Daniël Lohues - Moi (2017)

Normaal gesproken kregen we toch altijd wel een voorproefje te horen zo'n paar weken voor de release. Tot nu toe blijft het angstvallig stil. Maakt ook niet zo heel veel uit. Lohues brengt al meer dan 10 jaar min of meer dezelfde stijl. De ene keer solo, de andere keer met wat begeleiding, maar de plattelandsfolk is in wezen al vanaf Allennig 1 ongewijzigd en dat is ook nu vast niet anders. Ik heb al wel vaker gezegd dat Lohues van mij wel weer eens een bluesalbum mag maken of een wat meer met een echte band. Ik heb echter ook wel eens gezegd, dat als hij de kwaliteit levert die hij altijd levert, wat is dan het probleem. Na het fantastische D meende ik echt dat de inspiratie nu toch wel een beetje op zou zijn. Hij sloeg ook inderdaad een jaar over, maar komt vervolgens met het alweer indrukwekkende Aosem. Dus waarom zou Moi niet indrukwekkend zijn? Laat maar komen. Daniel Lohues: al 15 jaar de beste singer-songwriter van Europa.

Daar ben ik zeker ook niet bang voor, dat het weer een geweldig album geworden is. Volg hem al vanaf de begin van zijn carrière en hij heeft me nog nooit teleurgesteld.

Goed nieuws! Zag deze release niet aankomen, maar een plaat van Daniel Lohues is altijd een hoogtepunt. Jammer dat hij niet vaak in het zuiden te zien is, want de verhalen die hij bij zijn nieuwe nummers vertelt geven vaak weer een nieuwe dimensie aan de teksten. Authenieke prachtvent met een geweldig talent om zaken te observeren waar de meeste van ons aan voorbij gaan.

Maak Joe Waor is inmiddels op Spotify te beluisteren.
Dit kon nog wel eens een heel fijn album zijn. Komt wat later uit op vinyl. Wachtgedoe. Drukte.
Geeft niet. Al het goede komt langzaam.

Goede titel. Moi, Lohues!

Klopt, maar de titel van de eerste single is dan weer een hele rare. Ik woon op nog geen 10 kilometer van Lohues, maar ik heb in 30 jaar Drenthe nog nooit iemand horen roepen "Maak joe woar". Andere Drenthen wel? Zeg het maar. Geeft de song iets onechts. Verder zegt zo'n eerste single niet veel over de rest van de plaat. Hij brengt heel vaak een van de mindere nummers als eerste uit. Zal nu vast niet anders zijn.

Is "Maak joe woar" misschien Gronings?!

Nee. Maak joe woar als losse woorden is wel Drents en ik weet ook wel wat hij bedoelt, maar het is geen uitdrukking die ik ooit eerder zo gehoord heb. Maar dat kan ook aan mij liggen.

Ik ken die uitdrukking ook niet.

In die grensstreekregio, het voormalig Saksenland, is men erg georiënteerd op Duitsland. Er zijn veel voorbeelden van half Duits half Nederlands verhaspelde uitdrukkingen/gezegden. Mensen zeggen bijv. dat ze even naar Duitsland 'fahren'. Ze bedoelen dan rijden.
Maak joe woar komt misschien van Mach dich wahr (Nichts kann jemanden stoppen, der auf dem Weg zu sich selbst ist).
Weet het niet zeker hoor.
Daniel is in elk geval sterk geïnteresseerd in de geschiedenis van de oude Saksen.
Hun aanvoerder was Widukind, daarover staat ook een liedje op dit album.
Vraag 't Daniel wel even. Kom er op terug.

Niet alleen Daniël is geïnteresseerd in de geschiedenis van de oude Saksen.
De naamgever van mijn familienaam werd twee eeuwen geleden niet ver van Erica geboren, namelijk in Freren.
Tot ongeveer 1920 was in die regio net over de grens de voertaal Nederlands!
Goed om te weten dat jij Daniël goed kent, buizen, ik verwacht binnen een dag of twee
het album in huis. Als ik iets graag wil weten, dan weet ik eventueel waar ik moet zijn.

Daniel zei dat ie het 'gewoon' als uitdrukking' kent.

