The Brandos - The Light of Day (1994)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: SPV
-
The Light of Day (4:18)
-
Hard Times (4:31)
-
The Warrior's Son (4:55)
-
Not a Trace (4:21)
-
Love of My Life (2:25)
-
Turn Away (3:33)
-
Exit 57 (4:13)
-
The Hangin' Tree (4:29)
-
Jail Bar Blues (4:38)
-
Fight for Love (3:46)
-
Hard Times, Come Again No More (4:26)
0
geplaatst: 18 juli 2022, 17:18 uur
Ja Tramps like us; Natuurlijk is de sterrenstatus van U2 niet helemaal onverdiend, waar de totale underdogstatus van The Brandos dat 'verontwaardigingwekkend' wel is - het leven is niet eerlijk, ook niet voor kunstenaars.
Ik zag ze in 2018 nog vlak na elkaar; de eerste in Ziggo (ca. 17.000 man/vrouw) en de tweede in Alkmaar-Victorie-Kleine Zaal (<170 man/vrouw): U2 een collectief en een muzikale grootmacht versus the Brandos, gecentreerd rond het brein Dave Kincaid, keihard werkend voor een niet eens geheel gevulde zaal van een paar honderd man. Maar als ik moet kiezen voor een oeuvre zou ik die van The Brandos kiezen. U2 vertrok als positieve variant van de New wave, waar The Brandos feitelijk dieper wortelen in de tradities. Waar Bono zich opwerpt als een mentale wereldleider, droomt Dave Kincaid met minder pretentie van een beter bestaan in "the light of day"."
Ik zag ze in 2018 nog vlak na elkaar; de eerste in Ziggo (ca. 17.000 man/vrouw) en de tweede in Alkmaar-Victorie-Kleine Zaal (<170 man/vrouw): U2 een collectief en een muzikale grootmacht versus the Brandos, gecentreerd rond het brein Dave Kincaid, keihard werkend voor een niet eens geheel gevulde zaal van een paar honderd man. Maar als ik moet kiezen voor een oeuvre zou ik die van The Brandos kiezen. U2 vertrok als positieve variant van de New wave, waar The Brandos feitelijk dieper wortelen in de tradities. Waar Bono zich opwerpt als een mentale wereldleider, droomt Dave Kincaid met minder pretentie van een beter bestaan in "the light of day"."
* denotes required fields.
* denotes required fields.