Michael Schenker Fest - Live (2017)
Alternatieve titel: Tokyo International Forum Hall A
mijn stem
7 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: In-Akustik
-
Intro: Searching for Freedom (3:27)
-
Into the Arena (4:46)
-
Attack of the Mad Axeman (4:31)
met Gary Barden
-
Victim of Illusion (4:48)
met Gary Barden
-
Cry for the Nations (5:42)
met Gary Barden
-
Let Sleeping Dogs Lie (6:23)
met Gary Barden
-
Armed and Ready (4:50)
met Gary Barden
-
Coast to Coast (4:16)
-
Assault Attack (4:23)
met Graham Bonnet
-
Desert Song (5:52)
met Graham Bonnet
-
Dancer (4:57)
met Graham Bonnet
-
Captain Nemo (3:29)
-
This Is My Heart (4:46)
met Robin McAuley
-
Save Yourself (6:00)
met Robin McAuley
-
Love Is Not a Game (4:44)
met Robin McAuley
-
Shoot Shoot (3:48)
met Robin McAuley
-
Rock Bottom (15:36)
met Robin McAuley
-
Doctor Doctor (5:12)
met Gary Barden, Graham Bonnet en Robin McAuley
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 25 maart 2017, 08:09 uur
Ik weet het, een jaar na On a Mission: Live in Madrid verschijnt er weer een livealbum van Michael Schenker en nu in de gedaante van Michael Schenker Fest, waarbij opnieuw hard wordt teruggegrepen naar het verleden met de inzet van drie originele MSG zangers en het spelen van drie UFO nummers.
Ik kijk naar de hoes en zie een charismatische en levenslustige Michael Schenker (°1955), ik kijk naar de tracklist die ik deze morgen heb aangevuld met tijden en zangers, en produceer een grote glimlach. Dit kan haast niet misgaan, hoewel der Michael niet altijd gelukkig is geweest in songmateriaal en in keuze van zangers.
Iedere zanger krijgt een blok waarin hij zich mag bewijzen. Na de intro starten met Into the Arena is een statement: “Hier ben ik.” Het blijft een geweldig instrumentaal nummer voor het eerste blok waarin zanger Gary Barden (°1955) vijf nummers mag zingen en een paar keren weeral vergeet dat hij beter niet aan de hoge tonen begint.
Na het instrumentale Coast to Coast (origineel van de Scorpions) krijgt Graham Bonnet (°1947) zijn kans en hier zit ik iets rechter op mijn stoel om twee redenen. Het zijn de eerste officiële live opnames met Bonnet (kan ook niet anders, lang geleden vloog hij buiten na één concert) én het is de eerste keer dat ik Graham Bonnet zijn zang kan pruimen. Zijn stem bevat nog altijd die enorme power, die hij soms haast wanhopig onder controle probeert te krijgen.
Het instrumentale Captain Nemo trapt het blok van Robin McAuley (°1953) af, die drie Schenker nummers mag zingen en de UFO covers Shoot Shoot en Rock Bottom. Het blok bevat ook twee ballads maar ook het flitsende Save Yourself. Op het einde zingen de drie zangers dan samen Doctor Doctor, de klassieke afsluiter.
Heeft iemand er al op gelet dat ik de geboortejaren van de vier hoofdtenoren heb vermeld tussen haakjes? Dat heeft te maken met mijn gevoel over dit album: de heren zijn allemaal rijpe zestigers, Bonnet is zelfs al zeventig. Ik vind deze niet het beste livealbum van Herr Schenker, dat blijft The 30th Anniversary Concert uit 2010, maar ik heb bijzonder veel respect voor wat de heren nog op hun leeftijd kunnen en dat tempert mijn kleine ergernissen over de zang hier en daar. Ach, deze moet ook in mijn collectie.
Ik kijk naar de hoes en zie een charismatische en levenslustige Michael Schenker (°1955), ik kijk naar de tracklist die ik deze morgen heb aangevuld met tijden en zangers, en produceer een grote glimlach. Dit kan haast niet misgaan, hoewel der Michael niet altijd gelukkig is geweest in songmateriaal en in keuze van zangers.
Iedere zanger krijgt een blok waarin hij zich mag bewijzen. Na de intro starten met Into the Arena is een statement: “Hier ben ik.” Het blijft een geweldig instrumentaal nummer voor het eerste blok waarin zanger Gary Barden (°1955) vijf nummers mag zingen en een paar keren weeral vergeet dat hij beter niet aan de hoge tonen begint.
Na het instrumentale Coast to Coast (origineel van de Scorpions) krijgt Graham Bonnet (°1947) zijn kans en hier zit ik iets rechter op mijn stoel om twee redenen. Het zijn de eerste officiële live opnames met Bonnet (kan ook niet anders, lang geleden vloog hij buiten na één concert) én het is de eerste keer dat ik Graham Bonnet zijn zang kan pruimen. Zijn stem bevat nog altijd die enorme power, die hij soms haast wanhopig onder controle probeert te krijgen.
Het instrumentale Captain Nemo trapt het blok van Robin McAuley (°1953) af, die drie Schenker nummers mag zingen en de UFO covers Shoot Shoot en Rock Bottom. Het blok bevat ook twee ballads maar ook het flitsende Save Yourself. Op het einde zingen de drie zangers dan samen Doctor Doctor, de klassieke afsluiter.
Heeft iemand er al op gelet dat ik de geboortejaren van de vier hoofdtenoren heb vermeld tussen haakjes? Dat heeft te maken met mijn gevoel over dit album: de heren zijn allemaal rijpe zestigers, Bonnet is zelfs al zeventig. Ik vind deze niet het beste livealbum van Herr Schenker, dat blijft The 30th Anniversary Concert uit 2010, maar ik heb bijzonder veel respect voor wat de heren nog op hun leeftijd kunnen en dat tempert mijn kleine ergernissen over de zang hier en daar. Ach, deze moet ook in mijn collectie.
* denotes required fields.
* denotes required fields.