Fionn Regan - The Meetings of the Waters (2017)

De titeltrack is al een miljoen keer beluisterd op Spotify, benieuwd naar de rest van het album!

Stemmig en intrigerend nummer......gaan we zeker volgen.

Dit album is trouwens een aanrader, artonna campaign : Fionn Regan - 100 Acres of Sycamore (2011)

Ben toevallig nu op ontdekkingsreis...hihi.........naar zijn eerdere muziek op Spotify............de eerste indrukken zijn bijzonder positief.

hier kijk ik al erg naar uit! Vorig album veel gedraaid. Fionn Regan – “The Meetings Of The Waters” (Official Music Video) - YouTube is het eerst vrijgegeven nummer klinkt wel oke, hoor wel meer synths. Helaas een vervelende trend, geef mij maar echte orkesttoevoegingen

De eerste twee nummers van dit album nu op Spotify....deze komt zeker in mijn rotatielijst...hoop op een concert in Nederland.

Zeker de moeite waard, dit album! Binnenkort een recensie.

De eerste twee uitgebrachte nummers klinken goed. Ben benieuwd naar de rest.

oei Cormorant Bird klinkt wel heeeeel erg mooi! Gaat n topper worden dit.

Babushka-Yai Ya is een heerlijk uptemponummer, helaas duurt het nog geen twee minuten.

Pitchfork had op 2 februari de videoprimeur van het titelnummer van The Meeting of the Waters. Sindsdien is het ook te beluisteren op Spotify, wat intussen al meer dan twee miljoen keer gebeurd is. Terecht volgens mij, want in het nummer wordt op inventieve wijze gebruik gemaakt van dynamiek en bezit het een heerlijk ritme.

Lucinda Williams noemt hem “his generation’s answer to Bob Dylan” en daar kan ik me redelijk in vinden. Folk vormt de basis van zijn muziek, alhoewel hij net als Dylan midden jaren zestig de akoestische voor de elektrische gitaar verruild op The Shadow of an EmPire en meer rockgeoriënteerde muziek ging maken. Gelukkig keerde Regan hierna terug naar het rustige folk idioom.

Overigens kwam ik Regan pas in 2011 op het spoor door de buitengewoon enthousiaste recensie van Krenten uit de pop over 100 Acres of Sycamore, wat ook direct op mij grote indruk maakte. Meteen schafte ik ook zijn andere albums aan. Naast 100 Acres of Sycamore werd zijn debuut The End of History uit 2006 volledig door mij omarmd.

De nieuwe cd liet een behoorlijke tijd op zich wachten en laat een meer avontuurlijker geluid horen, vooral door het gebruik van elektronica. Gelukkig gebeurt dit op een organische wijze. Intussen is ook het bijzonder fraaie Cormorant Bird als video vrijgegeven. Op zijn website is trouwens geen enkele informatie over het album te vinden, gelukkig spreekt de fraaie muziek voor zich.

Zo wordt Turn the Skies of Blue on opgesierd met subtiele percussie. In sommige nummers, Cape of Diamonds is er een van, kiest hij voor een wat commerciëler geluid. Het gebruik van trommels is hier iets uitbundiger, denk aan bijvoorbeeld Home van Dotan. Persoonlijk spreekt mij dat niet zo aan. Dat commerciëlere geluid geldt ook voor Book of the Moon en Up into the Rafters, echter deze songs kunnen mijn goedkeuring wel wegdragen.

Bijzonder aanstekelijk is Babushka – Yai Ya, waarbij stilzitten onmogelijk is, helaas aan de korte kant. Er zijn ook twee instrumentale, hypnotiserende tracks te vinden, het ruim twaalf minuten durende Tsuneni Ai en het korte broertje ervan Ai. De fraaiste liedjes vind ik Wall of Silver, met subtiele elektronica en percussie, en absolute hoogtepunt het ingetogen Euphoria. Uiteraard is zoals gewoonlijk zijn zang zijn sterkste troef.

Of The Meeting of the Waters zijn mooiste album is, durf ik nog niet te zeggen. Het is in ieder geval wel zijn meest avontuurlijke.

Ik dacht heel even Mick Jagger te zien

De zang van Bilbo was voor mi,j tot nu, te veel 'Folk'. Maar met The Meetings of the Waters schuift hij precies de richting die mij veel meer aanspreekt. Ben dus zeer benieuwd naar de rest van het nieuwe materiaal.

Tsuneni A & Ai : 2 tracks met één toon; 13 minuten lang aangehouden. waarschijnlijk hypnotiserend bedoeld. Maar dan is het resterende krap half uur wel erg mager; 5 jaar na vorige album.
Zitten wel heel goedgekeurde songs tussen. Zoals Wall of Silver.

Voor het gehele album kom ik niet verder dan ***.
Doet niets al aan de parels die er ook opstaan.

tegenvaller van het jaar! Niet eens de schaduw van zijn vorige die ik echt prachtig vind

En je hebt niet eens gestemd op het album.

Redelijke plaat met verrassinkjes, maar toch teleurstellend, ik had op wat beters gehoopt, omdat ik weet hoe mooi Fionn Regan kan zijn. Zeker beter dan 100 acres of sycamore en the bunkhouse gelukkig