Demon Hunter - Outlive (2017)

Het is even wennen aan de meer melodieuze en ingetogen stijl van dit nieuwe album. Bij bepaalde songs had het tempo ook wel flink omhoog geschroefd mogen worden. Vooral halverwege kakt de boel behoorlijk in. En toch blijft dit een geweldige band. Sporadisch wordt er ook ditmaal flink van leer getrokken, zoals in het felle en snelle Jesus Wept en het ruige One Less. Het beste wordt voor het laatst bewaard: afsluiters Patience en Slight The Odds zijn beiden geweldig en behoren tot het beste dat de band ooit heeft gemaakt.

Weer een heerlijke plaat met veel gave melodieuse songs. Vooral de eerste helft is zeer en zeer goed. Jammer dat de plaat daarna een beetje inkakt. Alleen Patience is tegen het einde weer prima.

misschien goed dat ik nog niet helemaal into Demon Hunter was, en deze als een van de eerste albums heb geluisterd, want van de 4 albums die ik nu (meerdere malen) geluisterd heb, vindt ik persoonlijk dit de lekkerste om opnieuw aan te zetten.