A Crow niet anders, die zijn ook separaat op CD in Japan gereleased.

Ga gerust eens kijken bij Discogs na 30 jaren CDs persen: die Japanse releases kosten altijd beduidend meer. Dus ook deze Crow. Ik denk niet dat Phil er iets extra's aan overhoudt, hij maakt het werk alleen toegankelijk voor zijn fanbase. Je bent inderdaad aardig van het pad af als je daar lijkenpikkerij in herkent.

avatar van Appels123
2,5
dix schreef:
(quote)

Mount Eerie heeft een behoorlijke fanbase in Japan, raar maar waar. En Japanners zijn nog steeds niet terug bij vinyl, ook heel raar. Dus die CD release inclusief boekje moest er komen, voor zijn Japanse fans. Dat was bij de drie voorgangers van A Crow niet anders, die zijn ook separaat op CD in Japan gereleased.

Ga gerust eens kijken bij Discogs na 30 jaren CDs persen: die Japanse releases kosten altijd beduidend meer. Dus ook deze Crow. Ik denk niet dat Phil er iets extra's aan overhoudt, hij maakt het werk alleen toegankelijk voor zijn fanbase. Je bent inderdaad aardig van het pad af als je daar lijkenpikkerij in herkent.


Nergens heb ik het woord "lijkenpikkerij" gebruikt of iets in die trant. Het is voor mij heel simpel en aangezien het blijkbaar moeilijk is om te begrijpen zal ik het alsnog op een versimpelde manier uitleggen:

- De vrouw van Mount Eerie overlijdt - een tragische gebeurtenis
- Mount Eerie besluit een CD op te nemen ter nagedachtenis aan zijn vrouw
- Het album bevat alleen kale, extreem gestripte nummers die zwaar leunen op emotie
- Dit is helemaal prima en dit zorgt ervoor dat de focus van het album compleet, maar dan ook compleet op de dood van zijn vrouw ligt
- Echter, voor mij, als buitenstaander die geen emotionele band heeft met Mount Eerie, betekent dit dat ik de CD grotendeels moet beoordelen op emotionele kwaliteit
- Vanwege het feit dat Mount Eerie zich op bepaalde manieren geuit heeft in het uitbrengen van deze CD (zaken die ik destijds als "commercieel" heb geschouwd), wordt de emotionele kwaliteit van dit album VOOR MIJ dusdanig aangetast dat ik moeite heb om dit album een voldoende te geven


Wellicht heb ik mezelf slecht geuit, echter, ik ben NOOIT van mening geweest dat dit project niet een commercieel aspect had mogen hebben of iets in die richting. Maar puur en alleen omdat alles op dit album gericht is op emotie en de manier waarop Phil zich voelt/voelde en de gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld, zijn er bepaalde zaken waarvan ik vind dat zij de kwaliteit van het album negatief beïnvloeden. Boeit mijn mening echter? Nee. Phil heeft een monument voor zijn vrouw gemaakt en daar tot op een zekere hoogte ook financieel wat noodzakelijke vruchtjes van gepakt waarmee hij boodschappen kan doen en naar de kapper kan gaan. Om dan een opmerking als "je bent aardig van het pad af" af te vuren vind ik erg kinderachtig.

avatar van dix
2,5
dix
Appels123 schreef:

Nergens heb ik het woord "lijkenpikkerij" gebruikt of iets in die trant.

Nee, dat leg ik jou in de mond en dat doe ik bewust. Enig idee waarom?

avatar van Appels123
2,5
dix schreef:
(quote)

Nee, dat leg ik jou in de mond en dat doe ik bewust. Enig idee waarom?


Omdat je moeite hebt met het volgen van mijn argumentatie?

avatar van dix
2,5
dix
Appels123 schreef:
Omdat je moeite hebt met het volgen van mijn argumentatie?