Dat is de betekenis. En het komt blijkbaar wel gewoon voor als uitdrukking. Alom.
Alleen in veel alledaagse situaties hoor je het iemand niet zeggen.

A'j doet wa'j zegt dan lieg ie niet.
Wat een zijpad-uitwijding over dit album.
Allennig 1-4 komt op dubbelelpees uit in een vinylbox. Ook Moi komt op vinyl. Eventjes wachten nog.

Iets waarmaken, of jezelf waarmaken. Dat is natuurlijk wel een verschil. "Je maakt iets woar" of." Je moet'n joe bewiez'n". Hij heeft gewoon 2 uitdrukkingen door mekaar gegooid. Ach ja, hebben we in ieder geval een discussie over het Nedersaksisch. En dat vindt Daniel vast leuk om te horen.

Volgens mij is het wel duidelijk hoor. Joe is je, jezelf. Dus Maak Joe Waor gaat over jezelf. Precies hoe ie het uitlegt. Ja, Daniel vind een discussie over het Nedersaksisch (een officieel erkende streektaal) inderdaad vast helemaal prima.

Komende vrijdag is dit album alvast voor te beluisteren op de website van het dagblad van het noorden (dvhn.nl).
Op de site van Lohues kun je de cd pre orderen met handtekening en daar zag ik ook een vinyl boxset van de Allennig serie

Het vinyl staat in de pre-order, nog geduld tot 1 april hebben. Oef. Geloof niet dat ik de verleiding kan weerstaan om tot die tijd te wachten met spotify.

Na de succesvolle groep Skik startte Daniël in 2006 zijn succesvolle solocarrière met de uit vier delen bestaande Allennig serie. Met de regelmaat van de klok brengt hij sindsdien bijna jaarlijks een soloplaat uit. En nooit stelt hij teleur, zijn laatste album Aosem was weer van ouderwetse klasse.

Meestal volgt direct op de release van zijn cd’s een uitvoerige tournee, zo ook bij zijn nieuwste schijf Moi. Het gaat Daniël al vele jaren voor de wind met zijn muziekcarrière. Hij zou niets anders willen en kunnen doen, blijkt maar al te duidelijk uit de tekst van opener Laot Mij Mar Lekker Dit Doen :

“Omdat ik niet anders kan
Dit is mien heden, mien toekomst, mien verleden
Laot mij mar lekker dit doen
Wordt der zowat gelukkig van”

Hij telt hier duidelijk zijn zegeningen. Dit keer zocht hij zijn onderwerpen dichter bij huis. Wellicht heeft dat te maken met het feit dat hij sinds hij zijn rijbewijs gehaald heeft, regelmatig tochtjes maakt aan allebei de kanten van de grens van Nederland en Duitsland.

Een van die ritjes zou de inspiratiebron voor het liedje Widukind kunnen zijn. Widukind, ook wel Wittekind, was de leider van het Saksische volk ten tijde van de Saksenoorlog tegen Karel de Grote. Ook het idee voor Waor Wo’j Dan Nog Hen zal hoogstwaarschijnlijk zo ontstaan zijn.

De toestand in de wereld houdt hem ook heel erg bezig. De bijzonder fraaie afsluiter Ärgens Langs ’n Lang Kanaal, Kom Dans Met Mij en Gewoon ’n Dag Op ’n Dorp getuigen hiervan. Zij het dat dit thema in het laatstgenoemde vrolijke liedje enigszins verstopt zit: “Veur zo’n aanslag hier is gien mense bange”.

Zijn voorliefde voor de natuur is bekend. Vlieg Dan Toch!, is een fraai liedje over een spreeuw, waar iets mee aan de hand is. Zoals wel vaker vormt zijn moeizame relatie met vrouwen een thema. In Vredesnaam behoort trouwens tot de mooiste liedjes.

In Zo Hard As De Tied Giet beseft hij zich steeds meer dat de tijd steeds sneller lijkt te gaan. Zodat Ok Bij Mij de Wind Goed Stiet is een troostlied voor een goede vriend van hem.

Zoals ik al eerder aangaf, Daniël stelt nooit teleur, ook op Moi niet!

