Rahsaan Roland Kirk - Prepare Thyself to Deal with a Miracle (1973)

Ik ben ook wel tevreden met dit album. Het losse, losgeslagene, ook al door anderen genoemd spreekt mij erg aan. Ik las van drugsgebruik en ook dat lijk je te kunen horen. Alles bij elkaar ook een plaat die alleen maar in die tijd gemaakt kan zijn zo lijkt het.

Niet alles is even mooi vind ik. Het fluitnummer (Seasons) vind ik na 2 keer horen al best saai. Daarentegen is voor mij het Saxophone Concerto nauwelijks te superlatief te beschrijven. Misschien is het hier en daar wat rommelig, technisch zeker niet perfect, maar op de een of andere manier is dit mooier dan perfectie. Hoe hier speelsheid, variatie en emotie samenkomt tot muziek heb ik nog maar weinig gehoord. En de solo gaat ook gelukkig ook gewoon dóór als er een volgende fase begint. Een nummer dat ik nog vaak zal draaien.