Natuurlijk, het ligt aan mijn savoir-recevoir en heus niet aan jouw empatisch vermogen.
Het is immers de ánder die van het pad af is ... 'één spookrijder? ik zie er wel tien'

Appels123 schreef:
... waarmee hij naar de kapper kan gaan....
Maar vermakelijk ben je wel check zijn coupe dan

avatar van Appels123
2,5
dix schreef:
(quote)

Natuurlijk, het ligt aan mijn savoir-recevoir en heus niet aan jou empatisch vermogen.
Het is de ánder die van het pad af is. 'Één spookrijder? ik zie er wel tien'


Het probleem is niet dat jij logische, sterke argumenten brengt tegen mijn punt waardoor ik mij aangevallen voel - neen, jij draait mijn woorden om, geeft er je eigen betekenis aan en gaat dan tegen jouw eigen perceptie in. Praktisch voer je nu een monoloog. Mocht je nog argumenten hebben tegen mijn stelling, dan hoor ik die graag. Tot die tijd zou ik je aanbevelen om de regels nog eens door te lezen en om daarna mijn argumenten nog een paar keer te bekijken.

avatar van dix
2,5
dix
Appels123 schreef:
Tot die tijd zou ik je aanbevelen ...

Laten we het over die kut-plaat hebben en niet over jouw suprematie

avatar van Appels123
2,5
dix schreef:
(quote)

Laten we het over die kut-plaat hebben en niet over jouw suprematie


Je gebruikte net "savoir-recevoir" in een zin en beweert dan dat ik me superieur gedraag? Ha. De ironie.

avatar van dix
2,5
dix
Appels123 schreef:


Je gebruikte net "savoir-recevoir" in een zin en beweert dan dat ik me superieur gedraag? Ha. De ironie.

Gaan we Vous-Bouchen ?

Hee maar ik ben er klaar mee. Je zet het allemaal mooi op tekst, maar ik vind je (voor)oordeel over Elverum's beweegredenen in één woord onaangenaam. Over de plaat zijn we het geloof ik wel eens.

avatar van philtuper
Fraai staaltje dix vs Appels123 hierboven.
Zullen we het maar een gelijkspel noemen? Nou nee, dix wint na strafschoppen.

Vento Vivimus
Kunst moet 'de allerindividueelste expressie' zijn 'van de allerindividueelste emotie' schreef Kloos in zijn inleiding op de gedichten van Jacques Perk en naar aanleiding van Gorters sensitieve verzen. Zo'n motto lijkt me niet minder dan terecht voor de necrologie die Phil Everum, als Mount Eerie, opdroeg aan zijn vorig jaar overleden eega.

Eerlijke emotie maakt nog steeds de mooiste kunst.

avatar van Bartjeking
4,0
Poeh dit komt binnen zeg, wat een plaat. Niet een plaat die ik erg vaak op ga zetten, maakt me behoorlijk down. Maar wat een manier om met je rouw om te gaan. Misschien niet de beste, maar tot nu toe de plaat die me verreweg het hardst geraakt heeft. Verbazend dat het sommige mensen niks doet; alleen de lyrics zonder muziek zijn al pijnlijk verdrietig; maar dat is het mooie van muziek. Sterkte man.

Sjonge die komt inderdaad binnen, deze week via Phil's website kwam de lp binnen, prachtig vormgegeven.
Wat een document.
Verschrikkelijk moeilijk om naar te luisteren, wat een verdriet heeft die man.
Het is bijna obsceen om hier naar te luisteren.
Moet m eerst wat vaker luisteren om deze goed te kunnen beoordelen.
Die van Cave kwam aan maar deze is nog veel heftiger denk ik.
Dat Phil dit kan, ongelooflijk.

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Mount Eerie - A Crow Looked At Me - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De Amerikaanse muzikant Phil Evrum heeft inmiddels een behoorlijke staat van dienst in de popmuziek, maar zijn naam zal bij velen geen belletje doen rinkelen.

Zelf ken ik hem vooral van zijn project The Microphones, dat aan het eind van de jaren 90 en aan het begin van het nieuwe millennium een aantal bijzondere platen maakte, waaronder mijn voorlopige favoriet The Glow, Pt. 2 uit 2001 en Mount Eerie uit 2003.

