Femminielli - Double Invitation (2012)

Is het kitsch? is het überkitsch? is het fout? is het zo 'fout' dat het weer 'goed' is?

Vorig jaar deed La Femme - Mystère (2016) me enorm verwonderen en dit album klinkt als de voorganger of inspiratie daarvan. Van een Canadees die dan weer in het Frans brabbelt a la Serge Gainsbourg, dan weer in het Engels en ook niet beroerd is om dat ook in het Spaans te doen.

Discogs zegt: Electronic; Synthpop, Electro, Disco (herinneringen aan 70s Giorgio Moroders werk voor Sci-fi soundtracks). Het is ook Experimenteel, hier en daar Downtempo Ambient, Nu Wave.... soms ook zeer dansbaar zoals A Que Quieres Jugar maar vaker vooral 'fout' a la een Franse softporn soundtrack maar dan door Robert Smith. En wel zo goed gedaan dat er zeker van te genieten valt, heel veel zelfs.

Favoriet: Performance Vidéo slechts 12:49 minuten lang (als A Forest van The Cure geproduceerd zou zijn door Giorgio Moroder en ingezongen door Serge Gainsbourg?), A Que Quieres Jugar dansbaar donker beetje Clan of Xymox achtig

Wie weet iets voor DjFrankie of Alicia?

Dit zou weleens de ultieme tochtige grotplaat kunnen worden. Immers... je kunt de zanger nauwelijks verstaan, om het even in welke taal hij brabbelt. Maar ik ga eerst even wat stoffige vleermuizen consulteren. Die weten het onderscheid beter te maken tussen wat kunst is en wat je nog kitsch mag noemen.

By the way... Performance Vidéo klinkt ook wel lekker!