Staat toch heel duidelijk bij een recensie in het Dagblad van het Noorden dat hij vanaf vandaag te beluisteren is via dvhn.nl, maar ik kan het nog niet vinden.

Ik kan het ook nog niet vinden, misschien vanavond?

Wie weet, de dag is nog niet voorbij. En anders wachten we nog een weekje. Of we breken in bij Lura Of ik fiets even bij hem langs. Kan ook nog.

Hij staat online:
Exclusief: Luister 'Moi' van Daniel Lohues - Groningen - DVHN.nl

Nou Daniel is weer lekker bezig hoor. Had al een beetje verwacht dat Maak Joe Woar niet het sterkste nummer zou zijn. Dat is na 1 luisterbeurt al wel duidelijk. Loat mij dit moar lekker doen en Maak joe waor moet je even door, maar daarna is het weer dezelfde hoge kwaliteit als altijd. Sommige nummers ademen heel erg de sfeer van Allennig 3 wat mij betreft. Wederom minimaal 4 sterren. Bestellen maar weer.

Dan ben je volgens mij een goed getrainde fietser.

Mooie Verhalen Later is prachtig! Kippenvel nummer.

Die recensie op DVHN.nl is trouwens ook erg mooi.

Ja, die stond van de week ook al in de papieren editie. Viel me op dat hij kort voor de pauze uitlegt waarom hij nauwelijks nog blues speelt. Maar die reden schrijft de recensent vervolgens niet op. Ik zou wel willen weten wat daar dan de reden van is. Zijn platen met de Louisiana Blues Club bewezen dat hij een zeer getalenteerd bluesartiest is. Een akoestische bluesplaat, in zijn eigen taal, mist echt in zijn oeuvre vind ik. Ik meende wel eens te hebben opgevangen dat hij van blues ook echt de blues kreeg zeg maar en niet weer in die negatieve sfeer wil belanden. Exact weet ik het echter niet. Wellicht dat buizen hem even kan vragen.

Lura Geoefende fietser? Ik doe mijn best. Maar de afstand Emmen-Zuid Erica-Zuid is voor iedereen te overbruggen. Nog geen 10 kilometer in ieder geval. Voor Grolloo moet ik wel even oefenen, vooral als ik ook nog weer terug moet.

Moi, draait nu voor de derde of vierde keer en hij is echt goed zeg.

Erg mooi inderdaad, maar wel een beetje droevig van toon, meer dan zijn vorige album in ieder geval.

Hendrik68 Daniel zegt dat ie een haat liefde verhouding met de blues heeft. "Het is een uitstapje. Ben liever bezig met songs en harmonieën en muziek van hier."
Soms speelt ie nog wel eens blues hoor. Maar.. "blues brengt ook ongeluk. Daar heb ik nogal wat voorbeelden van."

En nu komen er natuurlijk weer vragen over die voorbeelden van ongelukken en zo, maar we blijven niet aan de gang.
Album nog niet beluisterd. Misschien morgen, zondag. Even juiste moment zoeken. Mooi dat het zo positief ontvangen wordt.

OK, dank voor de uitleg, ik had al zo'n vermoeden, maar nu is het helemaal helder. Nee ik hoef geen voorbeeld van ongelukken. Er is al zo weinig meer te raden tegenwoordig, laat dat maar lekker prive blijven. Jammer dat hij die gevoelens van blues krijgt. Blues geeft mij juist positieve energie en ik vind het ook absoluut muziek van hier en ook ontzettend bij Lohues passen. Wat ik al zei, een akoestisch bluesalbum mist echt in zijn oeuvre. Maar goed, hij is nog geen 80. Wat niet is kan nog komen.

Vannacht voor het eerst beluisterd.
Ook de muziek viel me op.
Los van de tekst dus. Middeleeuws, sachraal soms. Saksisch natuurlijk.

Redelijk onbekend met het werk van deze man, beetje de geijkte dingen en ook z'n blues docu gezien.

Onbevangen geluisterd naar dit album en het valt best goed, ingetogen, fragiel bijna. Authentiek is een beetje een platgetreden pad, maar dat gaat zeker wel op hier. Mijn roots liggen in (het hart van de) de achterhoek en hoewel ik er niet opgegroeid ben, spreekt het zingen in je moerstaal me wel aan.