Leonard Bernstein & Stephen Sondheim - West Side Story (1957)

Nog geen posts en 9 stemmen. Daar krijg ik spontaan (echt) tranen van in mijn ogen. Ik maak me sterk dat er weinig albums zijn waarvan de songs zó bekend zijn in verhouding tot het aantal uitgebrachte stemmen. Maar goed: ik had m zelf ook dus ook nog niet gezien / op het idee gekomen om te kijken. Want natuurlijk heb je deze óf de filmversie in je kast staan, en anders weet je wel iemand (toch?). Even de neiging om er ook meteen maar 5 sterren aan te geven en misschien doe ik dat ook nog wel eens.

Ik heb West Side Story wel een aantal keer gezien en een aantal liedjes zijn inderdaad zeer bekend. Wellicht dat ik hem nog wel 's koop, het is toch wel leuk om te hebben en horen. Mooie klassieke hoes ook.

@ sq; ik heb de film gezien in mijn jeugd, misschien zoek ik hem eens op dvd, als die dan digitaal opgepoetst is, dan kàn die film enkel meevallen, de sountrack heb ik, en zet ik geregeld nog eens op, formidabele muziiek blijft dit.

Huil maar niet: ik stem wel

Ik heb dit ooit gezien in de Doelen, Rotterdam, met symfonie-orkest en al.
Uiteraard aardig wat klassiekers.

In principe het moderne Shakespeare's Romeo en Julia.

De DVD is wel leuk maar dit klassieke muzikal moet je echt tenminste een keer in je leven live gezien hebben. Ik heb het een aantal jaare geleden nog een keer in de RAI in Amsterdam kunnen zien.

Ik kan deze prachtige muziek nergens vinden op het internet. Een bericht met een link naar dit album zou dus bijzonder worden geapricieerd.

Dit album is gewoon op cd verkrijgbaar, daarvoor hoef je maar een willekeurig site in te tikken denk ik...tenzij je specifiek dit album zoekt met bovenstaande hoes en op plaat, dat zal dan wel eens wat lastiger kunnen zijn.

Ik heb de plaat uit de bakken van de kringloop gevist, maar wel met een andere hoes.
De film heb ik zelf nog nooit gezien, hooguit een paar stukjes eruit.
Wel heb ik veel waardering voor Leonard Bernstein, vooral als dirigent...Mahler bijv. Maar hij had meer in zijn mars zoals de muziek van dit West Side Story, met veel aha erlebnissen. Zo ken ik Something's Coming van Barbra Streisand, maar hoort dus niet bij haar. Maria roept een herkenningsgevoel bij mij op. America spreekt voor zich. Maar dat de grote Somewhere ook van zijn hand is, was toch wel even een verrassing. Ondertussen al zovaak gehoord door andere artiesten, dat ik nooit de link legde naar West Side Story en al helemaal niet naar Bernstein.
Het moge duidelijk zijn West Side Story is een klassieker. De tijd waarin het is opgenomen, hoe dat allemaal tot stand is gekomen. Leuk detail is dat in die periode veel in de grote studio's werd opgenomen, die toen nog de touwtjes strak in handen hadden. Toch is er toen voor gekozen om te filmen op locatie en wel locaties die eigenlijk op de slooplijst stonden, maar voor deze film nog even gespaard zijn gebleven.

Dit is overigens niet het album van de film, dat staat hier:
Leonard Bernstein & Stephen Sondheim - West Side Story (1961).

Dit is zo'n mooi album ! Klassiek in zowel uitvoering, beleving, verhaal als tijd. Oftewel tijdloos ! Als je ooit de liefde (en alle daarbij behorende facetten) tussen twee mensen tastbaar kan voelen in muziek dan is het wel in deze uitvoering. Ik vind het ook een mijlpaal in de overgang van de klassieke muziek naar de hedendaagse.

Meerdere hoogtepunten zoals 'Tonight' waar het verlangen naar elkaar wordt bezongen of 'One hand, one Heart' waar het geloof in de eeuwige liefde zo mooi gebracht wordt:

Make of our hands one hand
Make of our hearts one heart
Make of our vows one last vow
Only death will part us now
Make of our lives one life
Day after day, one life

Now it begins, now we start
One hand, one heart
Even death won't part us now
Death won't part us now

Opera, musical, een absoluut hoogtepunt ! Of het nu een specifiek MuMe album is gezien de klassieke inslag weet ik niet maar het is wel een album wat elke MuMe luisteraar in zijn/haar Klassiekers Kennis zou 'moeten' hebben.

Het 'probleem' wat ik met dit album heb is dat het allemaal goed in elkaar zit, maar het me niet uitnodigt om er echt voor te gaan zitten. De muziek wordt pas levend met de beelden erbij. Het totaal is meer dan twee keer de helft om het zo maar te zeggen. Ik blijf daardoor steken op 3*

Het album komt op 28 januari in de UK album chart terecht en houdt het daarin 28 weken vol, met maximaal een derde positie.

In 1962 volgt de film en de soundtrack daarvan werd veel populairder.