Clock DVA - Digital Soundtracks (1992)

Voor de mensen die Clock DVA kenden van o.a. Advantage, was het eind jaren tachtig even wennen aan de nieuwe elektronische sound van Adi Newton c.s. Deze CD is een soort vingeroefening voor de daarop volgende releases. De CD is pas later uitgebracht, omdat dit demo-opnamen zijn. Op de daaropvolgens CD's stijgt Clock DVA tot grote hoogten voor mij, met Sign als absolute favoriet.
Wanneer krijgt deze formatie ( posthuum ) de erkenning die ze verdient ?

Clock DVA kan bij mij ook niets verkeerd doen. Zowel hun jazzy "film noir" groinpost-punk van Advantage als hun industrial periode als deze... stoere electronische bliepjes waar ik graag bij wegdroom...

Vooral Delta Machines (track 6) en The Operator (track 9) zet ik vaak voor een uurtje op repeat. Vervelen doet het nooit!

Een uur op repeat ? Zo, jij durft zeg; dat wordt me toch echt te gortig.

Mijn favoriet op dit album is track 11 : Diminishing Point, wat een soort voorstudie geweest moet zijn voor Velvet Realm van dé 1990-sensatie op CD-gebied voor mij : de terugkeer van DVA met het album Buried Dreams