Die laatste plaat gaf het volgende project van Phil Evrum zijn naam en ook als Mount Eerie heeft de Amerikaan inmiddels een flinke stapel platen op zijn naam staan. Het zijn in eigen beheer uitgebrachte platen die in Nederland nauwelijks aandacht hebben gekregen en persoonlijk ken ik ze dan ook geen van allen.

Het dit jaar verschenen A Crow Looked At Me duikt, toch wel enigszins tot mijn verrassing, op in aardig wat jaarlijstjes (waaronder zelfs in de top 10 van het verder weinig verrassende lijstje van Oor) en daarom ben ik ook maar eens naar de plaat gaan luisteren. Het blijkt een zeer persoonlijke en donker gekleurde plaat met vooral ingetogen of zelfs verstilde songs.

Dat A Crow Looked At Me zo’n donkere plaat is geworden, is niet zo gek. Vorig jaar overleed de vrouw van Phil Evrum en de moeder van zijn kind. Geneviève Castrée was een Canadese kunstenaar, schrijver en muzikant, die de strijd tegen kanker verloor en Phil Evrum verslagen heeft achtergelaten.

De Amerikaanse muzikant nam A Crow Looked At Me op in de kamer waarin zijn geliefde overleed, gebruikte haar gitaar, bas en apparatuur, schreef de teksten op haar papier en keek uit hetzelfde raam als Geneviève Castrée deed in haar laatste dagen. De sober ingekleurde songs laten horen dat Phil Evrum het verlies van zijn geliefde nog lang niet heeft verwerkt en nog niet meer zijn dan de eerste stapjes in dit proces.

De songs op A Crow Looked At Me zijn gitzwart en lopen over van melancholie en verdriet. Het zijn zeker niet de mooiste of meest bijzondere popliedjes die Phil Evrum heeft geschreven, maar het zijn wel popliedjes die je diep kunnen raken.

Ik heb de plaat inmiddels zelf meerdere keren beluisterd en het kostte me eerlijk gezegd steeds meer moeite om naar de plaat te luisteren. Bij beluistering voel ik me de ongewenste getuige van de diepe rouw van een muzikant, die in zijn songs alleen maar aan zijn overleden vrouw kan denken en het liefst in huilen uit zou barsten.

Het levert muziek op die opvalt door zijn puurheid en eenvoud, maar die vooral indruk maakt met de enorme hoeveelheid emotie die er in is opgeslagen. Luister naar A Crow Looked At Me van Mount Eerie en er schuiven aardedonkere wolken voor de zon. De meeste songs op de plaat zijn bijna deprimerend, maar hebben ook een bijzondere ruwe schoonheid. Het zorgt ervoor dat het bijna pijn doet om naar A Crow Looked At Me te luisteren, maar op een of andere manier wil ik het toch steeds weer horen.

Iets in mij zegt dat Phil Evrum deze door persoonlijk leed gedomineerde songs voor zichzelf had moeten houden, maar dat heeft de Amerikaan niet gedaan. Hij maakt de luisteraar nu deelgenoot van zijn verdriet en draagt de pijn voor een heel klein beetje over. Het luisteren naar de songs op de plaat wordt steeds moeilijker, maar zolang ik het idee heb dat ik Phil Evrum er een beetje mee help blijf ik het doen. Erwin Zijleman

khonnor
Appels123 schreef:
(quote)


Maar is dit dan een eerbetoon aan zijn vrouw? Het is een album volledig gericht op Phil zijn gevoelens en Phil zijn leven na de dood van zijn vrouw. Dit zijn niet nummers die hij in een vlaag van emotie heeft opgenomen om dan, terwijl hij ze wilde weggooien, heeft uitgebracht onder dwang van een vriend. Dit zijn volledig gladgestreken, plat geproduceerde nummers. Let wel, Phil kondigde voor het album al een tour aan. Natuurlijk, ik geloof zeker dat Phil hier veel gevoel in heeft gelegd en dat menig traan is gevloeid tijdens het maken hiervan, maar je kunt mij niet wijsmaken dat hier geen commercieel randje omheen zit.

