Nilamayé - Las Flores del Sol (2016)
Alternatieve titel: Afrocolombian Music
mijn stem
2 stemmen
Colombia
Wereld
Label: Collectif Merecumbe
-
Regresa Pues (7:29)
-
Tierra (4:51)
-
Los Negritos (4:36)
-
La Plegaria (5:29)
-
El Nazareno (2:52)
-
La Juga del Nazareno (3:38)
-
La Fuga (5:21)
-
La Sirenita (5:52)
-
El Manguito (4:43)
0
geplaatst: 21 februari 2017, 12:40 uur
De Afro-Colombiaanse roots groep Nilamayé is de ene helft van het Frans/Colombiaanse collectief Pixvae, de andere helft zijn de Franse Avant-Garde / Math Rockers van Kouma. Een zeer verrassende combinatie: warme organische Roots vs koele methodische Math Rock, maar het werk prima.
Op dit album dus de warme organische Afro-Colombiaanse Roots muziek: Marimba (Marimba de Chonta): La Wey Segura, Percussie: Jorge Posada, Zang, Percussie: Alejandra Charry, Margaux Delatour, Zang / Bongo / Maracas: Jaime Salazar.
Nilamayé is een groep jonge musici die vol passie muziek van hun overgrootouders spelen, geen idee of dit eigen geschreven nummers zijn of opvoeringen van traditionele volks-nummers. Invloeden uit Afrika zijn er in terug te horen en dus heeft het een sterke verwantschap met Afro-Cubaanse muziek zoals die van Celia Cruz con La Sonora Matancera - Canta (1956). Alleen is deze hier terug gebracht tot de essentie van zang en percussie waar een marimba in sommige nummers voor een melodielijn zorgt.
Het leuke is dat hier een aantal nummers staan zoals La Plegaria, El Nazareno en La Fuga die ook op het Pixvae album staan maar dan in een andere uitvoering. Ik moet zeggen ik prefereer de Pixvae uitvoeringen, die zijn spannender, maar deze uitvoeringen zijn ook prachtig.
Favoriete nummers: Los Negritos, La Sirenita met een mooie prominente marimba.
Op dit album dus de warme organische Afro-Colombiaanse Roots muziek: Marimba (Marimba de Chonta): La Wey Segura, Percussie: Jorge Posada, Zang, Percussie: Alejandra Charry, Margaux Delatour, Zang / Bongo / Maracas: Jaime Salazar.
Nilamayé is een groep jonge musici die vol passie muziek van hun overgrootouders spelen, geen idee of dit eigen geschreven nummers zijn of opvoeringen van traditionele volks-nummers. Invloeden uit Afrika zijn er in terug te horen en dus heeft het een sterke verwantschap met Afro-Cubaanse muziek zoals die van Celia Cruz con La Sonora Matancera - Canta (1956). Alleen is deze hier terug gebracht tot de essentie van zang en percussie waar een marimba in sommige nummers voor een melodielijn zorgt.
Het leuke is dat hier een aantal nummers staan zoals La Plegaria, El Nazareno en La Fuga die ook op het Pixvae album staan maar dan in een andere uitvoering. Ik moet zeggen ik prefereer de Pixvae uitvoeringen, die zijn spannender, maar deze uitvoeringen zijn ook prachtig.
Favoriete nummers: Los Negritos, La Sirenita met een mooie prominente marimba.
* denotes required fields.
* denotes required fields.