En is dat een probleem? Normaal gesproken niet. Emoties en commercie kunnen prima samengaan. Maar bij een album dat volledig gestript is van alles (poëzie, instrumenten, etc) en 100% de focus legt op emotie vind ik dat wel een probleem. Hoezo moet je geld verdienen over de dood van je vrouw? Hij had het gratis kunnen releasen. Of zonder tour kunnen verkopen. Of ook maar iets in die richting. Waarom moet de dood van je eigen vrouw gemonetizeerd worden? Hij verkoopt zelfs een Japanse versie van deze CD met een speciaal boekje waarin alle teksten in het Japans vertaald zijn voor een aardig hoog bedrag. Nou, als ik na de dood van mijn vrouw een kunstwerk voor haar maak en dan me probeer te bedenken hoe ik dit "persoonlijke" kunstwerk nog beter kan verkopen in Japan, dan ben ik volgens mij het aardig van het pad af.

En dit alles is ook niet gebeurd onder de dwang van een platenlabel of iets dergelijks. Phil publiceert zijn eigen muziek. Het spijt me dat ik het zo hard moet zeggen, maar als je echt denkt dat er niet een klein beetje commercie achter dit album zit dan vraag ik me toch wel af hoe je deze wereld voor je ziet. Dit album is meer dan therapie alleen.


Djeezes, wat HAAT ik mensen die steeds weer de behoefte voelen om iemand anders' rekening te maken. Meer woorden ga ik aan dit stukje van jou dan ook niet vuil maken.

avatar van Mausie
1,0
Ik wilde het nog één keer proberen. We zijn inmiddels een paar jaar verder en folk is uitgegroeid tot een van mijn favoriete genres. Wie weet was ik er gewoon nog niet klaar voor toentertijd. Maar nee, ik vind het nog even verschrikkelijk. Echt een flinke uitdaging om deze plaat uit te zitten. Niet vanwege de emotie, maar omdat het mij muzikaal gezien helemaal niks doet. Het zal wel expres allemaal lelijk klinken, om de lelijkheid van het verdriet te laten voelen ofzo. Maar voor mij moet muziek in de eerste plaats toch fijn zijn om naar te luisteren, hoe depressief en zwaar de materie ook is. Neem bijvoorbeeld een Songs: Ohia of Joy Division. Ook gitzwart, maar het klinkt prachtig. Nee, het zal nooit wat worden tussen Mount Eerie en mij. De 1* blijft staan, nog steeds de enige plaat in mijn collectie die deze twijfelachtige eer heeft gekregen.

avatar van nico1616
3,0
Mausie schreef:
Ik wilde het nog één keer proberen. We zijn inmiddels een paar jaar verder en folk is uitgegroeid tot een van mijn favoriete genres. Wie weet was ik er gewoon nog niet klaar voor toentertijd. Maar nee, ik vind het nog even verschrikkelijk. Echt een flinke uitdaging om deze plaat uit te zitten. Niet vanwege de emotie, maar omdat het mij muzikaal gezien helemaal niks doet..


Ik herken dit wel enigszins. In 2017 was ik heel erg onder de indruk van het verhaal achter deze plaat maar ik heb deze in de afgelopen jaren nauwelijks opgezet. Als ik nu terug luister, dan vind ik dit muzikaal inderdaad behoorlijk zwak. Ik begrijp dat dit album therapeutisch was voor Elverum, maar ik voel het niet meer...

avatar van Koenr
Nou, ik vond dit 3 jaar lang te moeilijk om naar te luisteren. Vanavond heb ik het eindelijk 'aangedurfd'.

Ik vind dit echt veel te persoonlijk en intens. Misschien dat ik 'm over een jaar weer een keer kan luisteren.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:38 uur

geplaatst: vandaag om 13:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.